yannidakis press

yannidakis – Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

yannidakis — Tue, 31 Aug 2010 21:31:34 +0000

www.yannidakis.net

επισκεφθείτε το πρώτο και μεγάλο

yannidakis – ΑΠΟΨΕ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ

yannidakis — Tue, 31 Aug 2010 07:17:27 +0000

TA ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΑΠΟΨΕ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ. ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ

yannidakis live – Ο ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

yannidakis — Sat, 31 Jul 2010 19:00:24 +0000

Καληνωρίσματα. Η παρούσα είναι η τελευταία μου ανάρτηση στο yannidakis live όπως είχα γράψει προ ημερών καθώς από αύριο, 1η Αυγούστου θα απέχω ιστολογικά προετοιμάζοντας τη νέα μου σελίδα την οποία θα σας ανακοινώσω εν καιρώ και θα ξεκινήσει επίσημα τη λειτουργία της 1η Σεπτεμβρίου. Δεν θα ήθελα να κάνω κάποια ανασκόπηση παρά μόνο μια αναδρομή.

Πάνε τέσσερα και πλέον χρόνια όταν τον Μάιο του 2006 άρχισα να βάζω τη νυχτερίδα σε αυτόν τον χώρο. Η ονομασία δεν ήταν δύσκολη καθώς το yannidakis είναι ένα όνομα που με συντροφεύει διαδικτυακά από το 1997! Στην αρχή, δεν ήξερα τι είναι το ιστολόγιο και οι καταχωρήσεις κι έτσι έφτιαχνα και ανανέωνα πολλές λίστες με πολλά περιεχόμενα. Σύντομα άρχισα να στέλνω και να δέχομαι προσκλήσεις φιλίας ξεκινώντας αυτό το αλισβερίσι με πολλούς φίλους.

Θα πάρω το ρίσκο να αναφέρω μερικά ονόματα και θα με συγχωρέσετε αν υπάρχουν άνθρωποι που δε θα αναφερθούν (γι’ αυτό μιλάω για ρίσκο). Τα περισσότερα σχόλια ίσως έχω δεχτεί από την ΜΙΝΑ η οποία αποτέλεσε έμπνευση για πολλά μου κείμενα και έστω και διαδικτυακά στήριξε πολύ ο ένας τον άλλο σε δύσκολες στιγμές. Δεν μπορώ να μην μιλήσω για τη Sonia με την οποία καταλήξαμε να έχουμε μια άριστη προσωπική σχέση, την JenCat η οποία έδειχνε πάντα να σκέφτεται όπως μια γάτα που βλέπει νυχτερίδες τα βράδια. Η Evelyn μπορεί να μην δραστηριοποιείται πλέον ενεργά, υπήρξε όμως μια από τις πιο δροσερές παρουσίες. Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην ΕΛΕΝΗ που μοιραστήκαμε αρκετές στιγμές μεταξύ μας και την katrina που μας ταξίδευε. Δεν μπορώ να ξεχάσω την επικοινωνία με την ΕΛΕΝΑ, την sugar, την Lydia,τη Close In Living, την Βάσω, την Τζωρτζίνα, την ΓΕΩΡΓΙΑ και την ΤΣΟΥΚΝΙΔΙΤΣΑ με τις οποίες προβληματιστήκαμε σε πολλά θέματα και την Aaylita που έχουμε προσωπική επικοινωνία. Σε αυτά τα 4 χρόνια σχεδόν από την αρχή, είχα την τιμή να γνωρίσω ανθρώπους που επικοινωνούμε ως σήμερα όπως η Maria που πάντα προσαρμοζόταν στην σοβαρότητα του κάθε θέματος, τον Αλέξανδρο που αποτελεί μια σταθερά στα spaces με συνεχή παρουσία και την katabran που αποτελεί την πιο πολύπλοκη παρουσία στον χώρο και με την οποία αναπτύξαμε ιδιαίτερες σχέσεις. Σήμερα έχει μετακομίσει όμως οι εμπειρίες μου μαζί της αποτελούν στάμπα σε όλη μου την πορεία. Σύντομα στην πορεία του yannidakis live προστέθηκαν σημαντικές παρουσίες που είχαν καθοριστική θέση στον χώρο. Θα μου επιτρέψετε να αναφέρω πρώτη την contessina ή το… alter ego μου σε μια πλειάδα σημαντικών θεμάτων. Τον kostasxan που μυρίστηκε νωρίς τους περιορισμούς του χώρου και πλέον αποτελεί μια εξέχουσα παρουσία στο blogspot, μα φυσικά την Annyra η οποία αποτελεί σύμβολο της σελίδας με καθημερινές ουσιαστικές παρεμβάσεις. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω την Ποκαχόντας και την Ελένη του Βιομπαξέ, τον Αχιλλέα και τον Αλέξανδρο που οι κινηματογραφικές κριτικές του αποτελούν σημείο αναφοράς και φυσικά την ΕΙΡΗΝΗ. Θέλω να αναφέρω επίσης τον mario για τις φοβερές του ανησυχίες και την έντονη δραστηριότητά του, καθώς και τον ΦΙΛΟΛΟΓΟ που πλέον δημιουργεί έναν εντελώς διαφορετικό χώρο ενημέρωσης. Τέλος θα ήθελα να αναφέρω την Veronika που πλέον έχει σταματήσει τη δραστηριότητά μας όμως αποτελούσε συνώνυμο της ποιότητας και ακόμα την msAngel ή Black~Martini για τους πιο νέους, που αποτελεί για μένα την πιο ποιοτική σελίδα στην ιστορία των spaces. Την μεγαλύτερη διαφήμιση του χώρου. Θέλω να ευχαριστήσω παλιούς και νέους για κάθε μήνυμα, κάθε σχόλιο, κάθε επίσκεψη που ήταν για μένα ερέθισμα για περισσότερη προσπάθεια.

Στην ιστορία του yannidakis live είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω πολλά αφιερώματα με θέμα την κοινωνία, την πολιτική, την ψυχαγωγία, τον κινηματογράφο, το περιβάλλον και φυσικά τον Μύθο του Batman. Ενότητες όπως “ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ” που ήταν η πιο πετυχημένη στην ιστορία της σελίδας, αλλά και το αφιέρωμα στην “ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ” (το Ηράκλειο), την “ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ”, αλλά και τις “ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ” και “ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ” που μας ταξίδευαν σε σκοτεινά ή ερωτικά μονοπάτια, αλλά και τα πιο νέα “ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ”, “ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ” νομίζω έδωσαν το στίγμα της δραστηριότητάς μου εδώ, όπως επίσης φρόντισαν να προβληματίσουν με κάθε κείμενο τον κάθε αναγνώστη. Ίσως από τις πιο αναγνωρισμένες ενότητες να ήταν η “καταχώρηση τσι μέρας” με τις μηνιαίες βραβεύσεις ιστολογίων κι εκεί ελπίζω να μην αδίκησα κάποιον.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους σας για την παράλληλη διαδρομή. Η σελίδα αυτή δεν κλείνει, παραδίνει τη σκυτάλη σε κάτι νέο, πιο δημιουργικό, πιο οργανωμένο, έτοιμο να ικανοποιήσει πιο αυστηρές ανάγκες και να ανεβάσει τον πήχη ακόμα πιο ψηλά. Στη νέα μου προσπάθεια έχω ανάγκη από όλους σας γι’ αυτό και ετοιμάζω έναν χώρο που θα σέβεται τον καθένα. Όλες οι ενότητες που υπάρχουν σήμερα μεταφέρονται ή εκσυγχρονίζονται και θα προστεθούν νέες πιο ενδιαφέρουσες.

Δε θα γράψω πως θα μου λείψει κάτι γιατί είμαι βέβαιος πως θα συνεχίσετε να με τιμάτε και να με συντροφεύετε στο ατελείωτο ταξίδι προβληματισμού κάθε μέρα. Από αύριο ζητάω για πρώτη φορά αυτά τα 4 χρόνια, πίστωση ενός μήνα ώστε να προετοιμάσω τη νέα σελίδα κατάλληλα. Τα μεσάνυχτα της 1ης Σεπτεμβρίου θα κάνουμε μαζί τα εγκαίνια του χώρου που θα σας αποκαλύψω ακριβώς εκείνη τη στιγμή.
Οποιοσδήποτε επιθυμεί να λαμβάνει ειδοποιήσεις με τους προβληματισμούς της κάθε ημέρας στη νέα σελίδα, παρακαλώ να μου στείλει ένα μήνυμα με το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο για να συμπεριληφθεί στη λίστα.

Εν καιρώ λοιπόν :[

yannidakis live – FREEVOX

yannidakis — Sat, 31 Jul 2010 15:00:17 +0000

Τα άρθρα της συμμετοχής μου στο τεύχος #31 του

http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf

άρθρο 1ο: ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ: ΠΡΟΙΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΕΩΣ

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΗΛΙΟΣ
Πριν πολλά χρόνια θα αποτελούσε σενάριο επιστημονικής φαντασίας για αμερικανούς σεναριογράφους, όμως η αλήθεια είναι πως το σενάριο είναι αλήθεια από το 2007 οπότε και ο δορυφόρος HELIOS IIB πήρε θέση σε τροχιά γύρω απ’ τη Γη. Η Ελλάδα δεν έχει απλά βαφτίσει την αποστολή (Ήλιος) αλλά αποτελεί βασικό συντελεστή του εγχειρήματος μαζί με τις Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία και Ισπανία. Ο δορυφόρος έχει μεταξύ άλλων κύριο χαρακτηριστικό την στρατιωτική δραστηριότητα, όμως χρησιμοποιείται και επιχειρηματικά. Ένα από τα κυριότερα οφέλη της χώρας μας από την εκμετάλλευση του δορυφόρου αποτελεί η συλλογή φωτογραφιών για κρατικούς ή επιχειρηματικούς σκοπούς, δραστηριότητα που τα προηγούμενα χρόνια γινόταν με την αγορά τους από άλλες χώρες που χρησιμοποιούσαν άλλους δορυφόρους. Η “άγνωστη Ελλάδα” σε αυτόν τον τομέα (ελάτε, παραδεχτείτε πως δεν μας είχατε ικανούς για συμμετοχή σ’ ένα τέτοιο πρόγραμμα) εδώ και λίγο καιρό έχει το προνόμιο να πατάει γερά το στρατιωτικό της πόδι. Πρόκειται για την υπηρεσία Scalp EG που επιτρέπει τον ακριβή εντοπισμό βολής σε μια ενδεχόμενη στόχευση. Πιο αναλυτικά, οι διαχειριστές της υπηρεσίας έχουν πλήρη λεπτομερή εικόνα ενός στόχου ακόμα και σε ένα γραφείο σε ένα στρατόπεδο της τουρκίας. Η βολή μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για την ακριβή διαδρομή της βολής η οποία είναι φυσικά κατευθυνόμενη!

Η ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ
Το ζήτημα εδώ δεν το κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να βομβαρδίσει με ακρίβεια έναν εχθρικό στόχο, αλλά το κατά πόσο η χώρα των τόσων προβλημάτων μπορεί να επενδύει στην άμυνα και την τεχνολογία. Θα θυμάστε τον HELLAS SAT ο οποίος είναι ένας ακόμη δορυφόρος ελληνικής προέλευσης και ο οποίος έχει καθαρά τηλεπικοινωνιακή χρήση. Μάλιστα τις υπηρεσίες του πουλάει στην Κύπρο, τη Νότια Αφρική, την Αλβανία και σε πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής. Ο δορυφόρος «ευθύνεται» για μερικές από τις πιο σύγχρονες υπηρεσίες που παρέχονται σήμερα στην Ελλάδα στην τηλεφωνία με τη μέθοδο του Internet Protocol (IP) και το διαδίκτυο που μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες βιντεοκλήσης και πολλές διαδραστικές υπηρεσίες. Οι υπηρεσίες του HELLAS SAT χρησιμοποιούνται σήμερα στην Ελλάδα σε πολλές επιχειρήσεις με αυξημένες τηλεπικοινωνιακές απαιτήσεις, αλλά και σε και σε κρατικούς οργανισμούς.

ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΘΕΟΥ
Η Ελλάδα συμμετέχει με εξαίρετους επιστήμονες και στο περιβόητο πείραμα CERN. Ο διάσημος επιταχυντής αδρονίων έχει προκαλέσει σάλο θεωριών συνομωσίας και μυστικών κυβερνητικών αποκαλύψεων γύρω απ’ το τι κρύβει στην πραγματικότητα η δράση του. Η σύγκρουση σωματιδίων με σκοπό την αναπαράσταση των συνθηκών που επικρατούσαν κατά τη δημιουργία των πλανητικών συστημάτων ή αλλιώς, Big Bang προχωράει αργά αλλά σταθερά και η Ελλάδα έχει απλώσει πλοκάμια και εδώ. Κορυφαίος όλων ο καθηγητής της Οξφόρδης Εμμανουήλ Τσεσμελής που αποτελεί μέλος του διευθυντικού τμήματος του πειράματος ενώ και ο καθηγητής φυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, Χρήστος Ελευθεριάδης αποτελεί βασικό παράγοντα της πρακτικής του πειράματος.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΑ ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ NASA
Η σημαντικότερη όμως επιστημονική κοινότητα βρίσκεται στις ΗΠΑ και την NASA κι εκεί κατά καιρούς πολλά ονόματα της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας έχουν ακουστεί σε πολλούς κλάδους. Από την φυσική, ως την Αστροφυσική και πάει λέγοντας. Ίσως ο πιο διάσημος εξ αυτών να είναι ο Διδάκτωρ Αθανάσιος Οικονόμου ο οποίος βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των επιχειρησιακών δράσεων της NASA αφού είναι υπεύθυνος του σχεδιασμού του εξοπλισμού που φέρουν τα διαστημόπλοια. Αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη, τον Κρόνο «απ’ τα χεράκια μας». Στον οργανισμό της NASA εργάζονται αρκετοί έλληνες επιστήμονες.

Είναι γεγονός πως δεκάδες έλληνες ανά τον κόσμο και ομογενείς μας, δεύτερης ή τρίτης γενιάς αποτελούν μέλη σε μερικά από τα σημαντικότερα ερευνητικά κλιμάκια οιουσδήποτε κλάδου και πολλών επιστημονικών οργανισμών και πανεπιστημίων. Δεν είναι τυχαίο πως στην Ελλάδα υφίσταται ο ΑΙΤ (Athens Information Technology) που μεταξύ άλλων επαινεί και διαδίδει το έργο ελλήνων επιστημόνων ανά τον κόσμο. Είναι άλλωστε γεγονός πως είτε σε κρατικό είτε σε ατομικό επίπεδο, η Ελλάδα παρά τα σοβαρότατα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, είναι κοινά παραδεχτό πως διατηρεί μια εξαιρετικά σεβαστή και διακριτή θέση απέναντι στη διεθνή επιστημονική κοινότητα, δικαιολογώντας –στο μέτρο του δυνατού- τις ελληνικές ρίζες της επιστήμης.

άρθρο 2ο: ΑΦΟΡΜΗ ΡΙΖΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΕΩΣ;
Λένε για το καλοκαίρι πως γενικά προσφέρεται για χαλάρωση σε κάθε τομέα. Συνηθίζεται να υπάρχει λιγότερη πίεση στην εργασία κι όλα φαίνονται να μειώνονται, από το άγχος, μέχρι το… πλήθος των ρούχων. Πολύ διάσημες είναι οι σχέσεις που συνάπτονται το καλοκαίρι. Ο κόσμος βγαίνει περισσότερο, είναι πιο κοινωνικός και ως εκ τούτου έχει περισσότερες πιθανότητες να δημιουργήσει σχέσεις. Σχέσεις φιλικές, γιατί όχι; Το καλοκαίρι όμως ο ερωτισμός εκκρίνεται όσο κι ο ιδρώτας στο σώμα μας και τα φλερτ είναι περισσότερα και πιο έντονα. Κι αν ακόμα η εποχή αυτή αποτελεί ένα διάλειμμα από το σχολείο ή από το άγχος της εργασίας, ο χρόνος είναι αρκετός για πολλά φλερτ ή έναν δυνατό έρωτα. Όνειρα που γίνονται πραγματικότητα. Και ύστερα; Το καλοκαίρι τελειώνει, το ζευγάρι μαζεύεται, φανερώνει την αλήθεια του και επιστρέφει αναγκαστικά στον άσχημο ρυθμό του άγχους και των εκκρεμοτήτων, στον καθένα γκρεμίζεται το όνειρο της σχέσης που είχε χτίσει το καλοκαίρι και αυτό σημαίνει αυτομάτως το τέλος της μικρής, αλλά έντονης σχέσης. Μια άλλη κατηγορία ανθρώπων, χτίζει τη σχέση ανεξάρτητα από την εποχή ή το χρόνο. Ίσως μια σχέση που μπαίνει από νωρίς στην αλήθεια και την πραγματικότητα του καθένα, δοκιμάζεται νωρίς και δίνει έγκαιρα τα διαπιστευτήριά της. Ίσως υστερεί στο ρομαντισμό, στην πρόκληση της ελευθερίας, όμως φροντίζει να καλλιεργεί από νωρίς τις βάσεις για μια σχέση με διάρκεια. Άραγε τι μας καλύπτει εμάς; Τρεις μήνες μπορούν να πραγματοποιήσουν το όνειρο μας κι αν ναι, το ζητούμενο είναι ο εφήμερος ερωτισμός ή το χτίσιμο μιας σχέσης; Εσείς ποια σχέση θα επιλέγατε αυτό το καλοκαίρι;

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΕ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑΤΕΣ
Κι αν το καλοκαίρι αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για νέες σχέσεις, τότε γιατί να μην μπορεί να σηματοδοτεί την αρχή για πιο ριζικές αλλαγές στη ζωή μας; Το τέλος της “σεζόν” όπως συνηθίζουμε να λέμε αυτήν την περίοδο περίπου προσφέρεται πολλές φορές για απολογισμό της περιόδου που πέρασε για πολλούς. Για άλλους αποτελεί την απαρχή μιας νέας ιδιόμορφης περιόδου όπως είναι οι 3-4 θερινοί μήνες. Εδικά φέτος όμως, πολλοί οικογενειακοί προϋπολογισμοί θα πρέπει να επανεξεταστούν οπότε ας παρουσιάσουμε σήμερα μια πρόταση και μια καθοριστική αλλά ενδιαφέρουσα λύση.
Λύση που πρώτοι προσέφεραν στον εαυτό τους πολλοί συνάνθρωποί μας, αφήνοντας τις πόλεις στις οποίες γεννήθηκαν και μεγάλωσαν ή στις οποίες μετακόμισαν για σπουδές και ένα καλύτερο αύριο, για να εγκατασταθούν μόνιμα σε χωριά της νησιωτικής ή ηπειρωτικής Ελλάδας. Για να αξιολογήσουμε το εγχείρημα, αρκεί να μελετήσουμε τον τρόπο διαβίωσής τους τότε και τώρα. Προφανώς η πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες (π.χ. υγείας) είναι σημαντική. Η διασκέδαση και η εύρεση εργασίας χαρακτηρίζεται από πλουραλισμό. Οι σπουδές και η πρόσβαση στην πληροφορία και τις εξελίξεις είναι άμεση. Όμως όλα υποβαθμίζονται όταν το βιοτικό επίπεδο υποβαθμίζεται. Οι μετακινήσεις γίνονται αγκάθι κόντρα σ’ όλα τα παραπάνω, ο κόσμος αποξενώνεται και η έννοια του περιβάλλοντος χάνει την ουσιαστική της μορφή στους έντονους ρυθμούς ζωής του ανθρώπου.

Μια εγκατάσταση σε ένα χωριό συνδέει το καλώδιο της διαβίωσης του ανθρώπου με τη φύση. Η εύρεση εργασίας είναι δυσκολότερη και σίγουρα μακριά από τα περισσότερα επιστημονικά πεδία κατάρτισης. Χρήσιμο είναι να υπάρχει περιουσία (σπίτι ή κάποια καλλιεργήσιμη έκταση) και το μόνο που μένει μετά είναι η προσαρμογή στους νέους πιο αργούς, ανθρώπινους ρυθμούς ζωής. Η επαφή με την φύση στην αρχή ξυπνά ρομαντικά ένστικτα, όμως σύντομα ξεκινούν τα πρακτικά προβλήματα όπως είναι ο αποκλεισμός λόγω καιρικών συνθηκών ή περιορισμού των δρομολογίων και οι περιορισμένες επιλογές στο καθετί. Και πάλι όμως, αυτά τα λίγα που υπάρχουν τελικά, είναι αυθεντικά, αληθινά και άμεσα προσβάσιμα.

Έτσι, προκύπτει το δίλημμά για μια νέα αρχή εν μέσω οικονομικής κρίσης. Ίσως είναι το καταλληλότερο καλοκαίρι για να αναλογιστούμε αν αυτό που αναζητούμε είναι μια εφήμερη σχέση λίγων καλοκαιρινών μηνών ή μια πλήρη αναδιάρθρωση της ζωής μας. Δε θα είμαστε οι πρώτοι. Αν μπορέσαμε να αφήσουμε το αυτοκίνητο στην άκρη χρησιμοποιώντας το ποδήλατο για τις μετακινήσεις μας, τότε μπορούμε να αφήσουμε την πόλη για να γευτούμε την απλότητα μιας μικρής κοινωνίας. Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα: Μια ευκαιρία για μια νέα μόνιμη ζωή θα σας έβρισκε…;

yannidakis live – ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΙΟΥΛΙΟΥ 2010

yannidakis — Sat, 31 Jul 2010 09:00:18 +0000

Καλύτερο Iστολόγιο για το μήνα Ιούνιο σύμφωνα με την καθαρά υποκειμενική άποψη που τροφοδοτεί την ενότητα "καταχώρηση τσι μέρας" του yannidakis κάθε μέρα του μήνα, ανακηρύσσεται ο χώρος ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ με 7 καταχωρήσεις που βραβεύτηκαν ως οι καλύτερες της ημέρας για το μήνα που πέρασε!

Σημειώνεται πως η βράβευση αφορά μονάχα την ενότητα ιστολογίων και για τους χώρους τους οποίους επισκέφτηκα.

Παρακάτω παρατίθεται η λίστα των καταχωρήσεων της ημέρας με τον αντίστοιχο σύνδεσμο για τον οποίο βραβεύτηκαν.

Επόμενη βράβευση για τον μήνα Αύγουστο δεν θα υπάρξει, παραδίδοντας τιμής ένεκεν το βραβείο στο yannidakis live για την τετραετή του παρουσία στο χώρο. Ενώ η επόμενη βράβευση για τον μήνα Σεπτέμβριο αυτήν την φορά θα γίνει από την νέα σελίδα μου όπως θα σας ανακοινώσω εν καιρώ :[

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

yannidakis — Sat, 31 Jul 2010 08:00:03 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

ΕΙΣΤΕ ΟΤΙ ΠΟΛΕΜΑΤΕ

Βαρέθηκα να σιωπώ στην βλακεία που δέρνει τους «αντάρτες πόλης» και σε όποιον ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι δικαίωση…ο Σωκράτης Γκιόλιας όσο και να θέλουν να τον παρουσιάσουν ελέφαντα δεν ήταν…ακόμα όμως και αν ήταν, στα όνειρα κάποιου τρομοκράτη, θα ήταν γιατί το σύστημα το επέτρεψε…και δυστυχώς το σύστημα το φτιάχνουμε εμείς ή το ανεχόμαστε στην καλύτερη, που αυτό όμως μας κάνει συνένοχους. Το μόνο που καταφέρατε είναι μια οικογένεια να πνιγεί στην θλίψη, στην ορφάνια και στην οργή. Στην θέση του, στο όποιο γραφείο σε μια εβδομάδα θα είναι άλλος.

Οι δημοσιογράφοι δεν είναι ο εχθρός ούτε η πηγή του κακού, από τον καλύτερο στον χειρότερο…για την ακρίβεια αν δεν ήταν αυτοί τα πράγματα θα ήταν χειρότερα και τα γράφω εγώ που δεν είμαι δημοσιογράφος αλλά σαν σκηνοθέτης ενημερωτικών εκπομπών έχω δουλέψει σχεδόν με όλους … η πηγή του κακού είναι ότι τα συμφέροντα απέκτησαν ΜΜΕ άρα οι δημοσιογράφοι ή στην καλύτερη θα πρέπει να πνίγουν θέματα που ταράζουν τα νερά ή………
. στην χειρότερη η ματιά τους να συμβαδίζει με τα συμφέροντα που εκπροσωπούν ή σαν εξαίρεση στον κανόνα να δουλεύεις στο STAR και να σε ενδιαφέρει ποιες μέρες έχει περίοδο η Πετρούλα. Στις πρώτες δύο όμως περιπτώσεις ο δημοσιογράφος είναι μια καλοπληρωμένη ή στην πλειονότητα κακοπληρωμένη, επαγγελματία εταίρα που κάνει όποια στάση της ζητάνε…δεν είναι θύτης ή για την ακρίβεια είναι όσο θύτης είσαι και εσύ ή εγώ ή ο γιατρός που σου δίνει μεν σχετικό φάρμακο (είδηση) αλλά από όποια εταιρία παίρνει τα περισσότερα ή από όποια έχει σύμβαση το νοσοκομείο που τον ταΐζει, φταίει μόνο αυτός ή και εγώ σαν κοινωνία που δεν έκανα τίποτα να το αποτρέψω;

Με λίγα λόγια οι δημοσιογράφοι δεν είναι ο εχθρός…αλλά ο κακός μας εαυτός…που καταφέραμε από τέταρτη εξουσία να γίνει παραμάγαζο της εξουσίας με ότι φίμωση συνεπάγεται … φταίμε που ανεχτήκαμε στην δεκαετία του 90 την λεγόμενη κομματική δημοσιογραφία που σιγά σιγά αφού στα κόμματα μπήκαν οι επιχειρηματίες, αυτό άμεσα επηρέασε και την κομματική δημοσιογραφία που από κομματική έγινε δημοσιογραφία σκοπιμοτήτων. Με σκοπό να χρησιμεύει από μοχλό πίεσης στην πολιτική σκηνή μέχρι εργαλείο εντυπώσεων του όποιου Κυβερνητικού εκπροσώπου ή της όποιας εξουσίας .

Σκοτώνετε δημοσιογράφους ενώ εσείς φταίτε με την ανοχή σας τόσα χρόνια σε ότι σκότωσε την πραγματικά μαχόμενη δημοσιογραφία … τους έχετε σκοτώσει άρα δύο φορές την μια με την ανοχή σας τους έχετε επιβάλλει εργασιακή σχέση με τα συμφέροντα και μετά επειδή εκφράζουν τα συμφέροντα τους σκοτώνετε και κυριολεκτικά … η ανοχή σας-μας φταίει για όλα … αλλά ως γνήσιοι υποκριτές πάντα φταίει ο άλλος … ΕΙΣΤΕ ΟΤΙ ΠΟΛΕΜΑΤΕ δεν φταίει ο μπάτσος ούτε ο δημοσιογράφος ούτε ο υπουργός … ΟΛΟΙ ΦΤΑΙΜΕ … θέλει δύο το βάλς!

Τρομοκρατία δεν σημαίνει ανταρσία ούτε επανάσταση αλλά η υποκρισία της μη ανάληψης ευθυνών που αντιστοιχεί σε όλους μας και απλά κοινό έγκλημα.

οι απόψεις που εκφράζονται δε συμφωνούν ή εκφράζουν το yannidakis live. Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από κριτήρια

yannidakis live – ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ: ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

yannidakis — Fri, 30 Jul 2010 23:00:05 +0000

Μια φορά σε έναν καιρό σε ένα τοπικό σχολείο της πόλης τα παιδιά ονειρεύονταν ένα καλύτερο αύριο. Παντού γύρω τους άκουγαν για το πως τα πράγματα θα είναι δύσκολα όταν μεγαλώσουν. Το πρότυπο των γονιών τους με μια καλή δουλειά και οικογένεια θα ήταν πολύ μακρινό για εκείνα. Όμως ο Λευτέρης ονειρευόταν την Ιουλία κι εκείνη ως το πιο ντροπαλό κορίτσι του σχολείου αρκούνταν στο να του στέλνει χαμόγελα ελπίδας.

Οι δυο τους μιλούσαν αρκετά στο σχολείο, η Ιουλία ήταν πολύ καλή μαθήτρια κι ο Λευτέρης ένα πολύ καλό παιδί. Δε θα έλεγε κανείς πως ξεχώριζαν από τα υπόλοιπα παιδιά, όμως σίγουρα οι δυο τους είχαν μια ξεχωριστή επικοινωνία. Ήταν συμμαθητές για πολλά χρόνια μέχρι που έφηβοι έζησαν ο ένας τον άλλο να μεγαλώνουν και να αποκτούν περισσότερα ενδιαφέροντα. Δεν ήταν όμως τόσο απλά τα πράγματα γιατί η Ιουλία είχε αυστηρούς γονείς και οι έξοδοι της ήταν περιορισμένοι και με αυστηρή επίβλεψη. Ο Λευτέρης δεν ήταν άγνωστος στην οικογένειά της όμως είχε λάβει το μήνυμα πως… “μπορεί να κοιτάει, αλλά όχι ν’ αγγίζει”.

Αυτό δεν τον εμπόδιζε ποτέ να προσεγγίζει την Ιουλία. Συχνά οι δυο νέοι βρισκόντουσαν μαζί με αφορμή το διάβασμα, μια ταινία στον κινηματογράφο, μια ωραία εκδήλωση του πολιτιστικού συλλόγου. Ο Λευτέρης φρόντιζε σε κάθε ευκαιρία να δείχνει στην Ιουλία πως ήταν ερωτευμένος κι εκείνη αποκλείεται να μην το είχε καταλάβει. Άλλωστε παντού τριγύρω τους οι νέοι δημιουργούσαν έρωτες, τους χαλούσαν και ξανά απ’ την αρχή. “Άραγε νοιώθουν σαν εμένα” μονολογούσε ο Λευτέρης και συνεχώς έψαχνε την αφορμή να ξετυλίξει τα συναισθήματα του στην Ιουλία. Όμως αν όλα ήταν ιδέα του; Τα χαμόγελα, τα πειράγματα, ήταν όλα απλά δείγματα μια καλής φιλικής σχέσης; Θα τα χαλούσε όλα στο όνομα μιας χαζής ερωτικής εξομολόγησης;

Κι έτσι ο δειλός Λευτέρης συνέχιζε να ονειρεύεται την Ιουλία κι εκείνη να του χαμογελά τυραννικά ώσπου έφτασε η εποχή για την μεγάλη δοκιμασία των μαθητών. Τις εξετάσεις για κάποιο κολλέγιο, για την επίτευξη ενός μεγάλου στόχου.
- "Λευτέρη έχεις σκεφτεί που θέλεις να σπουδάσεις;
- Εσύ;
- Δεν ξέρω. Σε κάποια μεγάλη πόλη ίσως.
- Κι εγώ". Έλεγε ο Λευτέρης σκεφτόμενος πως το μόνο που ήθελε ήταν να είναι μαζί της

Το αύριο δεν άργησε να έρθει και οι δυο φίλοι ξεκίνησαν τις διακοπές του καλοκαιριού με την αγωνία των αποτελεσμάτων. Ο Λευτέρης στο όνομα της ελπίδας του ότι οι δυο τους θα μετακόμιζαν σε κάποια μεγάλη πόλη για σπουδές, καταπίεσε κάθε του επιθυμία για να ανοίξει στην Ιουλία την καρδιά του. Τα πράγματα όμως ήταν αρκετά μακριά απ’ όσο υπολόγιζε. Κανένα από τους δύο δεν κατάφερε να περάσει σε κάποιο πανεπιστήμιο, άλλωστε οι προνομιούχοι για φέτος ήταν ελάχιστοι. Η απογοήτευση των παιδιών για το μέλλον και ο φόβος για την ανακοίνωση στους γονείς ήταν μεγάλος. Η οικογένεια του Λευτέρη αποφάσισε να τον στείλει στο εξωτερικό για σπουδές, όμως ο αυστηρών αρχών πατέρας της Ιουλίας αποφάσισε πως η αποτυχία ήταν και το αποτέλεσμα της ζωής της. Έτσι την ανάγκασε να βρει μια δουλειά χωρίς μια ευκαιρία για άλλες σπουδές.

Ο Λευτέρης σύντομα προσαρμόστηκε σε μια νέα πραγματικότητα, μακριά από τους φίλους του, μα πολύ περισσότερο μακριά από το όνειρό του, την Ιουλία. Η προσωπικότητα του ξεχώρισε και έγινε δημοφιλής ανάμεσα στις νέες του παρέες. Οι γυναίκες δεν ήταν πια κάτι τόσο πολύπλοκο και όσα εκείνος ονειρευόταν το χαμόγελο της Ιουλίας τόσο οι συμφοιτήτριες του τον προσέγγιζαν απειλητικά. Δεν πέρασαν πολλά έτη για να αποκτήσει ο Λευτέρης τις πρώτες του σχέσεις, ποτέ όμως δεν ξέχασε το απωθημένο του. Ποτέ όμως δεν επικοινώνησε μαζί της. Φοβόταν τόσο να σηκώσει το τηλέφωνο ο πατέρας της, ίσως τον κατηγορούσε για την αποτυχία της κόρης του. Ο Λευτέρης σκεφτόταν την Ιουλία ακόμα κι όταν έκανε έρωτα με άλλες κοπέλες.

Στο μεταξύ η Ιουλία είχε καταφέρει να γίνει γραμματέας σε ένα γραφείο διοίκησης και συμβουλευτικών επιχειρήσεων στην πόλη. Τα λεφτά δεν ήταν πολλά όμως το ότι κατάφερνε να ξεφεύγει κάθε μέρα από την γειτονιά της, την γέμιζε ευχαρίστηση. Ο Νώντας ήταν οδηγός της εταιρείας και γνωστός της οικογένειας της. Ο λόγος του είχε βοηθήσει για να προσληφθεί η Ιουλία και τώρα που τα ωράριά τους ταίριαζαν την έφερνε στη δουλειά και την γυρνούσε σπίτι. Δεν της άρεσε το ότι ήταν της γειτονιάς όμως ήταν πάντα πολύ καλός μαζί της.
- “Σε βάζω σε τόσο κόπο κάθε μέρα βρε Νώντα”
- “Όσο σε βλέπω να χαμογελάς δεν υπάρχει κόπος. Χαιρέτα μου τον πατέρα σου” Η Ιουλία με ένα χτιστό χαμόγελο γύρισε κι εκείνη τη μέρα στο σπίτι.

Είχαν περάσει πέντε ή έξι χρόνια και ο Λευτέρης κατάφερε να τελειώσει τις σπουδές του στη Διοίκηση Επιχειρήσεων οπότε και αποφάσισε να γυρίσει πετυχημένος στην οικογένεια του απλά και μόνο για να ξεκινήσει από κει την εύρεση εργασίας, χορτασμένος από εμπειρίες, σε σπουδές και γυναίκες.

Η άφιξη του βρήκε τους περήφανους γονείς συγκινημένους, ο ίδιος όμως είχε πάντα μια εκκρεμότητα στο βάθος του μυαλού του. Πέρασε αρκετές ημέρες στις οποίες συναντούσε παλιούς φίλους, όμως σε κανέναν δεν άνοιξε θέμα για την Ιουλία. Περίμενε να μάθει για εκείνην από αλλού. Μέχρι τότε συνέχιζε να βγαίνει με τους παλιόφιλους απ’ το σχολείο. “Ρε συ; Εσύ δεν σπούδασες διοίκηση; Να ρωτήσουμε τον Νώντα που δουλεύει οδηγός σε μια τέτοια εταιρεία. Δεν ξέρω λεπτομέρειες, αλλά κάτι τέτοιο κάνει. Αυτός θα σε βοηθήσει. Τον θυμάσαι τον Νώντα έτσι; Αυτός παντρεύεται την… πως την λένε, που κάνατε παρέα στο σχολείο;” – “Την Ιουλία”; ρώτησε ο Λευτέρης που μόλις είχε ασπρίσει ολόκληρος. – “Μπράβο, την Ιουλία. Μαζί δουλεύουνε”.

Ο Λευτέρης έντρομος βρήκε πληροφορίες για την εταιρεία και έκανε τα χαρτιά του για την δουλειά αυτή. Με τέτοιο βιογραφικό δύσκολα θα του απαντούσαν αρνητικά κι έτσι σε χρόνο μηδέν ο Λευτέρης έγινε στέλεχος της εταιρείας. Εκεί ήταν που πρωτοσυνάντησε την Ιουλία.
- “Ήξερα ότι έχεις έρθει, αλλά δεν ήξερα γιατί δεν ήρθες να με βρεις” του είπε με ένα αόριστο ύφος.
- “Έμαθα ότι παντρεύεσαι και δεν ήθελα να…” ψέλλισε ο Λευτέρης.
- “Να, τι; Τι σημασία έχει; Θα ήθελα πολύ να σε γνωρίσω στον Νώντα. Έχουμε τόσα να θυμηθούμε!” Είπε κάπως ειρωνικά η Ιουλία.
- “ή να ξεχάσουμε” ψιθύρισε εκείνος,
- “Τι είπες;” ρώτησε δυναμικά η φίλη του.
- “Τίποτα. Θα χαρώ να τον γνωρίσω”. Κάτι μόλις είχε διαλυθεί στον Λευτέρη. Ίσως ήταν τα όνειρά του. Ίσως.

Και η συνάντηση δεν άργησε να γίνει. Ο Νώντας ήταν ένας καλός τύπος. Όσο κι αν ήθελες να τον μισήσεις, δεν μπορούσες. Ήταν αμοιβαίο. Ο Νώντας προσκαλούσε συνέχεια τον Λευτέρη σε ότι κι αν έκανε. Έβγαιναν για ποτό, για μπάλα, για διασκέδαση. Άλλοτε μόνοι τους, άλλοτε με την Ιουλία. Εκείνη προσπαθούσε να ερμηνεύσει την παρέα των δύο αντρών, ο Λευτέρης όμως ένοιωθε ότι την απολάμβανε. Είχε αφήσει πίσω του την Ιουλία;

Πέρασε αρκετός καιρός έτσι. Λευτέρης και Νώντας ήταν πλέον δυο καλοί φίλοι. Το βράδυ μάλιστα ο Λευτέρης ήταν καλεσμένος στο σπίτι του ζευγαριού για λίγες ώρες χαλάρωσης στην βεράντα. Ο Λευτέρης έφτασε σπίτι πολύ χαλαρός πλέον με τους δυο τους.
- “Ήταν απ’ τη δουλειά. Χρειάζονται το υπηρεσιακό αυτοκίνητο για ένα δρομολόγιο. Πρέπει να πάω και θα γυρίσω αύριο. Εσείς καθίστε” είπε ο Νώντας κρατώντας το τηλέφωνο.
- “Θέλεις να έρθω για παρέα”; πρότεινε πρόθυμος ο Λευτέρης.
- “Όχι ρε. Πείτε τα εσείς και τα λέμε αύριο” απάντησε βιαστικά ο Νώντας κι έφυγε.

Τώρα ο Λευτέρης και η Ιουλία κάθονταν σιωπηλοί στη βεράντα. Τυχαία αντάλλασσαν βιαστικές ματιές όμως έδειχναν να απολαμβάνουν την βραδινή ησυχία. Ο Λευτέρης τώρα άρχισε να κοιτά πιο επίμονα την Ιουλία σα να προετοίμαζε κάτι. Ναι, ήθελε να της μιλήσει.
- “Ξέρεις…” ξεκίνησε τελικά να λέει.
- “Μην το αρχίσεις. Δε θα καταλήξει καλά. Πες κάτι άλλο ή φύγε” τον πρόλαβε εκείνη
- “..όμως δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο. Το μόνο που σκέφτομαι είναι τα χρόνια που άφησα να περάσουν και πόσο αυτά με βασανίζουν”. Η Ιουλία πολύ σκεπτική προσπάθησε να απαντήσει, όμως ο Λευτέρης που την είχε πλησιάσει έκλεισε απαλά με το δάχτυλο του τα χείλη της και προσπάθησε να την φιλήσει. Εκείνη αρχικά δεν αντιστάθηκε και χωρίς να αντιδρά τον άφησε να την φιλά χωρίς εκείνη να κινεί τα χείλη της. Σε δευτερόλεπτα είχε αποτραβηχτεί “…όμως Λευτέρη τώρα είναι αργά. Τώρα είναι πολύ αργά. Δεν ήμουν σίγουρη όμως αισθανόμουν αυτόν τον έρωτα από μικρή. Ήταν στο χέρι σου να κάνεις κάτι γι’ αυτό κι εσύ άφησες να χωριστούμε για να έρθεις μετά από χρόνια να ζητήσεις τι; Να είναι όλα όπως παλιά; Επειδή εσύ τώρα είσαι διαθέσιμος; Λυπάμαι, αλλά πρέπει να πείσεις τον εαυτό σου ότι δε γίνεται πια. Το ίδιο θα κάνω κι εγώ” ξέσπασε σε έντονο ύφος η Ιουλία και κατευθύνθηκε προς την εξώπορτα για να τον συνοδεύσει στην έξοδο. Όπως κι έγινε.

Ο Λευτέρης έφυγε μεθυσμένος από τη γεύση των χειλιών της και ζαλισμένος από τα λόγια της. Εκείνη έμεινε στη βεράντα ως το ξημέρωμα. Ανίκανη για οποιαδήποτε κίνηση της είχαν πέσει οι τιράντες μένοντας γυμνόστηθη και ιδρωμένη από την καυτή και βασανιστική βραδιά μέχρι που ο θόρυβος μιας νυχτερίδας την ξύπνησε απ’ το λήθαργο.

Ο Λευτέρης αραίωσε πολύ από τη ζωή του Νώντα. Αν και εκείνος τον καλούσε συχνά σπίτι ή έξω για διασκέδαση αυτός συνήθως απέφευγε ευγενικά τις προσκλήσεις. Η επίσημη δικαιολογία του ήταν μια καινούρια γνωριμία που είχε. Μόνο τότε ο Νώντας καταλάβαινε κλείνοντάς του το μάτι. Υπήρχαν φορές που μετά τη δουλειά έβγαιναν για λίγο, όμως με την Ιουλία είχαν συναντηθεί ελάχιστες φορές, για ελάχιστο χρόνο με ελάχιστα λόγια.

Δεν είχαν περάσει πολλές ημέρες από τότε, όταν ο Νώντας περιχαρής έφερε στην εταιρεία τα προσκλητήρια του γάμου. Αφού τα μοίρασε σε όλους τους κάλεσε για μια μπύρα εκεί κοντά στη δουλειά αμέσως μόλις σχολούσαν. Κανείς δε θα μπορούσε να αρνηθεί έστω για λίγο. Ούτε ο Λευτέρης. Ούτε καν η Ιουλία. Η παρέα ήταν μεγάλη και η Ιουλία έδειχνε ευτυχισμένη. Ο Λευτέρης όμως δεν ήταν πεπεισμένος. Την κοιτούσε επίμονα προσπαθώντας να υποκλέψει στο βλέμμα της μια αφορμή για να σκεφτεί πως κάτι δεν πάει καλά μαζί της. Μια σπίθα για μια φωτιά που ο ίδιος πριν χρόνια είχε σβήσει. Δεν τα κατάφερε. Κι όχι μόνο αυτό. Τα βλέμματά τους αυτή τη φορά δεν διασταυρώθηκαν ούτε μία φορά. Αυτό ήταν. Η επόμενη φορά που αναγκαστικά θα ξαναβλεπόντουσαν θα ήταν στο γάμο της, εκεί που ο Λευτέρης θα την προσέγγιζε για να της ευχηθεί. Να της ευχηθεί τί, άραγε;

Η μέρα έφτασε. Και ο κόσμος είχε ήδη φτάσει στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας περιμένοντας τη νύφη. Ο Λευτέρης δεν ήταν εκεί, αλλά ποιός θα το πρόσεχε αυτό εκείνη τη στιγμή; Σίγουρα όχι η Ιουλία. Η οποία τελικά έφτασε με τον κόσμο να χειροκροτεί για την πολύ όμορφη στιγμή των δύο νέων. Ήταν όλα υπέροχα. Το ζευγάρι θα παντρευόταν σε ένα ανοιχτό ‘ξωκλήσι το οποίο ήταν στολισμένο ονειρικά από τα πρώτα βήματα της νύφης στο σημείο που το αυτοκίνητο θα την άφηνε, έως ψηλά το γραφικό καμπαναριό με όμορφες ροζ κορδέλες.

Η νύφη έκανε τα πρώτα βήματα και ο πατέρας της την παρέδωσε στον Νώντα χαμογελώντας. Οι δυο τους πλησίασαν το βήμα ‘μπρος στον ιερέα. Η Ιουλία έτρεμε και το ιδρωμένο της χέρι έκανε το Νώντα να της δώσει ένα πεταχτό… …δεν πρόλαβε για τίποτα. Ο κόσμος πίσω τους άρχισε να φωνάζει πανικόβλητα. Κοίταξαν ψηλά. Ένας άντρας κρεμόταν από τις ροζ κορδέλες στο καμπαναριό. Ήταν ο Λευτέρης.

Filed under: ΜΥΘΟΣ yannidakis

yannidakis live παρασκευής – ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ: ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟ ΟΝΕΙΡΟ (μέρος 5/5)

yannidakis — Fri, 30 Jul 2010 10:00:10 +0000

Η νύφη έκανε τα πρώτα βήματα και ο πατέρας της την παρέδωσε στον Νώντα χαμογελώντας. Οι δυο τους πλησίασαν το βήμα ‘μπρος στον ιερέα. Η Ιουλία έτρεμε και το ιδρωμένο της χέρι έκανε το Νώντα να της δώσει ένα πεταχτό…
…δεν πρόλαβε για τίποτα. Ο κόσμος πίσω τους άρχισε να φωνάζει πανικόβλητα. Κοίταξαν ψηλά. Ένας άντρας κρεμόταν από τις ροζ κορδέλες στο καμπαναριό. Ήταν ο Λευτέρης.

Filed under: ΜΥΘΟΣ yannidakis

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΕΜΠΤΗΣ

yannidakis — Fri, 30 Jul 2010 07:26:54 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΕΜΠΤΗΣ

από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

Παραμένω απαισιόδοξη

Είμαι από αυτούς που έμειναν χωρίς βενζίνη. Ωστόσο για διάφορους λόγους και ανεξαρτήτως το αν τα αιτήματα των φορτηγατζήδων είναι δίκαια ή άδικα δεν καταφέρομαι κατά της κινητοποίησης τους για διάφορους λόγους.

Πρώτον γιατί είναι αναμενόμενο οι όποιοι επαγγελματίες να υπερασπίζονται τα συμφέροντα τους, ειδικά όταν τα έχουν πληρώσει χρυσά.
Δεύτερον γιατί η συγκεκριμένη κυβέρνηση λειτουργεί εξαρχής ως κουτοπόνηρη χωριάτα κοροϊδεύοντας, λέγοντας ψέματα και πετώντας τα νομοσχέδια το ένα μετά το άλλο την πιο ακατάλληλη στιγμή, ώστε σε περίπτωση μίας καθόλα αναμενόμενης απεργίας να εξαγριωθεί ο κόσμος. Έτσι έγινε και με το νομοσχέδιο για την Παιδεία που κατατέθηκε πριν τις Πανελλήνιες. Έτσι γίνεται και τώρα.
Επιπλέον ενώ είθισται να ενημερώνονται τα συνδικάτα για τα νομοσχέδια πριν αυτά κατατεθούν και να υπάρχει διάλογος, η νέα δικτατορική διακυβέρνηση κάνει το κορόϊδο, τους γράφει όλους και συνεχίζει ακάθεκτη. Μετά κάνει την έκπληκτη και την δυσαρεστημένη όταν υπάρχουν διαμαρτυρίες.

Αυτή δεν είναι σοβαρή πολιτική. Αυτοί δεν είναι σοβαροί πολιτικοί.

Μήπως θα μπορούσαν να μας ……….
πούνε για πόσο καιρό θα συνεχίζεται αυτή η ιστορία; Μήπως μπορούν να μας πούνε τί είδους δημοκρατία είναι αυτή; Μήπως τέλος πάντων να καταργηθούν και οι απεργίες να μην χαλάει την ζαχαρένια του και ο Καψής και ο κάθε Καψής και του ανεβαίνει η πίεση πάνω στην προσπάθεια να πείσει τον κόσμο πόσο κακό πράγμα είναι να κάνει ο κάθε επαγγελματικός κλάδος απεργία;

Σαφώς υπάρχει ταλαιπωρία και ζημιά για άλλες επαγγελματικές ομάδες που δεν φταίνε σε τίποτα. Καλό ωστόσο θα ήταν να μην βλέπουμε τον άλφα ή τον βήτα επαγγελματία ως το μαύρο πρόβατο, αλλά την ομάδα ηλιθίων που μας κυβερνάει μετά της Αντιβασιλείας, οι οποίοι έχουν βαλθεί να μας αλλάξουν σε χρόνο dt. Δεν γίνονται αυτά. Ο κόσμος δεν είναι στατιστικά νουμεράκια. Μία κοινωνία δεν μπορεί να αφομοιώσει τόσες αλλαγές, δίκαιες ή άδικες, μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Κράτος δεν γίνεσαι από την μία ημέρα στην άλλη. 180 χρόνια πέρασαν και ακόμη δεν προσεγγίσαμε καν την έννοια της δημοκρατίας και του Κράτους. Γιατί εάν την είχαμε προσεγγίσει δεν θα βρισκόμασταν σήμερα εδώ που είμαστε. Άσε που δεν θα κυβερνιόμασταν από κληρονόμους και λοιπούς αποτυχημένους τυχοδιώκτες.
Εάν λοιπόν 180 χρόνια δεν ήταν αρκετά όπως φαίνεται για να γίνουμε Κράτος, γιατί υπάρχει σε μερικούς η διάχυτη αισιοδοξία πως τώρα θα γίνουμε;
Εγώ γιατί παραμένω απαισιόδοξη τόσο για την μέθοδο όσο και για το αποτέλεσμα;

yannidakis live πέμπτης – ΕΣΥ ΘΑ ΕΒΑΖΕΣ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΟΥ;

yannidakis — Thu, 29 Jul 2010 10:00:18 +0000

Καληνωρίσματα. Οποιοσδήποτε βρίσκεται αυτήν τη στιγμή ενώπιον αυτού του κειμένου υποθέτω πως αγαπά το διαδίκτυο, τις υπηρεσίες και τις δυνατότητές του, μια από τις βασικότερες των οποίων είναι η ελευθερία της έκφρασης. Και ας μην πάμε μακριά, μελετώντας τα ιστολόγια μέσα από τα οποία μπορεί ο καθένας να εκφράζεται για διάφορα θέματα δίνοντας “βήμα” και στους αναγνώστες του μέσα από τα σχόλια και όλα υπό το πέπλο της ανωνυμίας, άλλοτε χωρίς κανένα διακριτικό κι άλλοτε με ένα παρατσούκλι ή μία κωδική ονομασία.

Μεγάλες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες από διάσημες εφημερίδες όπως οι New York Times, οι Washington Post σταμάτησαν να δέχονται ανώνυμα σχόλια υποχρεώνοντας τους χρήστες να γράφουν τα ονόματά τους. Νωρίτερα είχαν διαπιστώσει πως πολλά σχόλια ήταν σκληρά, ρατσιστικά ή προσβλητικά και πέρα από κάθε κανόνα δεοντολογίας. Μα, κάτι τέτοιο δεν εξυπηρετεί την ελευθερία του λόγου! Έτσι, μετά την αλλαγή κανονισμών διαπίστωσαν ελάχιστη πτώση στα σχόλια των κειμένων τους ενώ τα οι σχολιαστές χρησιμοποιούσαν καλύτερα επιχειρήματα, περισσότερο πολιτισμένο λεξιλόγιο. Πέτυχαν τον σκοπό τους;

Ναι, τον πέτυχαν. Γιατί είναι αλήθεια πως όταν περιηγείται κανείς ιστολόγια πολιτικού περιεχομένου εκτός από άσεμνες φράσεις μπορεί να διαβάσει και ανυπόστατες κατηγορίες χωρίς καμία βάση που απλά δυναμιτίζουν τον διάλογο που επιχειρεί ο διαχειριστής του blog και δημιουργούν εντυπώσεις του “τζάμπα μάγκα” που δρα μόνο εκ του ασφαλούς. Άλλωστε θεωρώ αδιανόητο για κάποιο χώρο που φιλοδοξεί να έχει χαρακτήρα ενημερωτικό, να παραμένει ανώνυμος. Ο καθένας πρέπει να έχει την ευθύνη της είδησης που δημοσιεύει και ο κάθε επισκέπτης απαιτεί να ενημερώνεται υπεύθυνα και επώνυμα. Ε, λοιπόν ήρθε η ώρα να ξεχωρίσουμε την ελευθερία του λόγου με την ανωνυμία στο διαδίκτυο και την δημοσιογραφία. Εφόσον η ανωνυμία έδρασε ως μέσο διαφυγής του θάρρος της άποψης, είναι πλέον επικίνδυνη. Είναι αυτή μια μικρή επανάσταση που θα εξαπλωθεί;

Γιατί όχι; Καλώ όλους να χρησιμοποιούν το όνομά τους όταν τοποθετούνται σε σοβαρά ζητήματα. Σύντομα ολοένα περισσότεροι διαδικτυακοί τόποι θα χρησιμοποιούν υπογραφές με ονοματεπώνυμο και θα απαιτούν σχόλια παρομοίως. Έτσι, αποφάσισα να σας συστηθώ για να κάνω το δικό μου ξεκίνημα στην μικρή επανάσταση εναντίον της επικίνδυνης ανωνυμίας μετά από τέσσερα χρόνια και τρεις μήνες. Το όνομά μου,
Γιάννης Σπυριδάκης – yannidakis

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΜΙΚΡΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ :[

Filed under: ΑΠΟΨΕΙΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

yannidakis — Thu, 29 Jul 2010 08:16:41 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

από προεδρική δημοκρατία

Η διαφορά μεταξύ δημοσιογράφου και blogger

Πολλά έχουν γραφτεί και συνεχίζουν με μεγαλύτερη ένταση να γράφονται για τις διαφορές μεταξύ των δημοσιογράφων και των bloggers.
Οι μεν δημοσιογράφοι εξάρουν το δικό τους επάγγελμα (λειτούργημα θαρρούμε το λένε), οι δε bloggers επαινούν τη δική τους ανεξαρτησία και ελευθερία έκφρασης.
Όμως τα πράγματα δεν σταματούν στα αυτοπαινέματα αλλά προχωρούν και στις αλληλοκατηγορίες. Οι δημοσιογράφοι κατηγορούν τους bloggers…..
και συλλήβδην όλη την μπλογκόσφαιρα, ως βόθρο, ως υπόκοσμο, ως κακοποιά στοιχεία, ως εκβιαστές, ως παρανοϊκούς, μοναχικούς, εκδικητικούς ή αυτιστικούς τύπους που μπαίνουν στα χωράφια τους και χαλάνε την ιερότητα της μέθεξης της πληροφορίας που εξασφαλίζει ο λειτουργός δημοσιογράφος. Οι bloggers από την πλευρά τους κατηγορούν τους δημοσιογράφους ότι κάνουν κατά παραγγελία προπαγάνδα. Ότι δηλαδή κρατούν το λαό στο σκοτάδι, σε σχέση με τη γνήσια πληροφόρηση και μεταδίδουν φιλτραρισμένες τις πληροφορίες εκείνες (αληθινές ή ψεύτικες) που εξυπηρετούν κάποια συμφέροντα κάθε φορά.

Εκείνο που εμείς έχουμε να πούμε είναι:
1) Το διαδίκτυο τώρα μόλις ξεκίνησε και δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά στο κόσμο και φυσικά ούτε στην Ελλάδα, παρότι πολλοί θα το επιθυμούσαν. Επομένως η ελεύθερη πληροφόρηση, είτε μέσω της μορφής των blogs, είτε μέσω άλλων μορφών που θα εμφανιστούν στο μέλλον, όπως π.χ. μετάδοσης της πληροφορίας από απλούς πολίτες με εικόνα και ήχο, εκτός του γραπτού κειμένου, ακόμα και σε απλές TV, θα κερδίζει συνεχώς έδαφος. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.
2) Πέρα όμως από αυτό, εκείνο που τελικά θα γείρει την ζυγαριά υπέρ του διαδικτύου και σε βάρος των παραδοσιακών ΜΜΕ, είναι η θεμελιώδης διαφορά μεταξύ του blogger και του δημοσιογράφου. Ο blogger έχει αφεντικό μόνο τον εαυτό του και μεταδίδει και γράφει ότι ως άτομο και ως πολίτης εκφράζει στην πραγματική του ζωή, με όλα τα μειονεκτήματα και τα προτερήματα που έχει. Αντίθετα ο δημοσιογράφος δεν είναι ο εαυτός του. Είναι ετεροκατευθυνόμενος. Είναι ένας απλός υπάλληλος που γράφει και λέει ότι του υπαγορεύσει αυτός που τον πληρώνει ή αυτά που ο ίδιος καθ’ υπερβολή γράφει και λέει για να παραστήσει τον καλό στο αφεντικό του. Η τελευταία δουλοπρεπής συμπεριφορά, είναι χειρότερη από την επαγγελματική εκτέλεση της εντολής του αφεντικού.
Σιγά σιγά λοιπόν ο κόσμος (βοηθούσης και της τεχνολογίας), αντιλαμβανόμενος την πραγματική εικόνα και αποστρέφοντας το βλέμμα του από τον ιδιοκτήτη του ΜΜΕ και τα συμφέροντα που αυτός επιδιώκει να ικανοποιήσει, θα αποστρέφει φυσικά το βλέμμα του και από τους υπαλλήλους του, δηλαδή τους δημοσιογράφους.
Η διαφορά λοιπόν μεταξύ δημοσιογράφου και blogger, δεν έχει να κάνει με διαφορά μεταξύ προσώπων, αλλά με τη διαφορετική φιλοσοφία λειτουργίας των παραδοσιακών ΜΜΕ και του διαδικτύου.

yannidakis live τετάρτης – Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ;

yannidakis — Wed, 28 Jul 2010 10:00:19 +0000

Σχεδόν τα πάντα στη ζωή αλλάζουν, εξελίσσονται, μεταποιούνται. Ίσως κάποια να μένουν για πάντα σταθερές μονάδες στη ζωή μας. Και ίσως υπάρχει μια τρίτη κατηγορία με στοιχεία που κύκλους κάνουν και ύστερα από μια κατάσταση, αλλάζουν και κατόπιν επιστρέφουν στην αρχική τους μορφή. Και αν στα παραπάνω μπορέσατε να ταυτιστείτε με δικά σας βιώματα, εγώ λέω πως το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τα αισθήματά μας απέναντι σε πολύ συγκεκριμένα πρόσωπα.

Δε χρειάζεται να ψάξουμε πολύ για να βρούμε ένα παράδειγμα μια ανελέητης κόντρας που εξελίχθηκε σε έναν παράφορο έρωτα με δυνατές συγκινήσεις και ο οποίος όταν «έσβησε» προκάλεσε ρήγματα ικανά να διαλύσουν το οικοδόμημα της αγάπης και δημιουργώντας ακόμα και μίσος! Η απόλυτη «ανακύκλωση» συναισθημάτων, δε νομίζετε; Και ύστερα σκέφτομαι ένα δυνατό συναίσθημα που ίσως να μην πρόλαβε ποτέ να εκφραστεί, ίσως να μην μετουσιώθηκε ποτέ σε έρωτα. Αυτό να έσβησε με τον καιρό για πολλούς και διαφορετικούς λόγους που τελικά το σκέπασαν αντί να το σβήσουν γιατί έπρεπε. Και πάλι όμως, ύστερα από συγκεκριμένες και διαφορετικές συνθήκες το πέπλο ξεγλιστρά σαν μετάξι πάνω σε λεία επιφάνεια και αποκαλύπτει αυτό το δυνατό συναίσθημα το οποίο όμως ύστερα από το διάστημα που πέρασε και τις αλλαγές που ο χρόνος καθιέρωσε, να είναι ενδεχομένως και πάλι περιορισμένο.

Και όταν αναφερόμαστε σε συναισθηματικές αλλαγές, οφείλουμε τουλάχιστον να αναγνωρίσουμε το ρίσκο που εμπεριέχει η αναγνώριση και έκφραση αυτών των αλλαγών. Θα αλλάξουν και τα δεδομένα; Μήπως θα ανατραπούν όλα; Και αν ναι, αντέχει κανείς να πάρει αυτό το ρίσκο; Δεν υπάρχει αμφιβολία πως τα συναισθηματικά ρίσκα είναι ίσως τα πιο επικίνδυνα και η σημερινή κοινωνία δεν αντέχει να βάζει σε κίνδυνο τις λίγες ευκαιρίες για αληθινά συναισθήματα. Κι όμως, οι αλλαγές από χρονική περίοδο σε άλλη μας οδηγούν ακριβώς εκεί: σε ρίσκα. Σε απρόβλεπτες καταστάσεις που κρύβουν εκπλήξεις –ευχάριστες ή δυσάρεστες- και κανείς δε μπορεί να είναι απόλυτα προετοιμασμένος για τις συνέπειες.

Πάραυτα στον καθένα δίνεται η επιλογή να διαφυλάξει το μεταξένιο ύφασμα, ταμπουρώνοντας τον εαυτό του στον αποκλεισμό ενδεχόμενων αλλαγών.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΣΤΑΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΘΕΜΑ :[

Filed under: ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΡΙΤΗΣ

yannidakis — Wed, 28 Jul 2010 07:50:17 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΡΙΤΗΣ

από EPIKAIRO

Συνδικαλισμός: Ο μεγάλος Έλληνας ασθενής

O συνδικαλισμός ξεκίνησε ως ιδέα και κατήντησε ασθένεια. Η χρησιμότητα των διεκδικήσεων κάθε εργασιακής ομάδας που δεν είναι σε συνάρτηση με το κοινό όφελος αμφισβητείται πλέον ανοιχτά από τους περισσότερους κ από τον γράφοντα συνδικαλιστή. Η επιτυχία του κάθε συνδικάτου έφτασε να αποτελεί αντίστοιχα αποτυχία για μια άλλη εργασιακή ομάδα και η επικαλούμενη συλλογικότητα έγινε διεκδίκηση του κάθε τομέα για την πάρτη του.

Η λογική του να πάρουμε όσο μπορούμε περισσότερα ή να να θέσουμε 10 θέματα στο τραπέζι για να πάρουμε τα 5 που εν τοις πράγμασι διεκδικούμε, μαζί με την ψηφοθηρική διάθεση των ελληνικών κυβερνήσεων και τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη των συνδικάτων, οδήγησε τη χώρα μας σε τούτη την κατάντια.

Αποτέλεσμα; ……

Η δημιουργία τεραστίων ανισοτήτων στα προνόμια μεταξύ των εργαζομένων με κύρια τη μισθολογική ανισότητα . Στο δημόσιο δημιουργήθηκαν μισθοί πολλών ταχυτήτων με μοναδικό κριτήριο την ικανότητα του κάθε συνδικάτου να διεκδικεί εμμονικά ή να γλείφει με τέχνη. Φτάσαμε σε σημείο ο ίδιος υπάλληλος που έπαιρνε Χ χρήματα σε ένα πόστο να τα κάνει 2Χ με μια απλή μετάταξη και φυσικά να διεκδικούν όλοι μετατάξεις με βάση όχι το αντικείμενο εργασίας αλλά τις απολαβές. Την ανισότητα αυτή ενίσχυσε το κράτος καθώς κάθε κυβέρνηση προέβαινε σε μετατάξεις (κυρίως σε οικονομικά πόστα) των δικών της ανθρώπων, περνώντας το μήνυμα ότι για να ανελιχθείς μισθολογικά κ βαθμολογικά πρέπει να ψηφίσεις το τάδε κόμμα και τον τάδε πολιτικό που θα σε βολέψει κ θα σε στηρίξει.

Οι συνταξιούχοι των 40 ετών, οι συντάξεις πολλών ταχυτήτων, τα συνδικαλιστικά δίχτυα προστασίας σε ανίκανους υπαλλήλους, οι καλοταισμένοι αποκλειστικής απασχόλησης συνδικαλιστές και η δήθεν συναδελφική αλληλεγγύη (τι εφεύρεση τούτη) γέμισαν ένα κάδρο ευθυνών που προέκυψε από έναν ανεύθυνο συνδικαλισμό και καταλήγουμε στη σημερινή ημέρα όπου πρέπει να ξαναχτίσουμε την Ελλάδα από την αρχή.

Βέβαιο είναι ότι χρειαζόμαστε γερές βάσεις και ένα νέο κρατικό οικοδόδημα που θα προκύψει από σαρωτικές διαρθρωτικές αλλαγές. Η απογραφή, η ανακατανομή αρμοδιοτήτων, ένα νέο ακριβοδίκαιο ενιαίο μισθολόγιο (όχι προς τα κάτω), ο νέος ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι κάποιες από τις αλλαγές που θα επιφέρουν καταρχάς αξιοκρατία και εργασιακή ισορροπία ενώ σε δεύτερο χρόνο θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη της χώρας.

Τι χρειάζεται; Να απομακρυνθούμε από κάθε παλαιοσυνδικαλιστική λογική και να διεκδικούμε με ωριμότητα, σύνεση και προπαντός με προμετωπίδα το εθνικό συμφέρον. Τα κλειστά λιμάνια κ αεροδρόμια, τα ακίνητα βυτιοφόρα και η παράλυση του κράτους δεν οφελούν κανένα μα κανένα!

yannidakis live τρίτης – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ: ΣΤ. ΙΔΑΝΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤ.3. ΙΔΑΝΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ (μέρος ΙΙ)

yannidakis — Tue, 27 Jul 2010 10:00:19 +0000

Συζητώντας για την ιδανική επικοινωνία μεταξύ πελάτη και επιχείρησης αναφερόμαστε στις ικανότητες του πωλητή. Ένας καλός πωλητής πρέπει να έχει στο μυαλό του ότι βασικό είναι να μην πουλήσει απλά ένα προϊόν ή υπηρεσία αλλά και να πουλάει κάτι που να είναι ωφέλιμο στον πελάτη. Η ιδανική επικοινωνία επιτυγχάνεται όταν ο πωλητής έχει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται την ψυχολογία του πελάτη και να μην επηρεάζεται από αυτή. Για παράδειγμα όταν ένας πελάτης είναι νευρικός, ο πωλητής οφείλει να μένει ακλόνητος και να είναι ικανός να συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του, παραγωγικά. Αντιθέτως, πρέπει να αποκωδικοποιεί τις επιθυμίες του πελάτη με όρους που αντιλαμβάνεται αλλά και το αντίθετο. Ο πωλητής θα πρέπει να γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες του κάθε πελάτη και να συμπεριφέρεται στον καθένα σε σχέση με αυτές. Η παρουσίαση των προϊόντων και υπηρεσιών θα πρέπει να γίνεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο, ίδιο για κάθε πελάτη, και ίδιο από όλους τους πωλητές. Η εξυπηρέτηση του πελάτη θα πρέπει να είναι τόσο καλή τη δεύτερη φορά όσο ήταν την πρώτη. Σύμφωνα με την κ. Αλεξάκη Μαίρη, υπεύθυνη του Τμήματος Διαχείρισης Ποιότητας και Εκπαίδευσης της Παγκρήτιας Συνεταιριστικής Τράπεζας, το πιο δύσκολο είναι να αναπτύξεις μια σχέση μακροβιότητας με τον πελάτη. Άλλωστε, σύμφωνα με μελέτες, το 97% του ενδιαφέροντος μιας επιχείρησης σχετικά με τους πελάτες της είναι το πως θα κρατήσει έναν πελάτη και μόλις το 3% του ενδιαφέροντός της αφορά την προσέλκυση νέων πελατών.

Σύμφωνα με άλλη άποψη η ιδανική επικοινωνία με τους πελάτες θα ήταν εφικτή αν μπορούσε να γίνει χρήση όλων των διαθέσιμων οδών για να προσεγγιστούν όλα τα τμήματα της αγοράς. Μερικές επιχειρήσεις εξαιτίας της ιδιομορφίας τους όπως είναι η πελατεία των ακτοπλοϊκών γραμμών, όπως αναφέρει η κ. Μωϋσιάδου Ελένη, του τμήματος Marketing της εταιρείας των Μινωικών Γραμμών, που αφορά τη σύνθεση του επιβατικού κοινού, είναι πιθανό να μη μπορούν να χρησιμοποιήσουν κοινό τρόπο επικοινωνίας για όλους τους πελάτες. Για παράδειγμα, ιδανική επικοινωνία για τους νέους θα ήταν να προσεγγίζονταν με τεχνολογικά μέσα, όπως με την πρόσβαση στο διαδίκτυο ή μέσω μηνυμάτων στο κινητό, ενώ οι μεγαλύτεροι σε ηλικία δε μπορούν να κάνουν εύκολα, χρήση των υπηρεσιών αυτών.

Για πολλές επιχειρήσεις, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος επικοινωνίας για την προώθηση των συμφερόντων της είναι η χρήση της τεχνολογίας με όλες τις δυνατότητες που παρέχει. Για άλλες επιχειρήσεις είναι το direct marketing, δηλαδή το κατευθυνόμενο μάρκετινγκ. Ουσιαστικά, σε αυτήν την περίπτωση γίνεται η προώθηση κάποιων υπηρεσιών ή προϊόντων χωρίς να αναφέρεται κάτι άλλο για την επιχείρηση, παρά μόνο το προϊόν που προσφέρει. Από την άλλη, άλλες επιχειρήσεις πρεσβεύουν ότι η ειλικρίνεια στη σχέση πελάτη – πωλητή, η σαφήνεια κατά την επικοινωνία τους και γενικότερα η απόκτηση εμπιστοσύνης του πελάτη προς την επιχείρηση είναι ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος για την προώθηση των συμφερόντων της. Μια επιχείρηση δε θέλει ένα δυνητικό πελάτη και γι΄ αυτό το λόγο ο πωλητής θα πρέπει να εξετάζει όλα τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του σχετικά με τον πελάτη. Επίσης, κατά την προσέγγιση του πελάτη το μήνυμα θα πρέπει να είναι σύντομο, περιεκτικό και σαφές, ούτως ώστε να γίνεται εύκολα αντιληπτό και να μην είναι κουραστικό σε αυτόν.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΤΕ ΕΝΑΝ ΙΔΑΝΙΚΟ ΠΩΛΗΤΗ :[

Filed under: ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

yannidakis — Tue, 27 Jul 2010 07:11:19 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

από Η άποψη του Vasper

Το περί ιστολογίων ανάγνωσμα…

Πολλά λέγονται τελευταία για τα ιστολόγια (γαλλιστί blogs). Τα περισσότερα είναι απλά ανοησίες. Το διαδίκτυο είναι τόσο χαοτικό όσο και ο πραγματικός κόσμος, για να μην πω περισσότερο. Θα βρείτε τα πάντα μέσα. Από πολιτικούς μέχρι πολίτες, από δημοσιογράφους μέχρι συγγραφείς και από…παιδεραστές μέχρι κατασκευαστές μαχαιριών. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να ψάξετε.

Τα παραδοσιακά Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης τρομοκρατήθηκαν από το νέο μέσο. Για αυτό το λόγο το απαξιώνουν. Το διαδίκτυο είναι σύμφωνα με αυτά τόπος διακίνησης ναρκωτικών, παιδεραστών και τώρα με τα ιστολόγια, εκβιαστών και πρακτόρων. Τέσσερα σε ένα… ένα πράμα!!!

Ειδικά για τα ιστολόγια, η παραφιλολογία έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Τα ΜΜΕ δημιούργησαν δικά τους ιστολόγια για να περνάνε την μαύρη προπαγάνδα τους και τα διαφήμισαν. Έτσι έγινε π.χ. με το troktiko. Το troktiko συγκεκριμένα εξετέλεσε τον σκοπό του. Έγινε πασίγνωστο στην κοινή γνώμη από τους διαμορφωτές της, όχι μέσα από το ίδιο το διαδίκτυο, αλλά από τα κανάλια και τις εφημερίδες της διαπλοκής. Αυτοδιαφημιζόταν ως δήθεν ανεξάρτητο μέσο ενημέρωσης, στα παραδοσιακά μέσα των αφεντικών του.

Ο φερόμενος ως εμπνευστής του troktiko, ο Σωκράτης Γκόλιας, επαγγελματίας δημοσιογράφος, έγραφε ότι του τάιζαν ή ότι πίστευε ότι ήταν αλήθεια. Δεν αμφιβάλω ότι ήταν ιδεολόγος, όσο μπορεί να είναι κάποιος αυτές τις μέρες. Τον εκμεταλλεύτηκαν όπως εκμεταλλεύονται και το κάθε παιδάκι που προσπαθεί να γίνει δημοσιογράφος αλλά πρέπει να γράφει προς συγκεκριμένη κατεύθυνση. Είχε όμως ξεπεράσει την χρησιμότητά του. Η χούντα είχε ανέβει πλέον και το troktiko ενοχλούσε ως "ανεξάρτητο" μέσο. Προσωπικά το θεωρούσα χαμαιτυπείο. Σε έναν ελεύθερο κόσμο και σε ένα άναρχο διαδίκτυο και τα χαμαιτυπεία έχουν την χρησιμότητά τους. Δεν ζούμε όμως σε ελεύθερο κόσμο. Έτσι οι ενοχλητικοί πλέον "bloggers" πρέπει να σωπάσουν.

Η αρχή έχει γίνει. Τα ιστολόγια πλέον μυρίζουν βόθρο κατά τα ΜΜΕξαπάτησης. Το μυρίζεις. Η ατμόσφαιρα είναι πλημμυρισμένη με μια μπόχα που έχει πλέον και υφή. Το αισθάνεσαι πάνω στο δέρμα σου. Έχει μια… κολλώδη υφή.

Τι είναι όμως τα ιστολόγια; Είναι Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης; Είναι φόρουμ συζητήσεων; Είναι ημερολόγια ιδεών ή όλα αυτά και άλλα πολλά… και τίποτα από όλα αυτά.

Ιστολόγιο είναι η τεχνολογία. Δεν είναι τίποτα από όλα αυτά. Το ιστολόγιο δεν έχει συγκεκριμένη χρήση. Το κάνεις ότι θέλεις. Τόπο ενημέρωσης, τόπο έκφρασης, τόπο… συζήτησης. Προτιμώ τα δύο τελευταία, αλλά και η ενημέρωση που και που είναι αναγκαία. Ειδικά όταν τα παραδοσιακά ΜΜΕ αποδεδειγμένα αποκρύπτουν και εξαπατούν.

Όπως γράφω λοιπόν, προτιμώ τον ρόλο της έκφρασης και της συζήτησης. Και προτιμώ να το κάνω επώνυμα όχι γιατί διαφωνώ με την ανωνυμία, αλλά γιατί δεν μπορώ να εκφραστώ σωστά αν το κάνω ανώνυμα. Είναι καθαρά προσωπική επιλογή. Όπως και το να αφήνω ανοιχτά τα σχόλια σε ανώνυμους. Προτιμώ να έχω 10 ανόητους να βρίζουν (και να τους βρίζω πίσω) παρά να χάσω το ένα σχόλιο που έχει σημασία και ο συγγραφέας του δεν θέλει να εμφανιστεί ή δεν έχει την δυνατότητα. Αυτό όμως γιατί θέλω και προκαλώ την συζήτηση. Αν δεν την ήθελα, το να έχω κλειστά τα σχόλια θα ήταν και αυτό θεμιτό, όπως θα ήταν και να μου "την λένε" γιατί θα τα είχα κλειστά.

Αδέλφια ιστολόγοι (γαλλιστί bloggers): Έχουμε πόλεμο. Τα παραδοσιακά ΜΜΕξαπάτησης θέλουν να μας φιμώσουν μέσω της απαξίωσης. φοβούνται τους χιλιάδες επισκέπτες του troktiko που θα ψάχνουν εναλλακτική ενημέρωση από την μία… τρίβουν τα χέρια τους από την άλλη γιατί μπορούν να διαφημίσουν νέα ιστολόγια μαύρης προπαγάνδας με πιο ελαφρύ ύφος που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χούντας και των δανειστών της. Και έχουν χρόνο να ετοιμαστούν. Δεν έγινε τυχαία η δολοφονία λίγο πριν τις άδειες. Τίποτα δεν είναι τυχαίο πλέον.

Η αλήθεια είναι ότι δεν κινδυνεύουμε από τις σφαίρες των καθαρμάτων που το παίζουν ιδεολόγοι. Ούτε κινδυνεύουμε από την προπαγάνδα των αφεντικών τους. Ο μόνος κίνδυνος είναι η απραξία από πλευράς μας.

Αντίθετα λοιπόν με τους υπουργούς της Χούντας, οι διακοπές μας δεν θα είναι χωρίς ενοχές. Η ξεκούραση θα έρθει μόνο όταν την ρίξουμε εμείς οι… ανώνυμοι πράκτορες εκβιαστές!!!

yannidakis live δευτέρας – Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ τΟΥΡΚΙΚΟ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ ΣΤΗΝ τΟΥΡΚΙΑ

yannidakis — Mon, 26 Jul 2010 10:00:27 +0000

Καληνωρίσματα. Ως και την γενιά μου, ο Καραγκιόζης αποτελούσε τον κλασικότερο τρόπο διασκέδασης. Οι περισσότεροι από μας λέμε πως μεγαλώσαμε με τον Καραγκιόζη και τα κατορθώματά του. Ο συμπαθητικός αυτός χαρακτήρας άρχισε να χάνει την δημοτικότητά του όταν τα κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση κατέκλυσαν τις προτιμήσεις των παιδιών. Κι όχι άδικα κατά τη γνώμη μου. Τα παιδιά γνώρισαν νέους χαρακτήρες με έναν τρόπο πολύ πιο άμεσο και εντυπωσιακό από την κλασική μέθοδο παράστασης στο Θέατρο Σκιών.

Τα δυο πιο πρόσφατα επεισόδια της ιστορίας του ήταν τραγικά μα αναμενόμενα. Στην αρχή υπήρξε ο χαμός του κύριου εκφραστή του Καραγκιόζη, του Ευγένιου Σπαθάρη που όμως πρόλαβε να αφήσει σπουδαία πολιτιστική κληρονομιά πρώτα με το Σπαθάρειο Μουσείο και τον γιο του άξιο αντικαταστάτη και κατόπιν η απόφαση “σοκ” του αρμοδίου τμήματος της UNESCO που επικύρωσε την τουρκική προέλευση του χαρακτήρα. Ήταν μια απόφαση που εκκρεμούσε καιρό και τελικά οι τούρκοι κέρδισαν την πατρότητα του. Γιατί όμως σοκ; Ο Καραγκιόζης μπορεί να συμβολίζει τον μέσο ταλαιπωρημένο μικροαστό, μπορεί μέσα από τα σατυρικά και γλαφυρά του σενάρια να ξεγυμνώνει την σύγχρονη και διαχρονική πραγματικότητα της κοινωνίας με τις ανισότητες και όλα τα σχετικά, όμως ας μην ξεχνάμε τα δεδομένα. Ο Καραγκιόζης αποτελεί μια ήπια βρισιά, ενός τεμπέλη, άεργου, κουτοπόνηρου και κακόμοιρου τυπάκου που σίγουρα είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Ποτέ η ιστορία της Ελλάδας δεν είχε ως πρότυπο παρόμοιο “ήρωα”.

Μα επειδή ποτέ δεν ήταν δικός της! Στην τουρκία εμφανίστηκε το 1366 όταν αποτελούσε εργάτη του Σουλτάνου με επιστάτη τον Χατζηαβάτη με τον οποίο είχαν καθημερινούς μικροκαυβγάδες σε φιλικό κλίμα. Αρκετούς όμως για να κάνουν τον σουλτάνο να τους αποκεφαλίσει. Μετά το γεγονός, λέγεται πως ο Σουλτάνος μετάνιωσε και θλίφτηκε τόσο, που κάποιοι στην αυλή του δημιούργησαν τους χάρτινους ήρωες. Δυο τυχαίοι λοιπόν τούρκοι έμελλαν να περάσουν και στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στα τουρκοκρατούμενα Ιωάννινα το 1809 για κάποιες παραστάσεις στην τουρκική γλώσσα. Διακρίνετε κάποια ελληνική πατρότητα;

Ο Καραγκιόζης έγινε αγαπητός εξαιτίας της αμεσότητας του στον μέσο έλληνα, όμως εκπροσωπεί μια ζωή που κανένας έλληνας δεν ονειρεύεται. Έτσι δεν μπορεί να αποτελεί πρότυπο για τα παιδιά μας, την κοινωνία μας, τους στόχους και τα οράματα μας. “Φίλοι” μας τούρκοι, χάρισμά σας ο… “ήρωας” σας.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΑΝΑΛΥΣΕΤΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ :[

Filed under: ΑΠΟΨΕΙΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

yannidakis — Mon, 26 Jul 2010 08:30:05 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

από MadWorld Movies

Comic-Con 2010

San Diego Comic-Con International, Comic-Con International: San Diego, San Diego Comic-Con ή απλά SDCCl, η διεθνής έκθεση Comic-Con ξεκίνησε το 1970 σαν ένα “geek-fest” όπου γινόταν παρουσίαση, τι άλλο, από κομίκς, κυρίως φαντασίας. Με τα χρόνια, οι εκθέτες, ή μάλλον τα εκθέματικά είδη αυξήθηκαν κατακόρυφα με την εισαγωγή των webcomics, anime, manga, collectible παιχνιδιών, video games, fantasy novels και φυσικά ταινιών φαντασίας ή πιο γενικά pop-culture, με αποτέλεσμα, σήμερα να είναι από τις μεγαλύτερες εκθέσεις παγκοσμίως.

Μπορεί, πριν μερικά χρόνια, οι ταινίες που παρουσιαζόταν εδώ να ήταν μόνο αυτές που ήταν βασισμένες σε κάποιον comic-book super-hero αλλά σήμερα, αποτελεί ένας από τους καλύτερους τρόπους προώθησης και διαφήμισης κάθε ταινίας με pop-culture στοιχεία με καλεσμένους τα μεγαλύτερα ονόματα του Hollywood και πολλά panels συζήτησης των δημιουργών με τους δημοσιογράφους αλλά κυρίως με τους fans, που είναι και οι πιο αυστηροί κριτές.

Η φετινή Comic-Con έλαβε χώρα, όπως πάντα, στο San Diego Convention Center, στις 22-25 Ιουλίου και για μια ακόμη χρονιά ήταν ένα τριήμερο, ανακοινώσεων, συνεντεύξεων και παρουσιάσεων για (σχεδόν) όλα τα γούστα. Παρακάτω θα προσπαθήσω να αναφέρω τα σημαντικότερα από αυτά.

Το Buried είναι η νέα ταινία του Ryan Reynolds, στην οποία ο πρωταγωνιστής Paul Conroy, είναι ένας αρχιτέκτονας στο Ιράκ μέχρι που ξαφνικά βρίσκεται θαμμένος ζωντανός με μόνα αντικείμενα πάνω του, έναν αναπτήρα και ένα κινητό τηλέφωνο. Η ταινία θα βασίζεται στη κλειστοφοβία του να είναι θαμμένος ζωντανός και στην ένταση του τι μπορεί να κάνει για να αποδράσει από το φέρετρό του. Μένει να δούμε αν ο σκηνοθέτης Rodrigo Cortés καταφέρει να πετύχει το στόχο του, γιατί πολλοί είναι οι φόβοι ότι δεν είναι δυνατόν μια ολόκληρη ταινία να γυριστεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον χωρίς να κουράσει. Το Buried θα βγει στην Ελλάδα στις 7 Οκτωβρίου και στην SDCC παρουσιάστηκε το πρώτο theatrical trailer.

Όλοι μας, λίγο ή πολύ, ξέρουμε την cult ταινία επιστημονικής φαντασίας που έκανε θραύση το 1982 με τα “ανεπανάληπτα” γραφικά της, TRON. Σήμερα, 28 χρόνια μετά έρχεται το sequel, TRON: Legacy με τους πρώτους βασικούς πρωταγωνιστές Jeff Bridges και Bruce Boxleitner να επιστρέφουν στους ρόλους τους, πλαισιωμένους από τους νέους Garrett Hedlund (στο ρόλο του γιού του Bridges), Michael Sheen και Olivia Wilde. Το TRON: Legacy είναι σε σκηνοθεσία του πρωτάρη Joseph Kosinski και θα βγει στις αίθουσες στο τέλος του 2010.

Ένα από τα πιο σημαντικά panels, της πρώτης μέρας ήταν αυτό με τους JJ Abrams (Mission: Impossible III, Star Trek, Lost) και Joss Whedon (Serenity, Dollhouse, Buffy the Vampire Slayer). Οι ειδήσεις που βγήκαν ήταν η επιβεβαίωση ότι ο Whedon θα είναι τελικά ο σκηνοθέτης του Avengers, και ότι το Cabin in the Woods, του οποίου είναι παραγωγός θα είναι σε 3D. Όσο για τον Abrams αποκάλυψε ότι τα γυρίσματα του super-secret project Super-8 ξεκινάνε τον Σεπτέμβρη και ότι είναι προσωπικά απόλυτα ικανοποιημένος με το φινάλε του Lost.

Την δεύτερη ημέρα, στο panel του Avengers αποκαλύφθηκε και το full cast που θα απαρτίζει την πρώτη all-star superhero movie και είναι σίγουρα εντυπωσιακό. Έχουμε και λέμε, Robert Downey Jr. ως Iron Man, Scarlett Johansson ως Black Widow, Mark Ruffalo ως Hulk, Jeremy Renner ως Hawkeye, Chris Evans ως Captain America, Chris Hemsworth ως Thor και φυσικά ο Samuel L. Jackson ως Nick Fury.

Μετά την αποχώρηση του Guillermo del Toro από το Hobbit, δύο ήταν τα ερωτήματα που είχαν οι φανς, ποιος θα αναλάβει το Hobbit και ποιο θα είναι το επόμενο project του del Toro. Πολλά ακούστηκαν, μεταξύ των οποίων το Frankenstein, το Count Monte Cristo ή ακόμα και το Hellboy 3. Τελικά ο Μεξικάνος σκηνοθέτης ανακοίνωσε ότι η επόμενή του ταινία θα είναι το The Haunted Mansion, το γνωστό theme park των Disneyworlds που είδαμε σε μια άθλια μεταφορά με τον Eddie Murphy. To Haunted Mansion θεωρείται από τα πιο ιστορικά theme parks της Disney, και ο del Toro θέλει να επαναφέρει τη χαμένη δόξα που έχασε από το έκτρωμα του 2003. Και όλοι μας ξέρουμε ότι έχει το ταλέντο να το κάνει, και με το παραπάνω…

Τα πρώτα character banners για την νέα ταινία του Zack Snyder, Sucker Punch, έκαναν την εμφάνισή τους, στους διαδρόμους του San Diego Convention Center. Χωρίς να έχουν διαρρεύσει περισσότερες πληροφορίες, τα πρώτα στοιχεία μιλάνε για ένα υπερβίαιο παραμύθι έξι γυναικών που μόλις βγήκαν από το ψυχιατρείο.

Εκτός των άλλων, παρουσιάστηκαν και μερικά καινούρια trailers πολυαναμενόμενων ταινιών, μεταξύ των οποίων το Drive Angry 3D με τον Nickolas Cage, το Priest με τον Paul Bettany, και το Let Me In, remake του Σουηδικού Let the Right One In με τους Chloe Moretz, Kodi Smit-McPhee και Richard Jenkins.

Το, θεωρητικά, νέο μεγάλο blockbuster franchise, Cowboys & Aliens ξεκίνησε πριν λίγο καιρό τα γυρίσματα και παρόλο που δεν πρόλαβε να παρουσιάσει κάποιο trailer, η πρώτη φωτό με τον πρωταγωνιστή έκανε την εμφάνισή της.

Εκτός του Daniel Craig που βλέπετε στη φωτογραφία, μαζί του θα βρίσκονται οι Harrison Ford, Olivia Wilde, Sam Rockwell, Paul Dano, Walton Goggins και Abigail Spencer σε σκηνοθεσία του Jon Favreau με το release date να τοποθετείται μέσα στο καλοκαίρι του 2011.

Όσο για το επόμενο μέρος των Πειρατών της Καραϊβικής, τα νέα δεν ήταν πολλά αφού το cast έχει ολοκληρωθεί και τα γυρίσματα έχουν ξεκινήσει, έτσι ο Johnny Depp, η μάλλον ο captain Jack Sparrow έστειλε ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα προς τους φίλους της Comic-Con, ουσιαστικά επιβεβαιώνοντας το σενάριο και τους συνεργάτες με το γνωστό χιούμορ του ήρωα. Απολαύστε…

Και ένα κωμικοτραγικό trivia, μετά το τέλος του panel για το Resident Evil Afterlife και πριν ξεκινήσει το panel για το Cowboys & Aliens, ένας παρευρισκόμενος μαχαιρώθηκε…ή μάλλον “στυλώθηκε” μιας και, πάνω στον καυγά με κάποιον άλλο παρευρισκόμενο για τις θέσεις (!!!), ο ένας κάρφωσε ένα στυλό στο κεφάλι, πολύ κοντά στο μάτι του θύματος. Ο δράστης συνελήφθη και ο άτυχος νοσηλεύεται σε νοσοκομείο!

yannidakis live – ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

yannidakis — Sun, 25 Jul 2010 20:05:50 +0000

11 Δεκεμβρίου 2008
ΤΟ ΝΕΟ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ; Ή ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΛΛΙΩΣ;
Αφορμή για το σημερινό κείμενο, στάθηκε μια κουβέντα που είχα σε σχέση με την αντιγραφή ή την επανάληψη. Και επειδή είμαι βέβαιος πως δεν έγινα κατανοητός, θα μιλήσω με παραδείγματα.
Ας φανταστούμε ένα τραγούδι το οποίο επανεκτελέστηκε από άλλους καλλιτέχνες και όχι απαραίτητα σε μια όχι απαραίτητα πιστή αντιγραφή του πρωτοτύπου. Και το παράδειγμα με το τραγούδι δίνει τη σειρά του σε ένα παράδειγμα για κάποια ταινία, ένα θεατρικό έργο, ένα βιβλίο που περιγράφει ένα ιστορικό γεγονός ή ασχολείται με κάποια επιστήμη και φυσικά τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα.
Δε μιλάμε για κάποια αντιγραφή με τη μορφή κλοπής, αλλά για μια τιμή στο πρωτότυπο έργο και προσπάθεια αναβίωσής του. Εδώ σε περιπτώσεις που το έργο προστατεύεται με πνευματικά δικαιώματα, ζητείται άδεια και ύστερα από τον νέο πραγματευτή αποφασίζεται το κατά πόσο όμοιο θα είναι το έργο.
Παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον μετά να δούμε ποια «εκτέλεση» θα επικρατήσει στην ιστορία. Συνήθως συμβαίνει οι σύγχρονοι της κάθε εκτέλεσης να υποστηρίζουν την αντίστοιχη. Οι παλιοί το πρωτότυπο, οι νέοι το μεταγενέστερο κ.ο.κ.
Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις που συναντάμε νέους ακροατές, θεατές, μελετητές κλπ. να αρέσκονται στην αυθεντική εκτέλεση, κάτι που σημαίνει πως πέρα από την ποιότητα του έργου, τα συστατικά του, κατάφεραν να επιτύχουν και διαχρονικότητα. Νίκησαν τον χρόνο! Και αυτό είναι η μέγιστη επιτυχία για ένα έργο.
Από την άλλη υπάρχουν έργα τα οποία γίνεται κοινώς παραδεκτό πως έτυχαν πολύ καλύτερης επανεκτέλεσης σε αργότερο χρόνο. Δεν είναι αδύνατο. Ο νέος πραγματευτής αφουγκράζεται τα στοιχεία του πρωτότυπου έργου και κατόπιν προσθέτει μοναδικά στοιχεία που «δένουν» αριστοτεχνικά με αυτό και φυσικά το αποτέλεσμα αν και εμπεριέχει το ρίσκο της σύγκρισης, είναι πιθανό να ξεπεράσει κάθε προσδοκία.
Τίθεται λοιπόν αυτή η πολύ ενδιαφέρουσα και άτυπη μάχη ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Βασική προϋπόθεση είναι το νέο να σεβαστεί όλα τα βασικά χαρακτηριστικά του παλιού ώστε ακόμα κι αν έχει ένα δικό του μοναδικό χαρακτήρα, να μην αλλοιώσει τη βάση του πρωτότυπου.

yannidakis live – ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ YANNIDAKIS LIVE

yannidakis — Sun, 25 Jul 2010 09:00:34 +0000

Καληνωρίσματα. Είμαι πάντοτε υπέρ των αλλαγών και πόσο μάλλον όταν αυτές συμβαίνουν υπέρ της εξέλιξης και της λειτουργικότητας. Θυμάμαι πως σε κάθε αλλαγή που λάνσαρε η Microsoft στα spaces πολλοί ήταν εκείνοι που δυσανασχετούσαν, ενώ εγώ πρότεινα ψυχραιμία και χρόνο για να εξοικειωθούμε στις νέες αλλαγές. Οι τελευταίες όμως αλλαγές στον χώρο υποβάθμισαν κάθε έννοια που χαρακτήριζε τα εδώ ιστολόγια, ενώ ενίσχυσε την συνδεσμικότητα μεταξύ χρηστών-φίλων.

Πέρσι είχα θέσει το ζήτημα της αποχώρησης μου από τον χώρο και της μεταφοράς του σε άλλη πλατφόρμα με ένα μεγάλο αφιέρωμα ‘ΤΟ LIVE ΤΕΛΕΙΩΣΤΕ’ σήμερα όμως δεν υπάρχει αντικείμενο συζήτησης. Το yannidakis live φτάνει στο τέλος του στον χώρο των spaces. Η δική μου ιστολογική δραστηριότητα όμως δεν σταματά. Αντιθέτως εντείνεται σε πιο αυστηρά και συνεπή πρότυπα όπως με έχετε συνηθίσει στο παρελθόν.

Ο Αύγουστος θα είναι ο μήνας προετοιμασίας μου και από 1η Σεπτεμβρίου σας καλώ να κάνουμε μαζί τα εγκαίνια του νέου μου χώρου χωρίς περιορισμούς σε σχόλια και πρόσβαση. Περισσότερες λεπτομέρειες θα βρείτε και εδώ εν καιρώ, ενώ σύντομα θα σας αποκαλυφτεί και η νέα μου διεύθυνση. Η σχέση που αναπτύξαμε με πολλούς από σας είναι πλέον φιλική και μετρά χρόνια. Χρόνια στα οποία προστέθηκαν πολλοί συνοδοιπόροι. Συμφωνήσαμε, αλληλοσυμπληρωθήκαμε, κοντραριστήκαμε, φλερτάραμε μα πάνω απ’ όλα… προβληματιστήκαμε!

Ευελπιστώ πως θα είστε κοντά μου στο νέο ξεκίνημα και σας εύχομαι καλό υπόλοιπο καλοκαίρι έως ότου επικοινωνήσουμε και πάλι στα τέλη του Αυγούστου. Η εβδομάδα που ξεκινά από αύριο θα είναι η τελευταία στο yannidakis live :[

yannidakis live yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ

yannidakis — Sun, 25 Jul 2010 08:48:48 +0000

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ

από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

Εμπορικό κέντρο ή συνοικιακό μαγαζί;

Οι εμπορικές αγορές στα κέντρα των πόλεων αργοπεθαίνουν. Μια από τις αιτίες είναι και η οικονομική κρίση, γι΄ αυτό σαν καταναλωτές δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Στο κέντρο της Αθήνας οι μαγαζάτορες παραπονούνται για τις κινητοποιήσεις που εμποδίζουν το κοινό να κατέβει.

Δεν άκουσα όμως ούτε κουβέντα για κάτι που εγώ θεωρώ τον βασικό λόγο που κλείνουν τόσες μικρές επιχειρήσεις, τα μεγάλα εμπορικά κέντρα, τα αμερικάνικα Mall.

Αρκεί να περάσετε έξω από ένα για να δείτε εκατοντάδες αυτοκίνητα στους χώρους στάθμευσης. Δικαίωμα του καθενός είναι να ψωνίζει από όπου θέλει, βέβαια. Θα σας αναπτύξω το δικό μου σκεπτικό, γιατί αρνήθηκα να πατήσω σε κάποιο εμπορικό κέντρο. Άν δεν στηρίξω την τοπική αγορά πολλά από τα καταστήματα θα κλείσουν. Έτσι στο μέλλον η επιλογή που έχω τώρα: τοπικό κατάστημα ή εμπορικό κέντρο δεν θα υπάρχει. Κατά συνέπεια ακόμα και για ένα προϊόν θα…………
αναγκάζομαι να παίρνω το αυτοκίνητο και να τρέχω στο εμπορικό κέντρο. Φαντάζεστε το κόστος;

Από ότι ακούω από φίλους οι τιμές είναι αρκετά ακριβότερες, γιατί προφανώς είναι ακριβά και τα ενοίκια και τα έξοδα φύλαξης. Άν λοιπόν εκλείψουν τα συνοικιακά καταστήματα και γίνουν μονοπώλιο, σίγουρα θα αυξήσουν τις τιμές ακόμα περισσότερο.

Στην Αμερική, όπου πρωτοεμφανίστηκαν, ξεσήκωσαν θύελλα διαμαρτυριών και αντιδράσεων απο τους μικροιδιοκτήτες. Τελικά επικράτησαν, εξόντωσαν την τοπική αγορά και όταν έκριναν οτι δεν έχουν το επιθυμητό κέρδος τα έκλεισαν και άφησαν κτίρια φαντάσματα πίσω. Οι εθισμένοι καταναλωτές πια επισκέπτονται τα άδεια εγκαταλελειμένα κτίρια με νοσταλγία, αλλά για να αγοράσουν τα απαραίτητα κάνουν εκατοντάδες χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο.

Αυτό που θέλω να επισημάνω είναι οτι σαν καταναλωτές – πολίτες έχουμε τη δυνατότητα να καθορίζουμε πολλά πράγματα που μας αφορούν, πρέπει όμως να λειτουργούμε κριτικά και να σκεφτόμαστε κάθε φορά τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα σε ότι πρωτοποριακό μας σερβίρουν.

οι απόψεις που εκφράζονται δε συμφωνούν ή εκφράζουν το yannidakis live. Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από κριτήριο

yannidakis live – ANAΔΡΟΜΕΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

yannidakis — Sat, 24 Jul 2010 19:34:15 +0000

29 Αυγούστου
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
Ξέρετε, το ρολόι μου γράφει τη θερμοκρασία και είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να ξέρει κανείς τη θερμοκρασία ανά πάσα στιγμή και περίσταση.
Είναι προφανές πως το χειμώνα το θερμόμετρο πέφτει, παρά το ότι όλοι βρίσκουμε ενίοτε τρόπους για να το ανεβάζουμε σε ανεκτικά επίπεδα (και παρακαλώ: είναι Παρασκευή, μην πάει το μυαλό σας σε κλιματιστικά και καλοριφέρ!).
Τις περιόδους όμως που το θερμόμετρο βρίσκεται έτσι και αλλιώς στα ύψη, πραγματικά σκέφτομαι αν οι κινήσεις μας συντελούν στο να το ρίξουμε ή στο να το ανεβάσουμε ακόμα περισσότερα.
Δε μπορώ να μην αρχίσω με τις γυναίκες που το ύψος της φούστας ή του κοντού παντελονιού ανεβαίνει κατ’ αναλογία με τη θερμοκρασία και όσο το δικό μας στόμα ανοίγει (και παραμένει ανοιχτό), άλλο τόσο το δικό σας το ντεκολτέ –επίσης- ανοίγει. Οι καιροί είναι δύσκολοι και στις παραλίες αγοράζετε μαγιό με λιγότερο ύφασμα (οικονομία, ντε) και εμείς χρειαζόμαστε μαγιό με περισσότερο για να κρυφτούμε…
Κακώς άρχισα με τις γυναίκες γιατί τώρα δε μπορώ να τεκμηριώσω με άλλα επιχειρήματα το ότι έχουμε την τάση να ανεβάζουμε την ήδη ανεβασμένη θερμοκρασία (όχι, δεν σκόπευα να γράψω για τους εμπρηστές του καλοκαιριού, παρακαλώ: είναι Παρασκευή είπαμε!).
Ο άνθρωπος αρέσκεται να πηγαίνει στην παραλία για να δροσιστεί στη θάλασσα, μετά όμως ο ήλιος καίει, το αλάτι φέρει θερμότητα και οι αντοχές μας λυγίζουν στο βωμό του ιδρώτα που διαδέχεται το υγρό της θάλασσας.
Το καλοκαίρι είναι που η πόση μπύρας μετριέται σε τόνους (στο δικό μου το στομάχι τουλάχιστον) και παρά το ότι αρχικά είναι δροσερή, η βύνη μας επιφέρει φούσκωση, εφίδρωση και θερμότητα.
Και αναγκαστικά (τραβάτε με κι ας κλαίω) επανέρχομαι στις γυναίκες που επειδή ακριβώς εκθέτουν περισσότερο δέρμα, αναγκάζονται να χρησιμοποιούν μεγαλύτερες δόσεις μπογιάς (αυτό μετριέται ακόμα σε κιλά) οι οποίες έχουν σαν αποτέλεσμα δυσκολία αναπνοής πόρων του δέρματος και συγκράτηση θερμότητας.
Που καταλήγουμε; Κάνουμε ότι μπορούμε να ανεβάζουμε τη θερμοκρασία του καλοκαιριού και εσείς που με μια λέξη ή ματιά φροντίζετε να μας διατηρείτε σε θερμοκρασία… πύρινη!

yannidakis live – ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ: ΑΝ ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΕΡΑ

yannidakis — Sat, 24 Jul 2010 09:00:19 +0000

Καληνωρίσματα. Σας έχει ποτέ τύχει να είστε απλά ένα βήμα πίσω; Καθυστερημένοι; Την ώρα που ξεκαθαρίζονται τα πράγματα να μην έχετε την ευκαιρία να τα διορθώσετε; Έτσι κι εκείνη που είχε εκείνες τις στιγμές με εκείνον. Την κοιτούσε με έναν τρόπο για να της δείξει πόσο περήφανος νοιώθει για εκείνη μα ακόμα και τότε εκείνη είχε παράπονο που ποτέ δεν το είπε κι ας ήξερε ότι το νοιώθει. Εκείνες τις στιγμές που φανταζόταν το μέλλον της ή ήθελε να την προστατέψει, αυτή έφευγε μακριά περιφρονώντας τον.

Τόσο αργά! Τότε συνειδητοποίησε τα πράγματα όπως ακριβώς ήταν στ’ αλήθεια και ήθελε να τον έχει στην αγκαλιά της, έστω εκείνες τις τελευταίες στιγμές του. Αν μόνο μπορούσε για λίγο, ξέρει πως θα μπορούσε να ανταποδώσει μονομιάς για όλα παίρνοντάς του τον πόνο για πάντα. Τώρα στέκεται παγωμένη να τον ευχαριστεί με δάκρυα στα μάτια ντυμένη στα μαύρα υποβαθμίζοντας όλα τα λάθη και οραματίζεται μια στιγμή που ακούει τη φωνή του. Θα ήταν σίγουρα αρκετή για να τακτοποιήσουν τόσες εκκρεμότητες. Όμως δε γίνεται και συνειδητοποιώντας το, ξεσπά σε κλάματα ξανά σκεφτόμενη τις στιγμές που έριχνε όλες τις ευθύνες πάνω του και νοιώθει τόσο πληγωμένη που τον είχε πληγώσει τότε.

Σήμερα όμως είναι μια άλλη πραγματικότητα κι ο εγωισμός της, την κρατά. Αρνιέται τα πάντα για να δείχνει αλώβητη και δεν είναι. Λίγοι το ξέρουν αυτό. Κι αν ακόμα νοιώσει πως φτάνει σε αδυναμία, τότε κρύβεται. Απομονώνεται στον εαυτό της πολεμώντας τις αναμνήσεις και την απουσία του. Και από τη μάχη δείχνει να νικιέται ανακαλώντας το τελευταίο αντίο και το γιατί δεν είδε τα λάθη της τότε, γιατί δεν πρόλαβε να κατανοήσει έγκαιρα, γιατί δεν σιγουρεύτηκε πως ήταν περήφανος για εκείνη. Τώρα το μόνο που μπορεί να αναρωτηθεί είναι αν συνεχίζει να την φροντίζει από κει ψηλά. Άλλες φορές το αισθάνεται κι άλλες το επιθυμεί. Όλα αυτά τα ερωτήματα θα χρειαζόντουσαν μια μόνο στιγμή μαζί του για να απαντηθούν. Και τι δε θα έκανε να είχε μια ακόμα στιγμή! Να τον κοιτάξει στα μάτια και να της ανταποδώσει το βλέμμα που της προσέδιδε σιγουριά και ασφάλεια.

Ξέρει όμως πως δεν γίνεται να έχει αυτήν την μία στιγμή. Δε γίνεται το χρόνο να γυρίσει πίσω, δε γίνεται να σταματήσει να πληγώνει τον εαυτό της που πλήγωσε εκείνον κι έτσι μένει μόνο να (του) υποσχεθεί: Θα τα καταφέρω. Θα συνεχίζω να σε κάνω περήφανο. Θα χαράξω τον δρόμο μου χωρίς να δειλιάσω πια, χωρίς να μείνω άλλο πίσω! :[

μη φοβάσαι. Δεν είσαι μόνη. Ποτέ δε θα είσαι. Υπόσχεση

Filed under: ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

yannidakis — Sat, 24 Jul 2010 08:00:28 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

Δημοσιογραφία, blogging και πολιτική

Με δυσκολία, ομολογουμένως, προσπαθώ να παρακολουθήσω τα διασταυρούμενα πυρά μεταξύ δημοσιογράφων και bloggers στην χώρα μας. Ο λόγος είναι ότι είναι τόσο ηθικοπλαστικά δομημένα και τόσο αφαιρετικά μορφοποιημένα, που τελικά καταλήγουν το καθένα ξεχωριστά να συνιστά ένα όμορφο ψυχογράφημα.
Μόνον που αν επιθυμούμε να ξεφύγουμε από την άβυσσο της ψυχής, καλό είναι να εμβαπτίζουμε τις προσεγγίσεις μας στην πολιτική.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε με πολιτικούς όρους θα πρέπει να αφήσουμε για μια στιγμή στη πάντα τους δημοσιογράφους και τους Bloggers και να εστιάσουμε στις διαφορές των παραδοσιακών ΜΜΕ και των Νέων Μέσων. Και σε ότι αφορά στα δεύτερα ισχύει αυτό που πρωτο-διατύπωσε ο Mac- Luan (1964) αναφερόμενος στα πρώτα: το Μέσον είναι μήνυμα. Ο τρόπος όμως που το Μέσον μετουσιώνεται σε μήνυμα συνιστά ακριβώς την πολιτικότητα αυτής της σχέσης. Και ο τρόπος αυτός διαφέρει σημαντικά. Με άλλον τρόπο κάνουν πολιτική, δηλαδή δίνουν νόημα στα σημαίνοντα, τα παραδοσιακά ΜΜΕ και με άλλον τα Blogs που αποτελούν υποκατηγορία των Νέων Μέσων Επικοινωνίας. Αυτό, δυστυχώς, παρατηρώ να διαφεύγει από πολλούς.

Τα Blogs ουσιαστικά «έσπασαν» την πολιτική διάσταση του «μονολόγου» στην επικοινωνία, την οποία, μέσω των εννοιών της…………
εγκυρότητας και της αποκλειστικότητας, υπερασπίζονταν τα παραδοσιακά ΜΜΕ. Με τον τερματισμό του «μονολόγου» εξασθενεί και η έννοια της αυθεντικότητας των Μέσων και πλέον ο δημοσιογράφος παύει να αποτελεί μια κρίσιμη οντότητα για τη λειτουργία του καθεστώτος, ή τη λειτουργία της δημοκρατίας, όπως θα του άρεσε να σημειώσω. Δεν θα είχα αντίρρηση, μόνον που φέρνω στη μνήμη μου «κακές αναπαραστάσεις» – όχι τόσο δημοκρατικές – και έτσι, ας μου επιτρέψουν οι πρώην συνάδελφοι μου να μην γενικεύσω, συνδέοντας την άσκηση της δημοσιογραφίας με τον εκδημοκρατισμό στη χώρα μας, αν και παγκοσμίως η δημοσιογραφία ως φαινόμενο, υπηρέτησε την (αστική) δημοκρατική προοπτική, όπως την γνωρίσαμε κυρίως στη Δύση.

Έλα όμως που η δημοκρατία λαμβάνει σήμερα νέες διαστάσεις παγκοσμίως, όπως και οι απειλές εναντίον της! Έλα που δεν στηρίζεται πια στον «αντικειμενικό μονόλογο» ή στους «παράλληλους μονολόγους», που είναι το ίδιο ουσιαστικά πράγμα! Έλα που δημοκρατική πρακτική δίχως διαβούλευση -όχι σαν του Γιώργου…παναγία μου (!) – δεν μπορεί να νοηθεί σήμερα και τα ΜΜΕ δεν έχουν μετεξελιχτεί ακόμη στο βαθμό που θα τους επέτρεπε να υπηρετήσουν το σύγχρονο δημοκρατικό αίτημα, ενώ τα blogs είναι φτιαγμένα για αυτήν ακριβώς την δουλειά!

Υπάρχουν λοιπόν δύο προβλήματα διαφορετικής τάξεως. Το πρώτο έχει να κάνει με την ανάγκη διαφορετικής άσκησης του δημοσιογραφικού επαγγέλματος και το δεύτερο με την διαφορετική λειτουργία των ΜΜΕ, έτσι ώστε να μετεξελιχθούν σε Νέα Μέσα, με εντελώς διαφορετική δομή ασφαλώς από τα παλαιά, που θα ενσωματώνει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική διάσταση των blogs. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα σύγχρονα ΜΜΕ θα μεταβληθούν σε κάποιο είδος blog, ούτε ότι τα blogs θα μεταβληθούν σε ΜΜΕ.

Η μπλογκόσφαιρα συστήνει δια-υποκειμενικά έναν κόσμο. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ διατείνονται ότι συστήνουν τον κόσμο αντικειμενικά και αυθεντικά. Έλα όμως που η αντικειμενικότητα, ακόμη και η αμεροληψία ως έννοιες, ιδιαίτερα σήμερα, αποδεικνύεται ότι αποτελούν το όχημα της αυταρχικότητας, ενώ επιχειρούν να συντηρήσουν έναν δημοκρατικό μύθο, με δημοκρατικοφανές, όμως, και όχι δημοκρατικό μήνυμα!

Αγαπητοί φίλοι, ολόκληρο το σύστημα των παραδοσιακών ΜΜΕ στην Ελλάδα βασίζεται στο δόγμα ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Αυτό ως μήνυμα αποτελεί από μόνο του προσβολή της δημοκρατικής πρακτικής. Δεν είναι χώρος εδώ για να εξηγήσω το γιατί., καθώς σημασία έχει να αντιληφθούμε ότι η δημοκρατία είναι διαδικασία που δεν αγιάζεται από κανέναν απολύτως σκοπό. Η δημοκρατία ως πολιτική πρακτική δεν υπάρχει για να υπηρετήσει ιδιοτελείς ή λιγότερο ιδιοτελείς σκοπούς, κόμματα ή ομάδες που δραστηριοποιούνται στην κοινωνία των πολιτών, ούτε, ασφαλώς, επιχειρηματικά συμφέροντα. Η δημοκρατία αποτελεί λειτουργική ανάγκη της κοινωνίας ή, αν θέλετε, του κόσμου, στον βαθμό που προσανατολίζεται σε πρακτικές άρσης του πολιτικού και κοινωνικού αποκλεισμού.

Θέλετε, δεν θέλετε, αγαπητοί πρώην συνάδελφοι δημοσιογράφοι, οφείλετε να ομολογήσετε ότι αυτά τα άναρχα κατασκευάσματα της σύγχρονης διάστασης του πολιτισμού, τα blogs, προσφέρουν πολλά περισσότερα στην κατεύθυνση της άρσης του αποκλεισμού πολιτών και ομάδων πολιτών. Προσφέρουν, δηλαδή, με τον τρόπο τους στον εκδημοκρατισμό, ενώ αντίθετα τα παραδοσιακά ΜΜΕ, ιδιαίτερα στην χώρα μας, που γνωρίζετε πολύ καλά με ποιόν τρόπο ελέγχονται και από ποιους, δεν θα έλεγα ότι κάνουν το ίδιο. Αντίθετα, θα υποστήριζα ότι αποτελούν συντηρητικές δομές του καθεστώτος και τον βασικό κρίκο της διαπλοκής.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι ο κάθε δημοσιογράφος είναι διαπλεκόμενος κλπ. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αντιληφθούμε πως είναι άλλο πράγμα η παραδοχή ότι τα παραδοσιακά ΜΜΕ αποτελούν στοιχείο συντήρησης και διαπλοκής και άλλο πράγμα η χυδαία γενίκευση ότι όλοι οι επαγγελματίες του χώρου είναι διεφθαρμένοι.

Στην πραγματικότητα οι αλητήριοι της δημοσιογραφίας είναι ελάχιστοι. Οι διαπλεκόμενοι επίσης λίγοι, αλλά ασφαλώς ηγούνται της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα. Οι κηδεμονευόμενοι είναι λίγο περισσότεροι. Οι κρατικοδίαιτοι ανεπίτρεπτα πολλοί και οι αργόμισθοι σκανδαλιστικά περισσότεροι. Μέσα σ’ αυτούς υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις. Υπάρχουν μορφές σ’ αυτόν τον χώρο, συνήθως εξαφανισμένες πίσω από κάποιο γραφειάκι, οι οποίες, εάν ηγούντο ή τέλος πάντων, αν έπαιζαν κάποιο σημαντικό ρόλο στα ΜΜΕ που δουλεύουν, θα είχαν προσφέρει πολλά και στον πολιτισμό και στον εκδημοκρατισμό. Με το «εάν» πάντως, κείμενα πολιτικού προβληματισμού δεν συντάσσονται. Άρα βάζω τελεία.

Σήμερα δεν θα έπρεπε λοιπόν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα να εμφανίζονται ενοχλούμενοι από το blogging, αλλά αποκλειστικά οι νταβάδες. Όχι διότι δεν μπορούν μέσω των δημοσιογραφικών και άλλων δικτύων τους να παρέμβουν δραστικά και σ’ αυτήν την μορφή επικοινωνίας, αλλά επειδή δεν μπορούν να την χειραγωγήσουν όπως κάνουν με την «δημοσιογραφία» στην Ελλάδα.

Καλοί μου φίλοι πρώην συνάδελφοι, το μαφιόζικο κύκλωμα που ελέγχει σε μεγάλο βαθμό τον δημόσιο χώρο στην πατρίδα μας, μπορεί να χειραγωγεί το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ. Δεν μπορεί, όμως, να χειραγωγήσει την μπλογκόσφαιρα. Πριν υπογράψω αυτήν την παρατήρηση, σας διαβεβαιώνω ότι έχω τεστάρει καλά αυτή την υπόθεση τα τελευταία τρία-τέσσερα χρόνια. Δεν θα ήταν «κόσμιο» να εκθέσω ραδιόφωνα και προοδευτικές εφημερίδες – την τηλεόραση δεν την τέσταρα, διότι θα περίττευε! Ας χαλαρώσουμε λοιπόν κι ας δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε στα σοβαρά, δηλαδή πολιτικά το ζήτημα της διαπλοκής. Είναι αλήθεια ότι σ’ ότι αφορά στα ελληνικά ΜΜΕ το ζήτημα είναι καθολικό, αλλά δυστυχώς επηρεάζει σε κάποιο βαθμό και την μπλογκόσφαιρα. Ειρήνη υμίν, λοιπόν, κι ας εξετάσουμε πώς θα διαρρήξουμε τον κοινωνικό και πολιτικό αποκλεισμό στην χώρα μας. Όσοι δεν καταλαβαίνετε τις συνέπειες αυτού του αποκλεισμού για την κοινωνία, τον πολιτισμό και την πολιτική και είστε δημοσιογράφοι ή bloggers, μάλλον καταχρηστικά φέρετε αυτήν την ιδιότητα.

yannidakis live παρασκευής – ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ: ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟ ΟΝΕΙΡΟ (μέρος 4/5)

yannidakis — Fri, 23 Jul 2010 10:00:10 +0000

:[
Το πέμπτο και τελευταίο μέρος του Μύθου του Ιούλη την ερχόμενη Παρασκευή, 30 Ιουλίου

Filed under: ΜΥΘΟΣ yannidakis

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΕΜΠΤΗΣ

yannidakis — Fri, 23 Jul 2010 07:57:46 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΕΜΠΤΗΣ

από Randstad Blog

The DO’s and DON’T’s of interviewing

► TwitterYou’ve made your CV, sent it to numerous companies and finally the time has come to go on your first interview. As impressive your educational background and/or skill set may be on paper it is the interview which will give you the opportunity to actually “sell” yourself to your prospect future employer. Here, we will give you some tips what to do as well as what to avoid when going on a job interview. Apply them, and most likely you’ll have a job in no time!

DO’s:

DO take time to research the company where you are going. You should know what the company does, where it operates and at least basic information about the company before you get there.

DO make sure you know exactly where you are going, what time you are supposed to be there and who you are going to be interviewing with.

DO dress professionally-more conservative is definitely better than less. For women this means a neat pant suit and blouse with closed shoes. For men, dressy slacks and button down shirt, or better yet a suit with a tie.

DO groom yourself to look like you are going to work. Your appearance (hair-neatly groomed, make-up – not too little not too much, and nails-clean and if painted, neutral colors only) should be impeccable.

DO make sure to get there 10 minutes earlier, but not too much earlier than that. Being on time means being there at the designated time, not 10 minutes later and not an hour earlier.

DO be pleasant from the moment you step foot on the company premises. In other words, DON’T be rude to the receptionist, cleaner or any other visitors/employees you may encounter.

DO smile (without exaggeration) and offer a firm handshake.

DO show enthusiasm and willingness about working but don’t overdo it.

DO keep eye contact with the person interviewing you.

DO give clear concise answers and explain yourself wherever possible.

DO ask intelligent questions about the company and the position. You are interviewing the company as much as they are interviewing you.

DO sell yourself and try to prove that you will be an asset to the company and why.

DO ask what the process is and when you should expect to have either positive or negative feedback regarding your candidacy for the position.

“DON’T’s”

DON’T show up 15 minutes late and fail to call to inform beforehand.

DON’T take other people with you to your interview. Not your mom, dad, husband, child, best-friend or anybody else. Arrange to meet with them afterwards or otherwise they should wait elsewhere, not in the reception area.

DON’T act like the interviewer is your best friend. Building rapport is one thing, partaking in jokes, gossiping etc. is a definite no-no.

DON’T ever speak to the interviewer on a first-name basis or ask him/her personal questions. Ever.

DON’T chew gum, suck on caramels or bring your own coffee with you. If you are offered something to drink kindly ask for water ONLY.

If you are asked to fill out an application or form before the interview, DON’T make a fuss about it. If they ask you it’s because it is part of the company procedure not because they don’t have your CV.

DON’T be negative even if the position which is being offered doesn’t interest you. Wait to hear what they have to offer and then make a decision. Even if you are not interested, you want the interviewer to have a positive impression of you so that he has you in mind the next time a position opens up which might be closer to what you are looking for.

DON’T ever lie about your experience or education.

DON’T criticize previous employers and don’t complain about your job situation, even if you’ve been on the job hunt for the past year.

DON’T ask about the salary/payment details until you have discussed the job offer (usually not during the first interview).

DON’T answer phone calls during the interview. In fact, your mobile should be turned off and not turned on again until after the interview is finished.

DON’T forget to send a thank you note (either by post or e-mail) thanking the interviewer for his/her time and reiterating that you are very interested in the position.

DON’T bombard the person who interviewed you with phone calls after the interview has taken place. If a time frame of 4-5 days has gone by and you have not heard from them, then you should proceed to contact them.

In the end, what matters most is that you have done your part in putting your best food forward and by following the above tips it is certain you will. Stay positive and confident, keep abreast in your field or the one you’d like to pursue and don’t forget that Randstad are the HR experts when it comes to finding the right candidate for the right job and the right job for the right candidate.

yannidakis live πέμπτης – ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ

yannidakis — Thu, 22 Jul 2010 10:00:13 +0000

Καληνωρίσματα. Είμαι προχθές στην τράπεζα για να ταχτοποιήσω τις δανειακές μου οφειλές και παρακολουθώ τον μονόλογο συνταξιούχου που έχει πάει να πληρωθεί τη σύνταξή του στο ταμείο. “Πόσα λεφτά έχει”; “960€” του απαντά ευγενικά η ταμίας. “Φέρε μου τα 500€. Τα υπόλοιπα θα τα πάρω μεθαύριο που θα ξανάρθω. Τίποτα δε θα αφήσω εδώ. Εδώ θα μου τα φάτε. Στην Κύπρο θα τα βάλω εγώ που θα μου τα κρατήσουν” μονολογούσε έντονα ο ηλικιωμένος κύριος. Δεν ήξερα αν έπρεπε να σεβαστώ την ηλικία του ή να του απαντήσω ευγενικά και τελικά επέλεξα το πρώτο.

Είναι γεγονός πως οι τράπεζες περνούν την οικονομική κρίση κατ’ αντιστοιχία. Η περιορισμένη ρευστότητά τους δημιουργούν προβλήματα στην αγορά, στην κυβέρνηση, στην κοινωνία. Προφανώς ως βασικοί παράγοντες του Συστήματος φέρουν μεγάλη ευθύνη για την ελληνική οικονομική κατάντια. Τα ποσά που οι έλληνες ιδιώτες και οργανισμοί χρωστούν στις ελληνικές τράπεζες, είναι υπέρογκα με αμέτρητες σφραγισμένες επιταγές και μαζεμένες απλήρωτες δόσεις σε δάνεια. Τώρα η αδυναμία των οφειλετών να αποπληρώσουν μετατρέπεται σε αδυναμία των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν. Είναι η τιμωρία για την ανεξάντλητη προσφορά δανείων και (πιστωτικών) καρτών που δημιούργησαν μια μακροχρόνια πλασματική και εικονική κίνηση στην αγορά.

Τώρα η λύση που προβάλλεται ως ιδανική είναι η συγχώνευση τραπεζών. Όμως δεν είναι η πρώτη. Το πρώτο επεισόδιο γράφτηκε επί κυβέρνησης Καραμανλή –στη μοναδική εύστοχη πράξη της κατά τη γνώμη μου- με την γενναία χρηματοδότηση των τραπεζών για την ενίσχυση της ρευστότητας των. Σε μια εποχή που μεγάλες τράπεζες έκλειναν στις ΗΠΑ όταν η οικονομική κρίση λυσσομανούσε κατά κει μεριά, η Ελλάδα κατάφερε να διασώσει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματά της και μην προτρέξετε, το αντίθετο θα μπορούσε να προκαλέσει ένα ντόμινο επιτόπιας κατάρρευσης ολόκληρης της ελληνικής οικονομίας. Πολλοί λένε πως λιγότερες (συγχωνευμένες) τράπεζες θα είναι λιγότερο ανταγωνιστικές με λιγότερα προϊόντα κάτι που δεν είναι προς όφελος των πολιτών κι αυτό ήδη έχουμε αρχίσει να το βιώνουμε μιας και στη σημερινή πραγματικότητα οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούν το 100% των στεγαστικών δανείων και φυσικά τα παραδείγματα είναι πολλά. Όμως λιγότερες τράπεζες σημαίνει περισσότερη ρευστότητα, σημαίνει μεγαλύτερη ευκολία στον έλεγχο της αγοράς και άρα προσφορά πιο ανταγωνιστικών προϊόντων στους πελάτες.

Βρίσκω τη λύση των συγχωνεύσεων σωστή. Λιγότερες κι πιο ισχυρές τράπεζες. Δείτε το κλιμακωτά. Λιγότερα δημόσια ταμεία, λιγότερες τοπικές αυτοδιοικήσεις σημαίνει οικονομικό νοικοκύρεμα άγνωστη λέξη μέχρι πρόσφατα για τη χώρα μας

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΑΡΕΣΚΕΙΑΣ ΣΑΣ :[

Filed under: ΑΠΟΨΕΙΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

yannidakis — Thu, 22 Jul 2010 06:43:29 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

από e-write

Πέρι Γκιόλια & Τρωκτικού

Πριν μπω στο ψητό και για να προλάβω τυχόν "ευκολίες" του στυλ δεν σέβεσαι καταστάσεις κτλ κτλ.

Αυτό που έγινε στον Γκιόλια είναι ένα απεχθές έγκλημα ενάντια σε αυτόν, στην γυναίκα του, στα δύο παιδιά του και εν τέλει ενάντια στην κοινωνία που ζούμε.

Αυτοί που τον σκοτώσανε είναι στυγνοί δολοφόνοι και δεν υπάρχει καμία ιδεολογία ή δικαιολογία κάθε είδους που να ελαφρύνει έστω και στο ελάχιστο την πράξη τους.

Πρέπει οπωσδήποτε να συλληφθούν και για να πληρώσουν για την πράξη τους και για να μάθουμε τι ακριβώς παίζει.

Αφού τα είπα, σας το ξαναλέω ότι τα εννοώ όσο δεν πάει. Από εκεί και πέρα όμως είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.

Η υποκρισία που για άλλη μια φορά ξεδιπλώνεται μπροστά μας κυρίως από αυτό το σάπιο τομέα που λέγεται δημοσιογραφία δεν έχει όρια.

Σε μια ημέρα ο Γκιόλιας έγινε το πρότυπο του καθαρού αγνού αγωνιστή δημοσιογράφου και σύμβολο της μαχόμενης δημοσιογραφίας. Ρε μας δουλεύετε όλοι εσείς στις εφημερίδες και στα κανάλια; Μέχρι προχθές δεν σκυλιάζατε στα κανάλια και τις εφημερίδες σας για το ποιόν του τρωκτικού; Για τα ψέμματα που διαδίδει και τις υπολήψεις που σπιλώνει; Οι μισοί από εσάς είχατε ζητήσει να γίνει άρση του απορρήτου του για να βρεθούν ποιοι είναι από πίσω και κάποιοι είχανε κάνει και μηνύσεις. Η δημοσιογραφία δηλαδή του τρωκτικού μέχρι προχθές ήτανε ντροπή για την χώρα και τώρα που ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε έγινε σύμβολο; Πόσο υποκρισία πια;

Ας πιάσουμε και αυτό το γελοίο κατασκεύασμα που λέγεται τρωκτικό. Μέχρι προχθές δεν είχατε καμία σχέση με τον Γκιόλια και τώρα έγινε ο εμπνευστής της δουλειάς σας; Τελικά τι είστε θα μας πείτε; Δημοσιογραφικό site ή Blog; Γιατί άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Άλλο ο απλός πολίτης που ανοίγει ένα blog και λέει ανώνυμα τις σκέψεις του και άλλο η δημοσιογραφία των αποκαλύψεων; Είστε τόσο χαζοί που δεν καταλαβαίνεται την διαφορά; Μάλλον όχι. Απλά είστε ότι σας συμφέρει κάθε φορά… Γελοιότητες.

Και όχι για το πούμε καθαρά, η τραγική δολοφονία του Γκιόλια δεν τον κάνει ήρωα ούτε κάνει το τρωκτικό κάτι περισσότερο από ένα συνονθύλευμα κουτσομπολιών, αορίστων και πολλές φορές αστήριχτων καταγγελιών, ρηχών απόψεων, κειμένων ανθρώπων χωρίς βασική μόρφωση και φωτογραφιών ξέκολων.

Αδυνατώ να πιστέψω πως ένας άνθρωπος που ήτανε βασικός συνεργάτης του Θέμου και του Μάκη είναι εκτός κυκλωμάτων και συμφερόντων. Μην τρελαθούμε κιόλας… Ούτε τον σκοτώσανε επειδή έβγαλε θέμα τι τρώει για πρωινό η Αλεξανδράτου για να σφίξουν τα μπούτια της. Άλλα πράγματα παίζουν εδώ που δεν θα τα μάθουμε ποτέ.

Όλοι δε εσείς οι δημοσιογράφοι που βγαίνετε στα κανάλια για να μας πείτε τι καλό παιδί ήτανε άντε και γαμ… Οι στεναχωρημένοι άνθρωποι δεν βγαίνουν στην TV για να δείξουν τον πόνο τους. Ούτε καν τον θάνατο ενός συναδέλφου σας δεν μπορείτε να μην χρησιμοποιήσετε για προσωπική προβολή και public relations (με προφορά αυτό παρακαλώ..)

Τέλος για την Σέχτα δεν έχω να πω τίποτε ιδιαίτερο. Όποιος πιστεύει ότι αυτή η ομάδα είναι κάτι άλλο από μια στημένη εγκληματική παρακρατική οργάνωση και ουδεμία σχέση με ιδεολογίες που αναφέρει έχει, κοιμάται τον ύπνο του χαζού (όχι του δικαίου…)

yannidakis live τετάρτης – Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΞΕΣΚΕΠΑΣΕ ΤΗ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΤΟΥ TROKTIKO;

yannidakis — Wed, 21 Jul 2010 10:00:19 +0000

Καληνωρίσματα. Αισθάνομαι την ανάγκη πριν απ’ όλα να ξεκινήσω λέγοντας πως δεν ήθελα να γράψω για το θέμα των ημερών που είναι ο θάνατος του Σωκράτη Γκιόλια. Όμως τα όσα διαβάζω το τελευταίο διάστημα με εξώθησαν σε μια παρέμβαση που οφείλει να προβληματίσει όλους μας. Γιατί η αλήθεια είναι ότι πέθανε ένας τριανταεπτάχρονος άνθρωπος. Ένας οικογενειάρχης πατέρας που περίμενε το δεύτερό του παιδί. Αυτά και μόνο θα έπρεπε να επαρκούν, όμως δυστυχώς δεν ήταν αυτό το στοιχείο που σόκαρε τον κόσμο. Άλλωστε παρόμοιες δολοφονίες συμβαίνουν κάθε μέρα στις μέρες μας.

Όμως αρχικά, μιλάμε για έναν δημοσιογράφο. Όχι τυχαίο. Επί χρόνια συνεργάτης του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου και στέλεχος γνωστού αθηναϊκού ραδιοφωνικού σταθμού υπήρξε ένας από τους μάχιμους δημοσιογράφους και μάλιστα με μεγαλύτερο κέρδος τον σεβασμό που απολάμβανε από την δημοσιογραφική κοινότητα από μικρή ηλικία κιόλας. Το ζήτημα όμως περιπλέκεται παρακάτω. Η είδηση του θανάτου του συνοδεύτηκε με καταιγισμό καταχωρήσεων από ιστολόγια που έγραφαν με πάθος υπέρ της ανεξαρτησίας και της δύναμης των blogs, κατά της φίμωσης κλπ. Ο Γκιόλιας ισχυριζόταν παντού και πάντα πως δεν είχε καμία σχέση με blogs παρά τις φήμες που τον ήθελαν ιδρυτή και οραματιστή του troktiko. Τις φήμες είχε αποκρούσει στο παρελθόν και το ίδιο το ιστολόγιο. Γιατί τόσος αναβρασμός λοιπόν στο διαδίκτυο;

Όπου υπάρχει καπνός όμως, υπάρχει και φωτιά και τελικά το troktiko παραδέχτηκε αυτές τις μέρες πως ο Γκιόλιας ήταν το “κεφάλι” του γνωστού ιστολογίου. Το γεγονός της δράσης του δεν το κρίνω. Συγχαίρω τον δημοσιογράφο Γκιόλια που κατάφερε μαζί με τους συνεργάτες του να δημιουργήσει το πρώτο σε επισκεψιμότητα ιστολόγιο στην Ελλάδα. Από την άλλη όμως κατακρίνω το troktiko για την συνεχόμενη κατ’ εξακολούθηση απάτη εις βάρος των αναγνωστών του.

Ιστολόγιο είναι ο διαδικτυακός χώρος έκφρασης ιδεών και απόψεων κι εγώ είμαι υπηρέτης του από τον Μάιο του 2006. Το troktiko επέλεξε να αποτελεί ένα διαδικτυακό μέσο άμεσης ενημέρωσης, καθαρά ειδησεογραφικού χαρακτήρα με μεγάλη ευρύτητα θεμάτων και συνεχή ροή ειδήσεων. Εφόσον όμως αποτελεί ενημερωτική σελίδα, γιατί επέλεξε να κρυφτεί κάτω από την μάσκα των blogs, χωρίς ποτέ να μας συστήσει τους “δημοσιογράφους” του, το επιτελείο του, να μας παρουσιάσει τις πηγές των ειδήσεων του ή τα ρεπορτάζ του; Για ποιό λόγο θα πρέπει να ενημερωνόμαστε από μια σελίδα χωρίς εγγύηση των ειδήσεων του, ειδικά εφόσον ψευδώς συγκάλυπτε τον ιδρυτή του;

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΚΑΘΟΡΙΣΕΤΕ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΑΣ :[

Filed under: ΑΠΟΨΕΙΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΡΙΤΗΣ

yannidakis — Wed, 21 Jul 2010 07:10:59 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΡΙΤΗΣ

από Boukitses

Γυναίκα, στην Ελλάδα, το 2010.

Κάποτε είχα γράψει ένα άρθρο για μια κοπέλα που λυπήθηκε έναν συναδελφό της- τύφλα στο μεθύσι- μετά από έξοδο που είχαν κάνει όλοι από την δουλειά, και τον άφησε να κοιμηθεί σπίτι της, αφού την είχε συνοδεύσει ως εκεί. Η έκπληξή της ήταν μεγάλη όταν βγήκε από το μεθύσι της για να ανακαλύψει οτι ο τύπος είχε μπει μέσα της, και το κατάλαβε την ώρα που εκείνος τελείωνε. Πριν προλάβει να καταλάβει τι της γίνεται, αυτός ντύθηκε, την καληνύχτισε όπως θα έκανε κάθε τύπος που κάνει σεξ μιας βραδιάς και εκείνη έμεινε να νιώθει χρησιμοποιημένη και αποπροσανατολισμένη.
Είχα θεσει τοτε το ερώτημα, αν ειναι βιασμός.
Ο τύπος δεν κατάλαβε ποτέ -μάλλον- τι της άφησε, τι συναισθήματα.
Προφανώς είδε οτι τον άφησε να μπει σπιτι της, και οτι το οτι ήταν κοιμισμένη (μισολιπόθυμη καλύτερα να έλεγα) ενα σήμα πράσινου φωτός. Μην περιμένουμε και πολλά από ανθρωπους με Χ νοημοσύνη.
Το θέμα ειναι όμως πως ένιωσε η κοπέλα. Ουδέποτε δεν ειχε πει το ναι, ουδέποτε δεν αντέδρασε θετικά. ‘Ηταν σαν νεκρή και ξύπνησε απότομα για να δει οτι ο φιλοξενούμενός της, την χρησιμοποιησε σαν τουαλέτα, κι ας μην ήταν part of the deal.

Μια άλλη περίπτωση που μου έρχεται στο μυαλό είναι μιας κοπέλας που είπε στον σχετικά πρόσφατο συντροφό της, οτι δεν θέλει να κάνουν έρωτα χωρίς προφυλακτικό.
Εκείνος αφού μουρμούρισε λίγο, κατέβηκε στο περίπτερο και αγόρασε προφυλακτικά.
Στο τέλος της πράξης όμως αποδείχτηκε οτι δεν το φορούσε και αυτός ισχυρίστηκε οτι "επεσε". Δεν θα αναλύσω γιατί βάζω διαλυτικά, ξέρω οτι τα προφυλακτικά βγαίνουν. Οπως ξέρω οτι οταν βγαίνουν δεν εκσφενδονίζονται μαγικά στα 3 μέτρα μέσα στα 3 δευτερόλεπτα πριν την εκσπερμάτωση, ούτε φοράνε τον αόρατο μανδύα. "Του πούστη, τυχερός θα είσαι αν δεν σε πετύχει στο μάτι, έτσι όπως το περιγράφεις".
Η ερώτησή μου δεν είναι αν λέει ψέμματα. Αυτό είναι πρόβλημα της κοπέλας και δικό του με την συνείδησή του.
Το ερώτημά μου είναι αν θεωρείται "βιασμός", χωρίς βία.
Η κοπέλα θα έκανε έρωτα μαζί του χωρίς προφυλακτικό; Οχι.

Objectify them for a change…

Τρίτο ερώτημα.
Πας σε μια δουλειά και ο συνάδελφος ή ο προιστάμενος σε συμπαθεί. Πολύ σύντομα βλέπεις οτι υπάρχει κάτι παραπάνω αλλα δεν ενδιαφέρεσαι. Αν ο άνθρωπος αυτός δεν έχει κάποια δύναμη επάνω σου (να σου κάνει τη ζωή δύσκολη οταν καταλάβει οτι δεν τον ενδιαφέρεις και τον πιάσει ο εγωισμός του), το προσπερνάς φαντάζομαι.
Τι γίνεται όμως οταν ο άνθρωπος αυτός δεν έχει επίγνωση του τι σου κάνει;
Αν στο μυαλό του είναι μια συμπάθεια, μια καλοσύνη και δεν καταλαβαίνει οτι σε φέρνει σε δύσκολη θεση μερικές φορές, οτι εχεις παει εκεί για να δουλέψεις, και μόνο.
Οτι θες να κάνεις φιλίες, και ίσως να χρειάζεσαι αυτή τη δουλειά όσο τίποτα στον κόσμο.
Είναι δική σου δουλειά να του πεις πώς νιώθεις επειδή σου χαμογελάει; Μπορείς να τον καταστήσεις υπεύθυνο γιατί σου δείχνει συμπάθεια; Μπορείς να αντιδράσεις σε μια συμπεριφορά που είναι καλοσυνάτη αλλα που βλέπεις οτι θα υπάρξουν απαιτήσεις; Εστω και βουβές;
Πότε καταντάει παρενόχληση; Οταν αρχίζεις να νιώθεις άβολα;
Δεν είμαστε υπεύθυνες για τα συναισθήματά μας;
Πότε ρίχνεις ευθύνες;
Στο πρώτο παράδειγμα, ο επισκέπτης δεν συνειδητοποίησε ποτέ οτι η κοπέλα ένιωσε βιασμένη και χρησιμοποιημένη και οτι την ισωπέδωσε εσωτερικά. Γι αυτόν ήταν μια νορμάλ σεξουαλική εμπειρία δύο ενήλικων.
Ετσι και σε ένα εργασιακό περιβάλλον, πώς να καταλογίσεις και πόσες ευθύνες να καταλογίσεις σε έναν άνθρωπο που σου δείχνει συμπάθεια και δεν καταλαβαίνει οτι μερικές φορές θα εύχεσαι να ήσουν άντρας για να μην αντιμετωπίζεις σχόλια, εκτιμήσεις…και επιπτώσεις. Ούτε και διευκολύνσεις και προσλήψεις πιθανόν, θα έλεγαν καποιοι.
Μια γνωστή μου δεν έβρισκε ποτέ δουλειά μέχρι που έχασε 12 κιλά και από χοντρούλα έγινε "νορμάλ".

Ομως που είναι τα όρια, πώς οριοθετείς τον εαυτό σου ως εργαζόμενη, ερωμένη και κυρίως ως γυναίκα σε μια χώρα που σε Αντικειμενοποιεί, και σε γεμίζει ενοχές για τα ψεγάδια, την ηλικία αλλα ακόμα και τις σεξουαλικές, φιλικές και εργασιακές σου σχέσεις.

Πώς είναι να είσαι γυναίκα στην Ελλάδα του 2010;
Νιώθεις οτι ζεις σε έναν κόσμο συγχρονισμένο με την εποχή του ή ακόμα ζεις στην εποχή της γιαγιάς σου, αλλα με λίγο περισσότερη μόδα, λίγη περισσότερη φαινομενική ελευθερία;
Την γνώμη μου την βλέπεις στο γραπτό μου. Θά ήθελα να μας δούν ως άνθρωπους και μετά ως γυναίκες. Θα ήθελα να μην είμαστε "γυναικες-οδηγοί" (και να πάμε να πλύνουμε κανά πιάτο). Θα ήθελα να μην είμαστέ Μάνες με Μ κεφαλαίο, ένα Μ που ξορκίζει όποια σεξουαλική επιθυμία στα ταρταρα βασανισμένων μυαλών, αλλα Γονιός. Θα ήθελα να είμαι ΦΙΛη σου. Αληθινή.

Μπορείς να δεις πέρα από το αιδοίο μου; Πέρα από την επιθυμία σου;
Κι αν δεν μπορείς, μπορείς έστω να αναγνωρίσεις οτι ειναι δική σου αδυναμία και οτι εχω δικαιωμα να πω "οχι", χωρίς να με βιάσεις, χωρίς να με κοροιδέψεις, χωρίς να κάνεις αναφορά στον προιστάμενό μας (η να χαλάσεις την εργασία μου);

yannidakis live τρίτης – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ: ΣΤ. ΙΔΑΝΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤ.3. ΙΔΑΝΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ (μέρος Ι)

yannidakis — Tue, 20 Jul 2010 10:00:21 +0000

Σε προηγούμενο κεφάλαιο αναλύθηκε η σημαντικότητα της επικοινωνίας και η σημασία που δίνουν σε αυτήν οι επιχειρήσεις, τα χρήματα που ξοδεύουν αλλά και το χρόνο που αφιερώνουν ούτως ώστε να επικοινωνούν με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο με τους υπάρχοντες ή υποψήφιους πελάτες τους. Σε αυτήν την ενότητα ζητήθηκε η άποψη εκπροσώπων κάποιων επιχειρήσεων διαφόρων κλάδων για το συγκεκριμένο θέμα.

Για τις επιχειρήσεις ένας καλός πωλητής θα πρέπει να έχει την ικανότητα να ακούει τις ανάγκες του κάθε πελάτη αλλά και την άποψή του για την εταιρεία. Το πρόβλημα είναι όμως το πως θα έρθει ο πελάτης στον πωλητή για να του πει τις ανάγκες του. Έτσι, η κάθε επιχείρηση πρέπει να δημιουργήσει κάποια εργαλεία αλλά και μεθόδους ούτως ώστε να φτάσει η άποψη του στην κάθε επιχείρηση. Οι διαφημίσεις των προϊόντων, που οι επιχειρήσεις ξοδεύουν ουκ ολίγα χρήματα, έχουν ως σκοπό την καλύτερη επικοινωνία με τον πελάτη αλλά και την προσέγγιση αυτού. Οι διαφημίσεις όμως, πολλές φορές είναι παραπλανητικές και δεν προβάλλουν σωστά τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους πελάτες ή απλά υποκρύπτουν στοιχεία δημιουργώντας μια λανθασμένη εντύπωση. Αυτός ο τρόπος επικοινωνίας παρόλο που φέρνει κάποιους πελάτες αρχικά στην επιχείρηση, αν λειτουργεί παραπλανητικά, κάθε άλλο παρά ιδανικός είναι. Οι διαφημίσεις αλλά και η επικοινωνία μεταξύ πελάτη – πωλητή πρέπει να στηρίζεται στην ειλικρίνεια. Τα χαρακτηριστικά των προϊόντων αλλά και των υπηρεσιών πρέπει να είναι απόλυτα σαφή. Μόνο έτσι ο πελάτης θα νιώσει ασφάλεια αλλά και θα εμπιστεύεται τον πωλητή και κατά συνέπεια και την επιχείρηση. Η έρευνα αγοράς είναι ακόμη ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται κυρίως για τη μέτρηση ικανοποίησης των πελατών. Οι έρευνες αυτές πραγματοποιούνται κυρίως στα σημεία πώλησης της επιχείρησης και έχουν ως σκοπό να συγκεντρώσουν πληροφορίες σχετικά με το τι θεωρούν οι πελάτες ότι πρέπει να αλλάξει στην επιχείρηση, αλλά και πόσο ικανοποιημένοι είναι από τη συνεργασία τους.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΕΛΑΤΗ :[

Filed under: ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

yannidakis — Tue, 20 Jul 2010 07:31:23 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

Ηλεκτρονικό φακέλωμα εκατομμυρίων Ελλήνων!…

Η απογραφή των φυσικών προσώπων που αμείβονται από το δημόσιο και η δημιουργία Ενιαίας Αρχής Πληρωμών αποτελεί βασική επιλογή του ΔΝΤ, καθώς με τον τρόπο αυτό επιδιώκει αφενός μεν να διαμορφώσει ένα σύγχρονο σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου των δημοσιονομικών δαπανών της Ελλάδας, κυρίως στον τομέα της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων, και αφετέρου προχωρά στο ηλεκτρονικό φακέλωμα εκατομμυρίων Ελλήνων.

Το ηλεκτρονικό φακέλωμα των δημοσίων υπαλλήλων έχει ήδη προωθηθεί από το ΔΝΤ και τη Διεθνή Τράπεζα σε διάφορες χώρες-μπανανίες, όπως είναι η Ακτή Ελεφαντοστού, η Μαδαγασκάρη, η Υεμένη και η Αϊτή. Σ’ αυτές πρέπει να προστεθούν το Μαρόκο και πρόσφατα η Ρουμανία, που έχει ήδη πέσει στα νύχια του ΔΝΤ. Μάλιστα, στην Υεμένη έγινε ηλεκτρονικό φακέλωμα και των βιομετρικών στοιχείων των δημοσίων υπαλλήλων (δακτυλικά αποτυπώματα κ.λπ.).

Όπως επισημαίνει ο αν. καθηγητής Θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νότης Μαρίας, με δεδομένο ότι το σύστημα Σένγκεν ρυθμίζεται πλέον από το κοινοτικό δίκαιο, όπως επίσης και η …………
.συνεργασία ΗΠΑ-Ε.Ε. για την ανταλλαγή και επεξεργασία συγκεκριμένων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, καθίσταται πλέον σαφές ότι η βάση δεδομένων της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών θα διαβιβάζει στο πλαίσιο της λειτουργίας του κοινοτικού δικαίου τα προσωπικά δεδομένα των δημοσίων υπαλλήλων και στις εν λόγω αρχές.

Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας σε σχετική ερώτησή του επισήμανε ότι, τα προσωπικά δεδομένα των δημοσίων υπαλλήλων και των στρατιωτικών μπορεί να καταλήξουν μέσω της επιτροπής της Ε.Ε. στους δανειστές μας, αφού με βάση το άρθρο 10 της δανειακής σύμβασης Ελλάδας-χωρών Ευρωζώνης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει το δικαίωμα να αποστέλλει στην Ελλάδα τους υπαλλήλους της ή δεόντως εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους της για τη διενέργεια οιωνδήποτε τεχνικών, οικονομικών ή λογιστικών ελέγχων που κρίνει αναγκαίους αναφορικά με τη διαχείριση του δανείου.

Μάλιστα, οι εν λόγω υπάλληλοι ή ενδεχόμενα και ιδιωτικές εταιρείες, στις οποίες μπορεί να αναθέσει τα παραπάνω καθήκοντα η Επιτροπή, θα έχουν πλήρη πρόσβαση όχι μόνο στις σχετικές πληροφορίες και στα έγγραφα που θα ζητήσουν, αλλά η κυβέρνηση αναλαμβάνει ρητά την υποχρέωση να παρέχει στα εν λόγω πρόσωπα «πρόσβαση σε χώρους και εγκαταστάσεις όπου φυλάσσονται οι σχετικές πληροφορίες και τα σχετικά έγγραφα».

Το όλο θέμα λοιπόν αποκτά μια μείζονα πολιτική διάσταση, η οποία πρέπει να αναδειχθεί στο επόμενο διάστημα με αφορμή και τις εκλογές για τις αιρετές περιφέρειες και τους δήμους, αφού πέραν των άλλων φακελώνονται ηλεκτρονικά και τα χιλιάδες μέλη των αιρετών οργάνων της αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού, τα οποία υποχρεούνται επίσης να συμμετάσχουν στην απογραφή.

yannidakis live δευτέρας – ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ ΕΙΝΑΙ ΨΗΦΙΑΚΟ

yannidakis — Mon, 19 Jul 2010 10:00:19 +0000

Καληνωρίσματα. Έχουμε γράψει και από εδώ άπειρες φορές για τη δυνατότητα που έχουμε μέσα από το διαδίκτυο να χρησιμοποιούμε έναν δεύτερο εαυτό μας. Να ταυτιζόμαστε με μια δεύτερη εναλλακτική ταυτότητα την οποία διαχειριζόμαστε βάση των φαντασιώσεων μας. Είναι αλήθεια πως αυτός ο δεύτερος εαυτός με σήμα κατατεθέν το avatar (εικόνα προφίλ) του καθενός, υπάρχει λίγο-πολύ σε όλους όσους ασχολούνται με το διαδίκτυο. Ο καθένα προσπαθεί να είναι ο καλύτερος του εαυτός, ο πιο έξυπνος, ο πιο διαφορετικός ή ακόμα κι εκείνος που επιτέλους ξεσπά την πίεση του τη στιγμή που δε μπορεί να το κάνει εκεί έξω.

Τα πάντα περιπλέκονται όταν μπερδεύονται οι διαπροσωπικές σχέσεις. Ακόμα και μέσω διαδικτύου. Πόσες φορές δεν έχουμε γίνει μάρτυρες, έστω και έμμεσοι, μιας… εικονικής εξαπάτησης. Κάποιος περνιέται για το σύμβολο του γυμναστηρίου ενώ δεν τον χωρά η πόρτα! Είναι καθηγητής πανεπιστημίου ενώ δουλεύει στις οικοδομές. Είναι δασκάλα χορού ενώ τελικά ασχολείται με τα οικιακά και τα τρία αγγελούδια της. Η λίστα μπορεί να συνεχιστεί και από εσάς με ιστορίες που έχετε ακούσει ή δημιουργήσει εσείς οι ίδιοι.

Έχω βρεθεί πολλές φορές στη θέση, του να πρέπει να απαντήσω σε ένα σύντομο μήνυμα (στο messenger) και να πρέπει να στείλω ένα ψηφιακό χαμογελάκι με τις γνωστές συντομογραφίες απαντώντας σε κάτι χαριτωμένο που μου έγραψαν ακόμα κι αν στη δεδομένη στιγμή δεν είχε ουδεμία επίδραση πάνω μου. Όμως θα ήταν αγενές να μην το κάνω και θα ήταν απογοητευτικό για τον «συνομιλητή» να μην το λάβει. Έτσι στα πλαίσια των κανόνων δεοντολογίας και επικοινωνίας της… ψηφιακής μας υπόστασης «τα πράγματα πρέπει να συμβαίνουν με τον τρόπο τους» κι αυτό δε χωρά σε διαπραγματεύσεις.

Μην ξεχνάτε. Δεν είστε εσείς αλλά e-σείς. Και οφείλετε να δράτε ανάλογα. Γιατί ίσως να υπάρχουν συγκεκριμένοι σκοποί στην παρουσία στον διαδικτυακό κόσμο, όμως υπάρχουν και κανόνες, κανόνες που συνήθως εκμεταλλεύεται ο καθένας προς ιδίο όφελος, γιατί τελικά… μπορεί να είναι όποιος θέλει.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΣΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΕΓΩ ΣΑΣ :[

Filed under: ΑΠΟΨΕΙΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

yannidakis — Mon, 19 Jul 2010 07:27:06 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

από ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ και ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Για τον μισθό του Ιερέα – Νέοι στην ιεροσύνη λόγω κρίσης !

Η οικονομική κρίση οδηγεί το τελευταίο διάστημα πολλούς νέους στην Εκκλησία, όχι για προσευχή και εξομολόγηση αλλά για… πρόσληψη, αφού οι κληρικοί είναι δημόσιοι υπάλληλοι, κάτι που εξασφαλίζει τουλάχιστον τη μονιμότητα και έναν μικρό μισθό. Ομως, η ιεροσύνη δεν δημιουργήθηκε για την πάταξη της ανεργίας και επιπλέον πριν εκδηλώσετε την επιθυμία να γίνετε παπάδες, ρωτήστε τη… γυναίκα σας! Πράγματι, τους τελευταίους μήνες σε κάποιες μητροπόλεις παρατηρείται κινητικότητα από αρκετούς νέους οι οποίοι ζητούν να πληροφορηθούν τα «πώς και τι» της ιεροσύνης. Δηλαδή, αν μπορούν να γίνουν ιερείς, τι πρέπει να κάνουν και πόσος είναι ο μισθός. «Προ ημερών ήρθαν δύο νέα παιδιά, 27-28 ετών, πτυχιούχοι πανεπιστημιακών σχολών, και ζητούσαν πληροφορίες για το πώς μπορούν να γίνουν ιερείς και τι μισθό θα παίρνουν» μας λέει ιερέας και συνεχίζει: «Τα παιδιά δεν μου έκρυψαν ότι ο λόγος είναι κυρίως οικονομικός, αφού αναζητούν δουλειά επί τρία χρόνια χωρίς αποτέλεσμα». Από τη στιγμή που κάποιος θα χτυπήσει την πόρτα της Εκκλησίας για να διακονήσει από τη θέση του ιερέα την Ορθόδοξη πίστη, θα πρέπει να τηρεί κάποιες προϋποθέσεις. Ο υποψήφιος ιερέας πρέπει να διαθέτει σύνεση, αυτοθυσία, κλίση προς την ιεροσύνη, σεμνότητα, επαρκή μόρφωση, διδακτική ικανότητα αλλά και σωματική και πνευματική υγεία για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα πολλαπλά ιερατικά καθήκοντά του. Πολύ βασικό είναι να έχει τη συμμαρτυρία του πνευματικού του, δηλαδή συστάσεις από τον ιερέα της ενορίας του, να έχει λευκό ποινικό μητρώο, να έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του και, αν είναι έγγαμος, να έχει γραπτή συγκατάθεση της συζύγου του, της μέλλουσας πρεσβυτέρας, η οποία δεν πρέπει να έχει άλλον γάμο στο ενεργητικό της. «Υπήρχε περίπτωση νεαρού που επιθυμούσε να γίνει ιερέας, αλλά η σύζυγός του δεν ήθελε ούτε να το ακούσει. Η επιμονή του νεαρού είχε αποτέλεσμα το διαζύγιο» μας εκμυστηρεύεται ιερέας. Επίσης, δεν θα πρέπει ο υποψήφιος να είναι διαζευγμένος ή παντρεμένος δύο φορές και φυσικά να μην έχει τελέσει πολιτικό γάμο. Σε ό,τι αφορά την ηλικία, υπάρχει κανονισμός αλλά δεν τηρείται από καμία μητρόπολη. Αυτές είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να έχει υπ’ όψιν του ο υποψήφιος. Θα πρέπει να συναντηθεί αρκετές φορές με τον μητροπολίτη, με τον οποίο θα συζητήσει για τους λόγους που επιθυμεί να γίνει ιερέας. Στη συνέντευξη, για να χρησιμοποιήσουμε κοσμικό όρο, θα κριθεί αν το όνειρο του υποψηφίου γίνει πραγματικότητα. Αν ο δεσπότης αντιληφθεί ότι ο λόγος είναι καθαρά οικονομικός, τότε ο υποψήφιος -που θα πρέπει να είναι πάνω από είκοσι ετών- δεν έχει μέλλον στον Οίκο του Θεού. Αν όμως ο δεσπότης διακρίνει ότι ο υποψήφιος έχει τη φλόγα της ιεροσύνης μέσα του, τότε ορίζει ημέρα χειροτονίας σε διάκονο. Αμέσως αποστέλλονται τα χαρτιά του στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, γίνεται δεκτός ο διορισμός του ως δημόσιος υπάλληλος στη συγκεκριμένη μητρόπολη και από τη στιγμή εκείνη αρχίζει να «τρέχει» ο μισθός. Ο βασικός μισθός είναι περίπου 650 ευρώ, ενώ με δύο παιδιά μπορεί να φτάσει στα 800 ευρώ. Ετσι, και οι διάκονοι, οι κληρικοί του πρώτου βαθμού της ιεροσύνης, ανήκουν στη γενιά των 600 ή των 800 ευρώ, αλλά με την παρούσα κρίση «κάτι είναι κι αυτά». Να σημειωθεί ότι στην Εκκλησία της Κύπρου ο μισθός του διακόνου ανέρχεται στα 2.000 ευρώ!
Ο μισθός του ιερέα
Πότε όμως ο διάκονος θα γίνει ιερέας; Πότε δηλαδή θα αποκτήσει τον δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης; Αυτό εξαρτάται από το πόσο γρήγορα μαθαίνει. Ο διάκονος βρίσκεται δίπλα στον δεσπότη και στους ιερείς της μητροπόλεως. Μαθαίνει, ακούει, παρακολουθεί, συμμετέχει, διαβάζει. «Τα πρώτα βήματα είναι δύσκολα, αλλά όλοι οι ιερείς και πάνω από όλους ο δεσπότης βοηθούν τον νέο κληρικό και τον στηρίζουν» τονίζουν οι ιερείς, οι οποίοι και κρίνουν τα πρώτα βήματά τους στην ιεροσύνη. Επειτα από διάστημα όχι λιγότερο του έτους, ο διάκονος χειροτονείται ιερέας. Ο μισθός του αυξάνεται κατά τι και συνήθως για ιερέα με δύο παιδιά κυμαίνεται περίπου στα 1.100 ευρώ. Τα πράγματα είναι δυσκολότερα για τον άγαμο. Ο άγαμος υποψήφιος θα πρέπει να μείνει τρία χρόνια δόκιμος μοναχός σε μοναστήρι της μητροπόλεως και αυτό σημαίνει πως δεν πληρώνεται. Υστερα από τρία χρόνια και εφόσον κριθεί ικανός περνά στον δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης, ενώ μπορεί να φτάσει στον τρίτο βαθμό, αυτόν του επισκόπου.

yannidakis live – ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

yannidakis — Sun, 18 Jul 2010 16:01:16 +0000

14 Φεβρουαρίου
ΓΙΟΡΤΗ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ
Είχα υποσχεθεί για σήμερα ότι θα συνέχιζα με το θέμα της γιορτής. Ενδιάμεσα προέκυψε ένα άλλο θέμα μέχρι το βράδυ. Το κρατάω μέσα μου και συνεχίζω με την ημέρα του εμπορίου. Την ημέρα των καθολικών ερωτευμένων όπως ακριβώς υποσχέθηκα.
Μια μέρα που οι τάσεις της σύγχρονης εποχής δεν περιορίζονται στην γιορτή, όσο στον προβληματισμό που απορρέει από εκείνη. Κάθε χρόνο ολοένα και περισσότεροι σνομπάρουν πλέον τη γιορτή συνειδητοποιώντας ότι τελικά μια γιορτή δεν είναι ο αυτοσκοπός ενός ερωτευμένου ζευγαριού. Αντιλαμβάνονται ότι η ζωή και ο έρωτας ανήκουν σε μια σφαίρα που δεν περιορίζεται στα στενά όρια μιας ημέρας.
Εγώ δεν είμαι από εκείνους που κατηγορούν τα ανθοπωλεία και τα ζαχαροπλαστεία (!) για την εμπορευματοποίηση της γιορτής. Κάθε άλλο, η επιστήμη του Marketing εφαρμόζεται με πανηγυρική επιτυχία σήμερα από τους συγκεκριμένους επαγγελματίες, όχι με το να εκμεταλλεύονται τον ερωτευμένο πελάτη, αλλά με το να συμβάλλουν σε μια ατμόσφαιρα που ομορφαίνει την πόλη, τη γειτονιά.
Μην ξεχνάτε ότι πρόκειται για μια γιορτή ενός αγίου. Του Αγίου Βαλεντίνου. Ο οποίος κηρύχτηκε σαν Άγιος από την καθολική (και την ορθόδοξη) εκκλησία. Αν η παράδοση θέλει σήμερα να διαδραματίζονται τόσο ξεχωριστές στιγμές, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί αυτό είναι ασχήμια, υπερβολή και γελοιότητα, όπως πολύ λένε.
Προλαβαίνοντας πολλά σχόλια, να τονίσω πρώτος ότι η άποψη του ότι ο έρωτας πρέπει να γιορτάζεται κάθε μέρα είναι σωστή, όμως να προσθέσω ότι δεν είναι «η σωστή». Αν κάτι γίνεται κάθε μέρα, τότε θα είναι κάθε άλλο παρά γιορτή. Όλοι όσοι έχετε αγαπήσει και ερωτευτεί, γνωρίζετε ότι αυτό είναι άτοπο. Δε μπορείς να είσαι για 365 μέρες επί πολλά – πολλά χρόνια ερωτευμένος. Δε διαπραγματεύομαι αυτήν μου την άποψη.
Και εγώ γιορτάζω. Όμως δεν εύχομαι αγάπη και ότι άλλο εύχονται αυτήν την μέρα. Δε χρειάζομαι τέτοιες ευχές. Ο έρωτας μου τις υπαγορεύει έτσι και αλλιώς. Εγώ εύχομαι μακροβιότητα, διάρκεια σε έναν έρωτα με αμείωτη ένταση. Ελληνική αυθεντικότητα και Γαλλικό πάθος,

yannidakis live – FREEVOX: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

yannidakis — Sun, 18 Jul 2010 10:00:21 +0000

Το δεύτερο άρθρο της συμμετοχής μου στο τεύχος #30 του

Σε μια Ελλάδα των ανατροπών και των συνεχών πειραμάτων μέσα από δοκιμασίες στο όνομα της πάταξης της διαφθοράς και της οικονομικής εξυγίανσης, αν και τα θύματα είναι η πλειοψηφία των πολιτών στο επίκεντρο είναι οι πολιτικοί. Και δικαίως. Η αγανάκτηση του γνωστού μέσου έλληνα για τα βουλευτικά αίσχη, για τα δημοσιογραφικά σκάνδαλα και τις αρχαιρεσίες των δημοσίων υπαλλήλων υψηλών κλιμακίων έχει φτάσει στο απροχώρητο. Κι όταν η συνολική εικόνα των τριακοσίων παράγει ένα πρόσωπο αναξιοπιστίας ο έλληνας θεατής των τεκταινόμενων αγανακτεί μπρος στην πολιτική αντιπαράθεση που συμβαίνει μεταξύ τους. Στην πολιτική Βρετανία μια νέα σελίδα ξεκίνησε με την νέα κυβέρνηση συνασπισμού με δύο κόμματα να αναλαμβάνουν τα ηνία της χώρας. Ένα τέτοιο σενάριο είχε ακουστεί παλαιότερα στη χώρα μας όμως είμαστε πολύ μακριά για μια τέτοια πολιτική κίνηση. Κι όμως είναι οξύμωρο με βάση του ότι στην Ελλάδα έχουμε μια ντουζίνα πολιτικά κόμματα και πέντε εκλεγμένα στη Βουλή με αρκετούς –προσφάτως- ανεξάρτητους βουλευτές, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.

ΝΕΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Μία από τους οποίους είναι η Ντόρα Μπακογιάννη που δεν ακολούθησε την “γραμμή” του κόμματός της κι έτσι βρέθηκε διαγραμμένη από τη Νέα Δημοκρατία. Φυσικά δεν έχει νόημα να κάνουμε μια ακόμη πολιτική ανάλυση γράφοντας ότι η πρώην υπουργός επεδίωξε την διαγραφή της και άλλα πασίγνωστα. Το ζήτημα είναι να εκμεταλλευτούμε αυτήν της την πρόθεση για να μελετήσουμε το πιο πιθανό σενάριο που είναι η δημιουργία ενός κόμματος. Το ενδεχόμενο δεν απέχει πολύ (πιθανολογικά και χρονικά) από την πραγματικότητα αφού όλα δείχνουν πως σύντομα πολλά μέλη της Νέας Δημοκρατίας θα ασπαστούν μια νέα πολιτική κίνηση της Μπακογιάννη και θα ενταχθούν σε ένα νέο κόμμα. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Αρχικά το προφανές. Η Νέα Δημοκρατία θα αποδυναμωθεί σε σημείο διάλυσης. Αν δε, λάβουμε υπόψη μας πως η μεγάλη διαρροή του κόμματος είναι το ΛΑ.Ο.Σ. από τα δεξιά, όλα δείχνουν πως η Μπακογιάννη θα αποτελεί μια μεγάλη διαρροή προς τα αριστερά(;) αφήνοντας την Νέα Δημοκρατία απελπιστικά μόνη στο κέντρο. Από την άλλη θα μιλάμε για ένα ακόμη κόμμα πέρα από τα παραδοσιακά. Και όσο μπορώ να θυμάμαι καμιά νέα πολιτική (κομματική) προσπάθεια δεν κατέληξε ιδανικά. Θυμηθείτε την “Πολιτική Άνοιξη” του Σαμαρά που δεν έφερε καμιά άνοιξη στην πολιτική του τόπου. Σημειώστε και τους “Φιλελεύθερους” του Στέφανου Μάνου που σαν την τραμπάλα ξεκινούσε από την δεξιά για να φτάσει προς τα αριστερά και τούμπαλιν.

Την Ντόρα Μπακογιάννη όμως πρόλαβε ο Φώτης Κούβελης που επ’ αφορμής του συνεδρίου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που αποτέλεσε το μεγάλο φιάσκο της αριστεράς, κατάφερε να διαφύγει του «κόκκινου βατερλό» και αποσύρθηκε μαζί με άλλους φυγάδες ή διαγραφέντες ιδρύοντας την «Ανανεωτική Αριστερά», τη νέα φωνή της αριστεράς. Αλήθεια, τι μπορεί να προσφέρει αυτό το νέο κόμμα στην διεφθαρμένη αριστερά που σίγουρα δεν εκπροσωπεί πλέον τη φωνή του αδικημένου λαού, παρά αποτελεί το βήμα του εξοργισμένου και διψασμένου για βία, νέου. Σε μια πολιτική λαοθάλασσα μια γνήσια αριστερή φωνή είναι απαραίτητη σήμερα.

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
Στο μεταξύ, η πολιτική προσέγγιση που πρέπει να γίνει είναι καθαρά πρακτική. Σε μια περίοδο συνεχόμενων δοκιμασιών για την ελληνική κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό, με το νέο ΦΠΑ να είναι για πρώτη φορά πάνω από τον Μέσο Κοινοτικό Όρο, με τα νέα μέτρα να αποτελούν θηλιά σε κάθε νοικοκυριό, με το νέο Ασφαλιστικό νομοσχέδιο να αποτελεί δίκοπο μαχαίρι για την ανακούφιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αλλά και το νέο αβέβαιο μέλλον των υπαλλήλων και φυσικά το φιλόδοξο σχέδιο του «Καλλικράτη» που προσδοκά να βάλει μια τάξη στην διαφθορά και στις οικονομικές ατασθαλίες του δημοσίου, μένει να διερωτηθούμε πως οι βουλευτές και τα πολιτικά κόμματα, μεγάλα και μικρά, παλιά και νέα, μπορούν να συμβάλλουν δημιουργικά στην εξυγίανση του κράτους. Μπορούν να συνεργαστούν με την κυβέρνηση ώστε η «εγχείρηση» να πετύχει, έστω μακροπρόθεσμα. Κι εδώ ο προβληματισμός είναι μεγάλος. Μήπως στο όνομα της πολιτικής επικράτησης για λίγες ποσοστιαίες μονάδες παραπάνω στις δημοσκοπήσεις, θα θυσιαστεί κάθε έννοια συμβολής προς το όφελος του κοινού καλού; Απ’ αριστερά έως δεξιά τι δημιουργικά διαφορετικό αλήθεια μπορεί να προσφέρει ο καθένας;

Αυτό θα το κρίνουμε εμείς κι όταν έρθει η ώρα του «ταμείου» θα φανεί η σημαντικότητα και η ουσία των νέων κομματικών παρατάξεων. Κι αν οι εκλογές είναι «η ώρα του λαού» τότε οι δημοσκοπήσεις αποτελούν τη σφυγμομέτρηση των ενδιάμεσων διαστημάτων. Σε μια τέτοια, την πρώτη που συμπεριελάμβανε τα νέα κόμματα, η Alco για λογαριασμό του newsit σε ερώτηση που αφορούσε τα δύο νέα κόμματα της Μπακογιάννη και του Κουβέλη, ο λαός ανέδειξε νικήτρια την πρώτη με ποσοστό 9,1% έναντι του αριστερού νέου αντιπάλου της που συγκέντρωσε 5,9%. Τα ποσοστά από μόνα τους είναι μεγάλα και προβληματίζουν σε ότι αφορά την συνολική πίτα ή το μέγεθος που μπορούν να δεσμεύσουν έναντι των «μεγάλων δυνάμεων». Εδώ κρίνεται σκόπιμο να αναλογιστούμε τι αλλαγές στο πολιτικό τοπίο της χώρας μπορούν να φέρουν τα ποσοστά αυτά. Με τα σημερινά δεδομένα δεν μιλάμε για την κυβέρνηση του κόμματος της Μπακογιάννη, μπορούμε όμως να μιλάμε για ποσοστά ικανά να την φέρουν στην Βουλή αφήνοντας κάποιον έξω. Μιλάμε για ποσοστά ικανά ίσως να αφήσουν ιστορικά κόμματα εκτός βουλής ή ακόμα περισσότερο, να ζημιώσουν μεγάλα κόμματα που θεωρητικά διεκδικούν την πλειοψηφία στη Βουλή. Αυτή, είναι η πολυπλοκότητα των νέων κομμάτων.

Και φτάνουμε στο τελικό συμπέρασμα. Έχουμε να κάνουμε με ανήσυχους πολιτικούς που χτίζουν ένα νέο δημιουργικό όραμα για την Ελλάδα ή κοινούς εγωιστές που δεν δέχονται να εναρμονιστούν στο σύνολο που ανήκουν; Σίγουρα η δημιουργία και λειτουργία πολιτικών κομμάτων αποτελεί χαρακτηριστικό δημοκρατίας, όμως τι ουσία έχει όταν δεν ωφελεί το κράτος; Δεν δέχομαι πως η Ντόρα Μπακογιάννη είναι πιο ικανή πολιτικός από τον Αντώνη Σαμαρά (ή το αντίστροφο) κι έτσι καμία αισιοδοξία δεν έχω για το νέο της πολιτικό βήμα. Ας μην ξεχνάμε πως πέρα από τα νέα και τα παλιά, επιχειρούν ριζικές αλλαγές ανανέωσης που προσπαθώ να καταλάβω αν αποτελούν ένα νέο καθαρό ξεκίνημα ή λίγη ακόμα στάχτη στα μάτια του ελληνικού λαού. Εν καιρώ θα έχουμε όλες τις απαντήσεις, όσο όμως τα “γαλάζια και κόκκινα παιδιά” μαλώνουν αλλάζοντας “παικτικές αλάνες” η Ελλάδα έχει ανάγκη από δράση. Δράση που προσπαθεί να προσφέρει η κυβέρνηση. Ας την κρίνουμε ή κατακρίνουμε, θεατές όμως δεν μένουμε. Οφείλουμε να συνεργαστούμε δημιουργικά, χωρίς μιζέρια και γκρίνια. Έχουμε χρέος στο μέλλον, στην χώρα μας, στα παιδιά μας. Και συμμέτοχος είμαι εγώ, είσαι εσύ, είναι ο κάθε πρώην «αθώος» αυτού του τόπου. Καλή Ελλάδα!

yannidakis live – FREEVOX: TO SOUNDTRACK ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

yannidakis — Sun, 18 Jul 2010 09:00:18 +0000

Το πρώτο άρθρο της συμμετοχής μου στο τεύχος #30 του

Ποια είναι τα συστατικά της ζωής; Ε, σίγουρα το οξυγόνο, ο ήλιος, η υγεία… και σίγουρα η μουσική! Διαφωνεί κανείς; Μα δεν έχεις παρατηρήσει ότι η ζωή σου είναι μια απέραντη ταινία με ένα ατελείωτο soundtrack να παίζει; Θα είναι άτοπο να ισχυριστεί κανείς πως η μουσική δεν παράγει χαρακτήρες, δεν διαχωρίζει (και ενώνει την ίδια στιγμή) τον κόσμο, ότι δεν αποτελεί σημαντικό κομμάτι στη ζωή του ανθρώπου. Σε μία πανεπιστημιακή έρευνα, διαβάζουμε ότι το είδος της μουσικής που ακούει κανείς, μπορεί να μαρτυρήσει πολλά στοιχεία για την προσωπικότητά του. Έτσι, εκείνοι που ακούν κλασική μουσική και jazz είναι άνθρωποι δημιουργικοί και αναρωτιέμαι αν έχει να κάνει με τη δημιουργικότητα που διακρίνει τους συνθέτες της συγκεκριμένης μουσικής που φημίζονται για της ευρηματικές τους ικανότητες πάνω στο χώρο της σύνθεσης και της ζωής. Οι λάτρεις της pop (popular, ελληνιστί λαϊκής) μουσικής είναι συνήθως εργατικοί. Και πώς να το διαψεύσουμε αυτό, όταν πρόκειται για το πιο διάσημο είδος μουσικής; Μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων ανήκουν στην εργατική τάξη και γενικά σε εκείνους που εργάζονται για τα απαραίτητα; Δεν είναι λοιπόν προφανής αλληλουχία η σύνδεση της μουσικής αυτής με την πλειοψηφία του κόσμου; Κι αν ως τώρα κάθε κατηγορία αντιστοιχούσε σε ένα λογικό αποτέλεσμα τύπου ανθρώπου, ας ρίξουμε μια ματιά στην κατηγορία όσων ακούνε heavy metal για τους οποίους η έρευνα αναφέρει πως είναι οι περισσότερο ήπιοι άνθρωποι οι οποίοι διαθέτουν εσωτερική αρμονία. Είναι δυνατό; Μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο; Δε μπορούμε να διαψεύσουμε το δείγμα της έρευνας, μπορούμε όμως να έχουμε κάποιες επιφυλάξεις σχετικά με το πόσο ορθολογικό είναι το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Η έρευνα παρουσίασε επί μέρους στοιχεία, όπως το ότι όσοι ακούν έντονη μουσική συνήθως βγάζουν περισσότερα χρήματα, σε αντίθεση με όσους ακούν χαλαρή μουσική. Αυτό που δεν εξηγείται είναι το τι συμβαίνει με εκείνους που αγαπούν περισσότερα του ενός είδη μουσικής, ανάλογα προφανώς με τη διάθεση ή την περίσταση. Είναι διαταραγμένες προσωπικότητες; Κυκλοθυμικοί; Ε, δε μπορεί, κάτι είναι.

ακολουθεί (13:00) καταχώρηση με το δεύτερο άρθρο μου στο τεύχος 30 της Freevox

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

yannidakis — Sun, 18 Jul 2010 07:46:19 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

από City press

Μια ενεργειακά ευλογημένη χώρα χωρίς ενέργεια

Διαβάζω για την τρέλα με τα φωτοβολταϊκά. Χιλιάδες αιτήσεις από αγρότες που θέλουν να αντικαταστήσουν τις καλλιέργειες τους με Φ/Β και να πουλήσουν το παραγόμενο ρεύμα στη ΔΕΗ.
Προς θεού δεν έχω τίποτα εναντίων των φωτοβολταϊκών σαν ιδέα. Είναι ένας τομέας που τον ξέρω πολύ καλά γιατί εργάστηκα χρόνια στο εξωτερικό σε σχετική εταιρία και γι’ αυτόν τον λόγο κάνω αυτή τη παρέμβαση.
Τα Φ/Β αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες για την απεξάρτηση των χώρων της ΕΕ από τα ορυκτά καύσιμα αλλά, για άλλη μια φορά, την χώρα μας την διακρίνει η απίστευτη προχειρότητα και άγνοια των πολιτικών της. Τα Φ/Β για να πετύχουν τόσο για τον επενδύτη όσο και για την χώρα μπορούν να εγκατασταθούν με 2 τρόπους. Ο πρώτος είναι σε πολύ μικρές εγκαταστάσεις μέσα στη πόλη, στα πλαίσια του σχεδίου της ΕΕ για "Πράσινες Πόλεις" και ο δεύτερος είναι σε μεγάλες εγκαταστάσεις που τροφοδοτούν το ενεργειακό δίκτυο της χώρας.
Πέρα από τις όποιες πιθανές μειώσεις των τιμολογίων που μπορεί να αποφασίσει η ΔΕΗ για τους μικρούς παραγωγούς που θα σπείρουν στο χωράφι τους Φ/Β ο μεγάλος κίνδυνος είναι η ΚΛΟΠΗ. Αυτό έγινε σαφές στην Ισπανία όπου οι εγκαταστάσεις έγιναν με την ιδία….
προχειρότητα. Χιλιάδες αγρότες αντί να σπείρουν έβαλαν Φ/Β βασισμένοι στον νόμο που τους έδινε υψηλές τιμές πώλησης του ρεύματος. Μέσα σε λίγες νύχτες ολόκληρες εγκαταστάσεις έγιναν άφαντες. Με ένα φορτηγάκι ένας κλέφτης δεν ήθελε παρά 1-2 ώρες να ξεμοντάρει έναν σταθμό και μετά να πουλήσει τα πλαίσια των Φ/Β για αλουμίνιο και τις βάσεις για σίδηρο.

Μην μου πει κανένας ότι σε αυτή τη χώρα που κλέβουν ράγες από τον ΟΣΕ και καπάκια από τους υπονόμους για να τα πουλήσουν για σίδηρο και ξεσκάβουν καλώδια του ΟΤΕ για να πουλήσουν τον χαλκό δεν θα κλέψουν τα φωτοβολταϊκά.

Άρα, κάποιος που ενδιαφέρεται για την επένδυση στο χωράφι του θα πρέπει ή να μένει πολύ κοντά και να βάλει κάμερες και συναγερμό για να μπορεί να τρέξει ή αν μένει μακριά να προσλάβει μόνιμη φύλαξη. Ας προσθέσει λοιπόν και αυτά τα κόστη στον προϋπολογισμό του. Εννοείται ότι θα το ασφαλίσει βέβαια. Οι ασφαλιστικές περιμένουν αυτήν την αγορά σαν μάννα εξ’ ουρανού. Ας ψάξει κάποιος σε χώρες που υπάρχουν αναλογες εγκαταστάσεις για τους όρους ασφάλισης μικρών Φ/Β σταθμών και πως μεταβλήθηκαν οι όροι μετά τις πρώτες κλοπές.

Η χώρα μας είναι πραγματικά ευλογημένη και ενεργειακά αλλά όπως σε όλα τα άλλα πράγματα που μας προσφέρει ο τόπος μας δεν ξέρουμε να το εκμεταλλευτούμε.

Έχουμε υψηλότατο ηλιακό δυναμικό. Η Ελλάδα είναι η χώρα του Ήλιου. Μερικοί μεγάλοι Φ/Β σταθμοί των 5-50 MW θα άλλαζαν το ενεργειακό τοπίο της χώρας. Δεν είναι ανάγκη να τους κάνουν μεγαλοεταιρίες. Με κρατική βοήθεια θα μπορούσε να είναι πολυμετοχικές εταιρίες από μικροεπενδυτές όπως έχουν κάνει στην Γερμανία. Σκεφτείτε ότι δεν έχει διάφορα το μέγεθος του σταθμού στα βασικά τρέχοντα έξοδα. Ένα μόνο άτομο χρειάζεται για τη φύλαξη και τη βασική συντήρηση ενός Φ/Β σταθμού είτε είναι 100 kW είτε είναι 5 MW.

Είμαστε μια χώρα με υψηλότατο αιολικό δυναμικό άλλα οι τουρμπίνες έχουν εγκατασταθεί στα πιο λάθος σημεία και είναι πολύ λιγότερες απ’ όσες είχαν υποσχεθεί οι εταιρίες που υπέγραψαν τις συμβάσεις. Άλλα δεν θα πω για το θέμα.

Έχουμε ένα Αιγαίο που προσφέρει σταθερή κυματική ενέργεια ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΔΥΝΟ. Στο Αιγαίο μπορεί να έχουμε τρικυμία άλλα ποτέ τυφώνα που να μπορεί να καταστρέψει την εγκατάσταση κυματικής ενέργειας. Είναι η πλέον ιδανική θάλασσα για εκμετάλλευση της ενέργειας των κυμάτων. Τι έχουμε κάνει γι’ αυτό? Τίποτα.

Είμαστε μια γεωργική χώρα που θα μπορούσαμε να κυριαρχούμε στις ενεργειακές καλλιέργειες και τα βιοκαύσιμα. Αντ’ αυτού ο αγρότης είναι ανενημέρωτος, το υπουργείο καθυστερεί και μειώνει τις κατανομές και οι οικολογικές οργανώσεις φωνάζουν για τα καταραμένα βιοκαύσιμα.

Θα σταθώ λίγο σ’ αυτό. Πριν μερικά χρόνια οι οικολογικές οργανώσεις μάχονταν κατά των Φ/Β. Είχα ακούσει ότι η παραγωγή τους μολύνει το περιβάλλον, ότι η εγκατάσταση τους καταστρέφει το οικοσύστημα, ότι η αντανάκλαση του ηλίου θα ρίχνει τα αεροπλάνα και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Τώρα έχουν αγκαλιάσει τα Φ/Β που θα είναι η σωτηρία του πλανήτη. Πως έγινε αυτό? Είδαν το φως το αληθινό? Όχι, κάτι άλλο είδαν και χαμογέλασαν και ο νοών…

Με τα βιοκαύσιμα και τις ενεργειακές καλλιέργειες τα πράγματα είναι πιο δύσκολα γιατί ο αντίπαλος είναι πολύ ισχυρός. 7 αδελφές εταιρίες που αγοράζουν τα πάντα με το μαύρο χρυσό τους έχουν στο τσεπάκι από πολιτικούς μέχρι . «ιδεολόγους». Γι’ αυτό καλά λόγια για τα βιοκαύσιμα θα ακούσουμε όταν αρχίσουν και αυτοί να τα πουλάνε, στις τιμές που θέλουν.

Κλείνω με κάποιες παραινέσεις. Ίσως κάποιος να ακούσει

Προς αυτούς που σκέφτονται να επενδύσουν με μικρούς σταθμούς στα Φ.Β:

Βάλτε κάτω όλα τα κόστη και μη ξεχνάτε τα κόστη φύλαξης και συντήρησης. Είναι πολύ ωραίο όνειρο το «Θα κάνω μια επένδυση και μετά θα αράξω και θα πληρώνομαι» άλλα μπορεί να βγει απατηλό.

Προς τους κυβερνώντες:

Ο όρος «Πράσινη Ανάπτυξη» δεν είναι μόνο ένα πιασάρικο σύνθημα που τυχαίνει να ταιριάζει και με το χρώμα του κόμματος σας. Είναι ένα πραγματικό μοντέλο που μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα και να προσφέρει θέσεις εργασίας και ανάπτυξη της χώρας με τις πηγές που απλόχερα της έχουν χαριστεί.

Δημιουργήστε πλαίσιο για πολυμετοχικές εταιρίες μικροεπενδυτών στα Φ/Β που να τους προστατεύει από την τραπεζική ασυδοσία. Μεγάλες εγκαταστάσεις μπορούν να γίνουν σε πολλές μη καλλιεργήσιμες περιοχές. Σε κάθε σταθμό Φ/Β σταθμό άνω των 5MW τα λειτουργικά έξοδα πρακτικά μηδενίζονται.

Διερευνήστε τις δυνατότητες της κυματικής ενέργειας του Αιγαίου και λύστε των γόρδιο δεσμό των αιολικών με τις συμβάσεις μαϊμού που έχουν υπογραφεί.

Δώστε κίνητρα στα βιοκαύσιμα και τις ενεργειακές καλλιέργειες. Δεν αντικαθιστούν τις κλασσικές καλλιέργειες άλλα αντίθετα προφέρουν επιπλέον εισόδημα στον αγρότη στη μεμψισπορά. Ενημερώστε τους αγρότες γι’ αυτό. Αντί να προσπαθείτε να καθυστερείτε και να μειώνετε τις κατανομές πρέπει να τις αυξήσετε. Μπορούμε να παράγουμε ένα σημαντικό ποσοστό των δικών μας καυσίμων κίνησης αντί να τα αγοράζουμε χωρίς να επηρεάζεται στο ελάχιστο η παράγωγη τροφίμων.

Είμαστε πολύ μακριά από το ποσοστό του 20% αναγνώσιμων πηγών ενέργειας που απαιτεί η ΕΕ και ήδη συζητάνε να αυξήσουν το ποσοστό σε 30%. Αντί να πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα σε λίγα χρόνια ας κάνουμε έργα που θα δώσουν θέσεις εργασίας και θα τονώσουν την οικονομία.

Σταματήστε να είστε δέσμιοι των πετρελαϊκών εταιριών και όσων δεν θέλουν να δουν μια ισχυρή ενεργειακά Ελλάδα. Έχουμε τις πηγές να μην προσκυνάμε κανέναν τους.

yannidakis live – ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

yannidakis — Sat, 17 Jul 2010 16:01:08 +0000

13 Φεβρουαρίου 2008
Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ
Σήμερα είναι η γιορτή των ερωτευμένων! Όχι, δε βιάζομαι όμως σήμερα είναι η γιορτή της Πρίσκιλλα και του Πρισίλλα, δύο μαρτύρων της ορθόδοξης εκκλησίας μας που όντας ζευγάρι μαρτύρησα την πίστη τους και θανατώθηκαν, ακριβώς όπως έζησαν σαν ένα ερωτευμένο ζευγάρι.
Γιατί η εκκλησία μας γιορτάζει τον έρωτα. Τους ερωτευμένους. Δεν αντιδρά με καμιά σχέση. Επιζητά να βλέπει ανθρώπους να αγαπιούνται και να βαδίζουν μαζί ενωμένοι. Είναι η πρώτη εντολή του Θεού στον άνθρωπο επί γης. (Να ερωτεύονται ώστε) να αυξάνονται και να πληθύνονται.
Οι ερωτευμένοι αποτελούν την ελπίδα της κοινωνίας, καθότι μέσα από τον έρωτα, παρατηρούν τη ζωή πιο αισιόδοξα, πιο απλά! Προγραμματίζουν το μέλλον, όμως ζουν το παρόν έντονα. Είναι ένα συνδυασμός που μπορείς να βρεις σε ουσιαστική μορφή μονάχα στους ερωτευμένους. Ειδάλλως συμβαίνει ένα από τα δύο (ή κανένα).
Η μαγεία του έρωτα δε χωρά σε άρθρα, σκέψεις, πράξεις. Αποτελεί μια μαγική οντότητα που απαγορεύεται να γράφει κάνεις για αυτήν. Όμως είναι ανεξήγητο το πώς οι ερωτευμένοι έχουν ανάγκη να γιορτάζουν. Τη μέρα, τη βδομάδα, το μήνα, καθετί που θα τους δώσει μια αφορμή να γιορτάσουν, να διαφημίσουν τον έρωτά τους. Να εκπλήξουν, να εντυπωσιάσουν τον έρωτά τους. Και μετά να νοιώσουν όλοι εκείνοι χαρούμενοι, εντυπωσιακοί και εντυπωσιασμένοι.
Η αγάπη είναι άλλη από τον έρωτα. Εκεί τα πράγματα αλλάζουν. Άλλα σταματούν, άλλα αρχίζουν κάπου εκεί στη μέση της διαδρομής. Όμως αυτές οι μέρες είναι για τον έρωτα. Η αγάπη γιορτάζει στα προβλήματα, στιες δυσκολίες, μέσα από τη φθορά της συνήθειας και του χρόνου. Όμως εκείνη δεν έχει ανάγκη από κάποια ημερομηνία όπως η σημερινή ή η αυριανή για να γιορτάσει. Δεν έχει ανάγκη από ιεροτελεστίες. Η αγάπη δημιουργείται μετά από όλα τα άλλα και μετά δε γκρεμίζεται.
Χρόνια καλά με προοπτικές και μέλλον στους ερωτευμένους. Μακάρι ο έρωτάς τους να γίνει σύντομα αγάπη!
Υ.Γ. Αύριο θα μιλήσουμε για το Βαλεντίνο. Δεν τελειώσαμε έτσι εύκολα..

yannidakis live – ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ: ΣΩΣΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ ΒΡΑΔΙΑ

yannidakis — Sat, 17 Jul 2010 09:00:19 +0000

Καληνωρίσματα απόψε που είμαστε οι δυο μας. Άναψε τα κεριά κι άφησε την φωτιά να ιδρώσει τα κορμιά μας. Κλείσε τις κουρτίνες άλλο φως να μην μπαίνει κι εγώ θ’ ανοίξω το κρασί για να περάσει έτσι η τελευταία μας βραδιά. Ξέρεις πως πρέπει να φύγω την αυγή ακόμα κι αν κανένας μας δεν το θέλει. Ας πιούμε λοιπόν κάνοντας πρόποση στην νύχτα αυτή για να καθυστερήσει να τελειώσει.

Έτσι όπως είμαστε αγκαλιασμένοι και ιδρωμένοι προσπαθούμε να κρύψουμε τη θλίψη μας. Προσπαθώ να σου δείξω το πόσο σ’ αγαπώ και σου δείχνω πως η καρδιά μου καίει για σένα όπως το κερί που μας φωτίζει απόψε. Η ώρα όμως πλησιάζει. Η ώρα του αποχαιρετισμού πλησιάζει κι ενώ προσπαθώ να σκεφτώ τι λέξεις θα βρω για να σε χαιρετίσω εσύ αρχίζεις και κλαις. Σε παρακαλώ σταμάτα να κλαις! Ξέρεις ότι δε γίνεται αλλιώς, γι’ αυτό ας σώσουμε αυτή την τελευταία μας βραδιά κι ας ενώσουμε τα κορμιά μας πολεμώντας τον ερχομό της αυγής. Μην περιμένουμε το αύριο, γιατί το αύριο δε θα με βρει εδώ.

Κι όσο η ώρα περνά αισθάνομαι όλο και πιο πολύ την ώρα να μας νικά. Έχουμε ακόμα χρόνο όμως αυτός δεν είναι πια με το μέρος μας. Με έναν κόμπο στο λαιμό αναπολούμε τις στιγμές που σε προσέγγιζα, τις στιγμές που μοιραζόμασταν τα όνειρά μας, που ο ένας προσπαθούσε να καταλάβει τον άλλο. Τα καρδιοχτύπια. Όλα τελειώνουν απόψε με αυτήν την τελευταία φορά που βρισκόμαστε γυμνοί στο σκοτεινό δωμάτιο να κάνουμε έρωτα λουσμένοι με ιδρώτα και δάκρυα. Έρχεται το αύριο για να με πάρει κι όσο το τέλος πλησιάζει τόσο πιο άσχημα αισθάνομαι.

Σώσε την τελευταία μας βραδιά και έλα να πολεμήσουμε την αυγή που ξεπροβάλλει. Μην περιμένεις το αύριο γιατί το αύριο θα με έχει πάρει μαζί του. Σώσε την αποψινή βραδιά… όσο ακόμα διαρκεί :[

http://www.dailymotion.com/swf/video/x2q13a?width=320&theme=none&foreground=%23F7FFFD&highlight=%23FFC300&background=%23171D1B&additionalInfos=1&hideInfos=1&start=10&animatedTitle=&autoPlay=0

Filed under: ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

yannidakis — Sat, 17 Jul 2010 08:07:48 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

από LamiaNews

"Δεν μετράμε την αξία των υπηρεσιών που προσφέρει η φύση"

Η πετρελαιοκηλίδα που επεκτείνεται εδώ και τρεις μήνες στον Κόλπο του Μεξικού θα στοιχίσει πολύ περισσότερο από το κόστος του καθαρισμού της και του ποσού των αποζημιώσεων στους κατοίκους των παράκτιων περιοχών, καθώς υπήρξαν συνέπειες για τα οικοσυστήματα, προειδοποιεί εμπειρογνώμονας που του ανατέθηκε από τον ΟΗΕ να εκτιμήσει την αξία της βιοποικιλότητας [...]

Σε συνέντευξή του, από το Λονδίνο, όπου παρουσίασε μέρος της μελέτης του, ο ινδός οικονομολόγος Παβάν Σουχντέβ θεωρεί ότι η καταστροφή της ΒΡ αποκαλύπτει την ανάγκη να αλλάξει ριζικά η εκτίμηση και ο υπολογισμός του "κεφαλαίου της Φύσης".

"Η μη συνειδητοποίηση σε οικονομικό επίπεδο των υπηρεσιών που προσφέρει η φύση όπως ο καθαρός αέρας, το καθαρό νερό, οι ωκεανοί, τα εύφορα εδάφη, η σταθερότητα του κλίματος, πρέπει να αλλάξει επειγόντως", εκτιμά ο Σουχντέβ και τονίζει ότι η κοινωνία πρέπει να αποδώσει ίση αξία στο φυσικό πλούτο και στον υλικό πλούτο. Αλλά ποιός αντιλαμβάνεται σήμερα την ιδέα "φυσικό κεφάλαιο" συγκρινόμενο με το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο;, διερωτάται.

Ένα μέρος του προβλήματος οφείλεται στο γεγονός ότι δεν ξέρουμε πώς να ορίσουμε την ποσότητα των αγαθών τα οποία θεωρούσαμε πάντα ότι είναι ανεξάντλητα: Μπορούμε να διαχειριστούμε μόνο ό,τι ξέρουμε να υπολογίζουμε και δεν μετράμε ούτε την αξία των υπηρεσιών που προσφέρει η φύση, ούτε το κόστος της απώλειάς τους", προσθέτει ο Σουχντέβ, βασικός συντάκτης της έκθεσης "η Οικονομία των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας".

Ένας αυξανόμενος αριθμός ηγετικών στελεχών επιχειρήσεων κατανοεί ότι δεν μπορεί πλέον να τις χρησιμοποιεί δωρεάν. Ωστόσο η βιομηχανική ανάπτυξη και η δημογραφική ανάπτυξη, με 9 δισεκατομμύρια πληθυσμό στον πλανήτη το 2050, προκαλούν τρομερή καταπόνηση στο περιβάλλον.

Κάθε χρόνο, οι 3.000 μεγαλύτερες εταιρίες παγκοσμίως προκαλούν περιβαλλοντικές ζημιές που αντιστοιχούν σε 2.200 δισεκατομμύρια δολάρια (1.750 δισεκατομμύρια ευρώ) επιμένει επικαλούμενος τη μελέτη του βρετανικού οργανισμού TruCost που θα δημοσιοποιηθεί τον Οκτώβριο.

Η πετρελαιοκηλίδα προκλήθηκε από έκρηξη πλατφόρμας της ΒΡ. Καθημερινά διαρρέουν 60.000 βαρέλια ημερησίως στη θάλασσα του Κόλπου του Μεξικού. Αν η αμερικανική κυβέρνηση είχε απαιτήσει μια "ολιστική οικονομική εκτίμηση" πριν επιτρέψει τις γεωτρήσεις, το τίμημα για να πληρώσει η ΒΡ σε περίπτωση καταστροφής, θα την είχε πείσει να υιοθετήσει πιο αυστηρά μέτρα ασφαλείας.

Η ΒΡ έκανε λόγο για απώλειες και αποζημιώσεις που πρέπει να πληρώσει ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων. "Ωστόσο κανένας λόγος για χαμένες οικονομικές δραστηριότητες όπως ο οικοτουρισμός, τα αποθέματα των ψαριών για την μελλοντική αλιεία", επισημαίνει ο Σουχντέβ.

Το πετρέλαιο μπορεί επίσης να καταστρέψει εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιομέτρων θάμνων όπου αναπαράγονται πολλά θαλάσσια είδη και χρησιμεύουν στη φυσική προστασία κατά των τυφώνων.

Το ίδιο και χιλιάδες ιδιοκτήτες σκαφών "που επένδυσαν, πλήρωσαν και μαζί με προσωπικό εργάστηκαν" για τον καθαρισμό, θα μπορούσαν να κάνουν μηνύσεις "Μήπως κανείς το έχει υπολογίσει αυτό;"

Η κατάρρευση των οικοσυστημάτων δεν θα υπολογιστεί και καταπολεμηθεί παρά μόνο όταν ο κόστος τους ενταχθεί στις πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις, προειδοποιεί ο εμπειρογνώμονας.

"Διανύσαμε το ήμισυ της διαδρομής για να αναπτύξουμε τα απαραίτητα εργαλεία. Ωστόσο για κάποιον που γνωρίζει την ύπαρξη των εργαλείων αυτών και σκέφτεται να τα χρησιμοποιήσει, σε μια σταδιακή κλίμακα έως το 10, είμαστε μεταξύ 3 και 5. Όσον αφορά την εφαρμογή τους, είμαστε μάλλον μεταξύ 0 και 2", αναφέρει χαρακτηριστικά.

yannidakis live παρασκευής – ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ: ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟ ΟΝΕΙΡΟ (μέρος 3/5)

yannidakis — Fri, 16 Jul 2010 10:00:15 +0000

Η άφιξη του βρήκε τους περήφανους γονείς συγκινημένους, ο ίδιος όμως είχε πάντα μια εκκρεμότητα στο βάθος του μυαλού του. Πέρασε αρκετές ημέρες στις οποίες συναντούσε παλιούς φίλους, όμως σε κανέναν δεν άνοιξε θέμα για την Ιουλία. Περίμενε να μάθει για εκείνην από αλλού. Μέχρι τότε συνέχιζε να βγαίνει με τους παλιόφιλους απ’ το σχολείο. “Ρε συ; Εσύ δεν σπούδασες διοίκηση; Να ρωτήσουμε τον Νώντα που δουλεύει οδηγός σε μια τέτοια εταιρεία. Δεν ξέρω λεπτομέρειες, αλλά κάτι τέτοιο κάνει. Αυτός θα σε βοηθήσει. Τον θυμάσαι τον Νώντα έτσι; Αυτός παντρεύεται την… πως την λένε, που κάνατε παρέα στο σχολείο;”
- “Την Ιουλία”; ρώτησε ο Λευτέρης που μόλις είχε ασπρίσει ολόκληρος.
- “Μπράβο, την Ιουλία. Μαζί δουλεύουνε”.

:[
Το τέταρτο μέρος του Μύθου του Ιούλη την ερχόμενη Παρασκευή, 23 Ιουλίου

Filed under: ΜΥΘΟΣ yannidakis

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΕΜΠΤΗΣ

yannidakis — Fri, 16 Jul 2010 08:40:04 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΕΜΠΤΗΣ

από 26-29

Τελικά έχω άποψη ή όχι;

Τα ”νέα μέτρα” είναι πανάξια η φράση της χρονιάς για το 2010. Θα πάρουμε ή όχι, τα χρειαζόμαστε ή θα μας τα επιβάλλουν; Τελικά τι γίνεται; Ακόμη δεν ξέρουμε. Προς το παρόν βρισκόμαστε στο ότι τελικά θα πάρουμε νέα μέτρα. Η αλήθεια είναι ότι τα οικονομικά μεγέθη δεν αλλάζουν μέσα σε 15 μέρες δηλαδή δεν γίνεται σήμερα να χρειάζεται να πάρουμε νέα μέτρα και αύριο όχι.

Μια μικρή αναζήτηση στα ‘’ΝΕΑ’’ έδειξε ότι χέρι-χέρι πολιτικοί και media έχουν αναλάβει να παίξουν τους Έλληνες πολίτες με το καρότο και το μαστίγιο. Μέσα σε έξι μήνες έχει αλλάξει η πολιτική κατεύθυνση μαζί με αυτή των εφημερίδων για τον αν θα πάρουμε νέα μέτρα ή όχι 7 φορές: (παρατίθενται και τα αντίστοιχα λινκ) νέα μέτρα, όχι νέα μέτρα, νέα μέτρα, όχι νέα μέτρα, νέα μέτρα, όχι νέα μέτρα , νέα μέτρα.

Η αλήθεια είναι ότι αν δεν τρομοκρατήσεις ένα λαό δεν μπορείς να τον ελέγξεις. Και αυτό το ευγενές σπορ το έχουν αναλάβει τα αγαπημένα μας ΜΜΕ που όσο τα μισούμε άλλο τόσο δεν μπορούμε χωρίς αυτά. Τα κεντρικά δελτία βομβαρδίζουν τον κόσμο με όλα αυτά τα αντικρουόμενα σενάρια που σαν σάλτσα πάντα έχουν την πτώχευση, το κράτος που δεν θα μπορεί να πληρώσει τον κόσμο τον Σεπτέμβρη, την δραχμή που κόβεται κλπ…

Η αλήθεια είναι ότι σαν πολίτες έχουμε μεγάλη ευθύνη. Πρώτα απ’ όλα γιατί δεν έχουμε μια πραγματικά δική μας άποψη για τα πράγματα. Πολλές φορές δανειζόμαστε απόψεις τηλεαστέρων των 20.00 και τις λέμε σαν δικές μας. Οι συζητήσεις γύρω μου έρχονται μέσα από τα βραδινά δελτία και τις σατυρικές εκπομπές. Το πώς αποκτά κάποιος δική του άποψη δεν μπορώ να σας το πω. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι το εξής : Όποιος ακούσει σε 10 ημέρες από σήμερα ότι τελικά δεν χρειάζονται τα νέα μέτρα και απλά κλείσει την τηλεόραση τότε σίγουρα έχει άποψη..

yannidakis live πέμπτης – ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΜΕ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

yannidakis — Thu, 15 Jul 2010 10:00:19 +0000

Καληνωρίσματα. Σήμερα ξεκινούν οι καλοκαιρινές εκπτώσεις στα εμπορικά καταστήματα όλης της Ελλάδας. Οι πρώτες μετά την σημαντική αύξηση του ΦΠΑ και των γενικών μέτρων που αλλάζουν τα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα στη χώρα μας.

Εκατοντάδες καταστηματάρχες αναμένεται να προσφέρουν τα προϊόντα τους σε τιμές που μάλλον δε θα έχουμε ξαναδεί τα τελευταία χρόνια. Τα ποσοστά των εκπτώσεων θα ξεπερνούν το 50% ενώ θα γίνει μεγάλη μάχη ώστε ο πελάτης να κατέβει στην αγορά και να ψωνίσει τελικά κάτι. Για να συμβεί αυτό απαιτείται συνεργασία. Τα τοπικά καταστήματα ξεχνούν τον ανταγωνισμό μεταξύ τους και συναγωνίζονται με σκοπό την επίτευξη του κοινού σκοπού που είναι ακριβώς αυτός: να κατέβει ο καταναλωτής στην αγορά. Όλοι ξέρουμε πως κατεβαίνοντας στην αγορά περνάει κανείς από πολλά μαγαζιά πριν καταλήξει στην τελική αγορά προϊόντος. Ειδικά φέτος οι καταστηματάρχες είναι το ίδιο απεγνωσμένοι με τους καταναλωτές κι έτσι οι φετινές εκπτώσεις θα είναι ουσίας.

Από την άλλη είναι το ζητούμενο. Ο καταναλωτής. Ο άνθρωπος που φέτος περισσότερο από ποτέ αναπροσαρμόζει τα έξοδά του, περιορίζει τις δαπάνες, αναδιοργανώνει τον προϋπολογισμό του. Πολλοί φέτος δεν θα έχουν την ευκαιρία να πάνε διακοπές, όμως ακόμα και οι υπόλοιποι ίσως αποφασίσουν να απέχουν από την αγορά προκειμένου να καταφέρουν να ξεφύγουν για λίγες μέρες από την ρουτίνα τους. Ακόμα κι εκείνοι που τελικά θα καταφέρουν να φτάσουν στην αγορά, φέτος θα είναι πιο απαιτητικοί από ποτέ. Θα μελετούν τις τιμές, θα συγκρίνουν τα προϊόντα, θα μετράνε την εξυπηρέτηση και τις ευκολίες ή το ύψος της έκπτωσης πριν τελικά καταλήξουν να αγοράσουν.

Φέτος, καταστηματάρχες και πελάτες είναι σύμμαχοι. Οι πρώτοι θα ρίξουν τις τιμές για να εξυπηρετήσουν την αγορά και να επιβιώσουν των υποχρεώσεων τους σε εφορία, ενοίκια, υπαλλήλους κλπ. οι δεύτεροι έχουν χρυσή ευκαιρία να ικανοποιήσουν αγοραστικές τους ανάγκες. Και ο κανόνας είναι σαφής. Τα λεφτά σας στην τοπική αγορά που θα είναι πολύ ανταγωνιστική στις φετινές εκπτώσεις. Μακριά από τις μεγάλες πολυεθνικές, μακριά από τα καταστροφικά κινέζικα, μακριά από τους πλανόδιους με τα μαϊμού προϊόντα. Φέτος στηρίζουμε την τοπική αγορά, την τοπική οικονομία, την τοπική κοινωνία. Φέτος ενισχύουμε την αλυσίδα της ανακύκλωσης χρήματος. Ότι ξοδεύουμε, μας επιστρέφεται.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΩΣΕΤΕ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ ΣΑΣ :[

Filed under: ΑΠΟΨΕΙΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

yannidakis — Thu, 15 Jul 2010 07:11:48 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

από All news

Η ρουτίνα στις σχέσεις… Πως θα ξερουτινιάσουμε?????????????????

Αυτή η ρουτίνα μας έχει καταστρέψει!!! Και καλά είναι οταν υπάρχει ενδιαφέρον και από τους δύο να κάνουν διάφορα πράγματα προκειμένου να μην ρουτινιάσει η σχέση… Αν όμως ένας από τους δύο δεν έχει αυτό το ενδιαφέρον? Τότε τι γίνεται? Όταν ο ένας από τους δυο έχει δεδομένη την ζωή του? Όπως ότι το πρωί θα πάει στην δουλειά, θα γυρίσει σπίτι, θα κοιμηθεί, θα δει τηλεόραση και πάλι θα κοιμηθεί… Και ξανά τα ίδια την επόμενη ημέρα.
Δεν λέω όλες οι σχέσεις ρουτινιάζουν άλλα και εμείς δεν πρέπει να κάνουμε κάτι γιαυτό προκειμένου να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο?
Υπάρχουν ζευγάρια που είναι μαζί 40 χρόνια και περνάνε καλά είτε είναι μόνοι τους είτε με με παρέα μέσα στο σπίτι ή έξω. Υπάρχουν όμως και κάτι άλλα που μπορεί να είναι 1 χρόνο μαζί και παρακαλάνε να βρεθούν με κόσμο για να ανταλλάξουν μια κουβέντα! Πως αντέχουν μέσα στο χρόνο? Πως περνάνε τις μέρες τους, τις ώρες τους?
Βασικά νομίζω ότι δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τίποτα, δεν ξέρουμε τι θέλουμε, ίσως και κάπου έχουμε χάσει το νόημα… Δουλεύουμε, λέμε γιατί, καθόμαστε πάλι λέμε γιατί. Το ένα μας βρωμάει το άλλο μας ξινίζει. Πρέπει να βρούμε απασχολήσεις οι οποίες συνέχεια θα μας κρατάνε ζωντανούς και με αμείωτο το ενδιαφέρον.
Τι μπορεί να είναι? Πραγματικά δεν ξέρω! Αυτό ψάχνω και εγώ,,,,,
Ίσως ένας περίπατος σε μία άσχετη στιγμή μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό. Ίσως αν δίνουμε περισσότερο χρόνο στους εαυτούς μας ξεχωριστά και αυτό να είναι καλό.
Ένα ξαφνικό ταξίδι, κάποιο καινούργιο χόμπι….
Το θέμα είναι να βρούμε την σωστή λύση για να αναζωπυρωθεί η σχέση και όχι να καταστραφεί…..

yannidakis live τετάρτης – ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΑΡΧΗ ΣΤΑΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΗ ΦΡΑΓΗ

yannidakis — Wed, 14 Jul 2010 10:00:12 +0000

Καληνωρίσματα. Μια πρόταση-“βόμβα” τάραξε τον αθλητισμό της Κρήτης αλλά και της Ελλάδας γενικότερα. Ο πρόεδρος του Εργοτέλη σε μια συγκινητική ομιλία στα πλαίσια εκδήλωσης του σωματείου, αναφέρθηκε στην οικονομική κρίση και το πως αυτή μπορεί να αντιμετωπιστεί. Υποστήριξε πως η ιστορία μας δίδαξε πως μόνο ενωμένοι οι έλληνες μπορούν να τα καταφέρουν. Την αρχή μπορεί να κάνει η Κρήτη δημιουργώντας ένα νέο αθλητικό σωματείο από την αρχή που θα αποτελεί τον πρωταγωνιστικό εκφραστή όλων των επαγγελματικών αθλημάτων.

Η πρόταση είναι πρωτοποριακή και αξίζει να την μελετήσουμε. Ο Απόστολος Παπουτσάκης αποτελεί έναν εκ των σοβαρότερων επιχειρηματιών στην Κρήτη κι έτσι ο λόγος του έχει βαρύτητα. Αυτό σημαίνει πως μια τέτοια πρόταση κρύβει κρυφές συνεννοήσεις κι όχι μια ξαφνική ιδέα που… του κατέβηκε απ’ το κεφάλι. Γιατί όμως μια νέα ομάδα κι όχι μια συγχώνευση των μεγαλύτερων ομάδων της Κρήτης, ΟΦΗ και Εργοτέλη; Η απάντηση έρχεται από την ιστορία που δεν έχει ιδιαίτερα ειρηνικά κεφάλαια ανάμεσα στις δύο ομάδες. Όμως και ο κόσμος των κυριότερων ομάδων θα ήταν σίγουρα αρνητικός. Το στοίχημα είναι ακριβώς εκεί. Ο κύριος Παπουτσάκης και όσοι βρίσκονται πίσω απ’ αυτήν την πρόταση ξέρει ότι χρειάζεται το πλήθος των φιλάθλων του ΟΦΗ και σίγουρα μια ομάδα στα πρότυπα του Εργοτέλη με σπουδαία οργάνωση, οικονομική υγεία, άριστες δημόσιες σχέσεις και διακρίσεις στο ευ αγωνίζεσθε. Σε ακόμα πιο πρακτικό επίπεδο δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την απεγνωσμένη ανάγκη του Εργοτέλη για τη δημιουργία αθλητικού κέντρου και γηπέδου, καθώς το Παγκρήτιο δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες μιας ποδοσφαιρικής ομάδα, την ίδια ώρα που ο ΟΦΗ διαθέτει άρτιες εγκαταστάσεις αθλητικού κέντρου και άπλετο χώρο για την κατασκευή γηπέδου. Μπορεί το σύνολο να συνυπάρξει αρμονικά;

Θα ήθελα να δω την “Κρήτη” όπως λέγεται ότι θα ονομάζεται, με τα χρώματα του κίτρινου και μαύρου με το σήμα το νησί της Μεγαλονήσου όμως όταν μπαίνουμε σε λεπτομέρειες χαλάει στο μυαλό μου το όνειρο. Δεν ξέρω αν οι “άγγλοι” φίλαθλοι του Εργοτέλη μπορούν να μοιραστούν τις κερκίδες με τους φανατικά βίαιους του ΟΦΗ και σε τελική ανάλυση, ως φίλαθλος του Εργοτέλη, αυτό με απασχολεί περισσότερο. Μήπως τελικά οι σύγχρονοι έλληνες δεν είναι ικανοί για ένα νέο ξεκίνημα;

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕΤΕ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΑΡΧΗΣ :[

Filed under: ΑΠΟΨΕΙΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΡΙΤΗΣ

yannidakis — Wed, 14 Jul 2010 07:48:17 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΡΙΤΗΣ

από QUALITY

ΠΟΙΟΤΗΤΑ VS ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ

Ποιά νομίζετε ότι είναι η ουσιαστική παράμετρος που κάνει τη διαφορά στη σημερινή μας εποχή ? την εποχή της κρίσης, της καταβαράθροσης κάθε έννοιας ηθικής, νομιμότητας κ.λ.π.
Εγώ νομίζω ότι είναι η ΠΟΙΟΤΗΤΑ Ποιότητα παντού και για πάντα : ποιότητα ανθρώπων, ποιότητα θεσμών, ποιότητα, υλικών, ποιότητα υπηρεσιών, ποιότητα καθημερινότητας, κ.ο.κ.
Έχετε αναρωτηθεί αν όλοι μας βάζαμε ένα κομματάκι κάθε μέρα στον εαυτό μας αλλά και στις πράξεις μας από την ποιότητα πόσο διαφορετικός και καλύτερος θα ήταν ο κόσμός μας και πόσο διαφορετική προστιθέμενη αξία θα δίναμε σε αυτό που παράγουμε;

yannidakis live τρίτης – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ: ΣΤ. ΙΔΑΝΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤ.2.vii. Προβλήματα συνεργασίας (μέρος ΙΙ)

yannidakis — Tue, 13 Jul 2010 10:00:23 +0000

Σε πολύ σημαντικά αποτελέσματα καταλήξαμε και κατά την επεξεργασία των δεδομένων σχετικά με την ηλικία των ερωτηθέντων. Παρατηρούμε ότι τα άτομα που είναι από 18-24 ετών έχουν τα σημαντικότερα προβλήματα συνεργασίας εξαιτίας της κακής επικοινωνίας. Το 93% των ερωτηθέντων έχουν προβλήματα συνεργασίας. Οι λόγοι μπορεί να είναι αρκετοί. Η έλλειψη επαγγελματικής εμπειρίας αλλά και το ότι μπορεί να μην έχουν κατανοήσει το περιεχόμενο της δουλειάς, εξαιτίας άλλων παραγόντων όπως είναι η εκπαίδευση. Το 88% των ατόμων που ανήκουν στην ηλικία των 25-40 ετών, απήντησαν ότι έχουν προβλήματα συνεργασίας εξαιτίας της κακής επικοινωνίας, στο 65% ανέρχεται ο αριθμός στα άτομα που είναι 41-59 ετών ενώ προβλήματα αντιμετωπίζει και το 73% των ατόμων που είναι από 60 ετών και άνω. Παρατηρούμε λοιπόν ότι οι νεότεροι έχουν περισσότερα προβλήματα συνεργασίας σε σχέση με τους μεγαλύτερους. Είναι γεγονός ότι οι νέοι εξαιτίας της απειρίας τους αλλά και ενός άλλου μοντέλου συνεργασίας που είχαν στο μυαλό τους μπορεί να αισθάνονται περισσότερο εγκλωβισμένοι στη δουλειά τους και να μην έχουν εξοικειωθεί με το κλίμα αλλά και με τα άτομα που καλούνται να συνεργαστούν.

Το 86% των ατόμων που απήντησαν μέσω ερωτηματολογίου απήντησαν ότι έχουν προβλήματα συνεργασίας εξαιτίας της κακής επικοινωνίας, το 89% που απήντησαν μέσω συνέντευξης, το 77% που απήντησαν μέσω chat, το 83% που απήντησαν μέσω email, και τέλος το 66% των ατόμων που απήντησαν μέσω τηλεφώνου. Παρατηρούμε ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό έχει πρόβλημα συνεργασίας επειδή η επικοινωνία δεν είναι καλή, κάτι που πρέπει να αλλάξει επειδή στο εργασιακό μας περιβάλλον είναι καλό να αισθανόμαστε οικεία και να νιώθουμε ότι είμαστε μέρος μιας επιχείρησης και όχι απλά ένα εκτελεστικό όργανο.

Μεταβείτε στις προηγούμενες καταχωρήσεις του αφιερώματος

Filed under: ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

yannidakis — Tue, 13 Jul 2010 08:50:51 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

από ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΡΗΣ

Aν ήξεραν οι άνθρωποι…

"Aν ήξεραν οι άνθρωποι πόσο λίγο έπρεπε νάναι το δούναι τους και πόσο πολύ το λαβείν τους θα τους έστριβε" Οδ.Ελύτης

Μας είπαν στην αρχή πως δεν φταίει ο λαός,πως δεν μπορεί οι αδύναμοι να πληρώνουν για το φταίξιμο άλλων…
Τώρα μας λένε να μοιραστούμε μαζί τους το έγκλημα.Την εκτέλεση εν ψυχρώ του αύριο αυτού του τόπου που δεν είναι μονο πέτρες μύθοι και χώματα.Ειναι τα παιδιά μας και όλοι αυτοί που θα έρθουν.Είναι ανθρωποι που πρέπει εμείς να καταδικάσουμε με ελαφριά συνειδηση γιατί δηθεν δε γινόταν αλλιώς…

Και με μια οπτική πράγματι δε γινόταν αλλιώς.Το θύμα ήταν τόσο διαθέσιμο, τόσο μεθυσμένο μες την τηλεζάλη και τη λαγνεία της κατανάλωσης, τα υπάρχοντά του τόσο πεταμένα κι εκτεθειμένα μπροστά στον δολοφόνο, οι νόμοι τόσο καλογραμμένοι και ο δικαστής τόσο μιλημένος κι έτοιμος να καταδικάσει τον βιαζόμενο για διατάραξη της κοινής ησυχίας επειδή φώναξε, που πράγματι δεν γινόταν αλλιώς.Ο θύτης καπιταλισμός ήταν κάτω από πίεση και δεν γινόταν να μην επιχειρήσει να απλώσει πάνω στη ζωή μας τα χέρια του.
Ετσι πράγματι δε γινοταν αλλιώς.

Κι εμείς;
Παγωμένοι παρακολουθούμε το έγκλημα σε βάρος μας και δεν το πιστεύουμε.
Βέβαια το πάγωμα δε σημαίνει αποδοχή.Το ότι ψηφίστηκε ότι ψηφίστηκε δε σημαίνει ότι το δεχτήκαμε και "πάει και τελείωσε"
Ας πούμε λοιπόν πως τελείωσε ο πρώτος γύρος του αιφνιδιασμού.
Εκει όμως είδαμε να αποκαλύπτονται ρόλοι πολλών.Είδαμε τους "σοσιαλιστές" να διαγράφουν εντελώς το σοσιαλισμό από το λεξιλόγιο τους, είδαμε τη συνδικαλιστική ηγεσία να παίζει ύπουλο παιχνίδι στην πλάτη μας και σίγουρα με το αζημίωτο.Είδαμε το πολιτικό κατεστημένο να φωνάζει σε στημένες επιτροπές και κανένας εκτός από μας να μην πληρώνει, με κανένα τρόπο
και ούτε ένα κλεμμένο ευρώ να μην κατάσχεται έστω για παραδειγματισμό.
Ειδαμε την ΤV να παίζει το ρόλο της πείθοντας μας πως φταίξαμε όλοι, κρύβοντας μεσα στη συλλογική ενοχή και ευθύνη τους πραγματικούς φταίχτες.Και βέβαια κρύβοντας τον πραγματικό εγκληματία που είναι το χρεοκοπημένο σύστημα μαζί φυσικά με τα άτομα που το εκπροσωπούν.
Και είδαμε ακόμη δεκάδες η εκατοντάδες χιλιάδες λαό να βγαινει μετα από χρόνια στο δρόμο,να αποδεσμέυεται από την ψήφο του, να κάνει μερικά βήματα, να το σκέφτεται, να δειλιάζει ίσως κάτω από την πίεση,να μειώνει την ένταση αλλά να μην δέχεται την κατάσταση -όπως βέβαια θέλουν κάποιοι να κάνει- και να περιμένει τη συνέχεια με μπερδεμένο το κουβάρι στο μυαλό του.
Και τέλος είδαμε τα οράματα να ξαναβγαίνουν από τα συρτάρια μαζί με τα μαρξιστικά βιβλία και οι συζητήσεις να φουντώνουν σε απίστευτο βαθμό γύρω από το αύριο.Πρώτη φορά μετά από δεκαετίες μπαίνει σε συζήτηση από πλατιές μάζες ξανά, το ζήτημα της ριζικής αλλαγης αυτού του κόσμου με έναν καλύτερο και δικαιότερο κόσμο και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Και η συνέχεια;Θα δείξει, αν και είμαι βέβαιος πως δεν μπορεί να είναι άλλη από τον δρόμο.
Τόσο πολύ δρόμο που πολλοί που τώρα είναι έτοιμοι να απογοητευθούν θα τρίβουν τα μάτια τους.Ενα ελάχιστο βήμα μας χωρίζει μόνο που βέβαια θα γίνει.
Βέβαια όπως λέει και ο Ο.Ελύτης κάποιες φορές "Η απόσταση από το τίποτα στο ελάχιστο είναι μεγαλύτερη παρ’ ότι από το ελάχιστο στο πολύ"
Ας το σκεφτούμε λοιπόν μες τον αέρα του καλοκαιριού με καθαρό μυαλό κι ας αποφασίσουμε.Γιατι τελικά το ζήτημα δεν είναι καθόλου αν θα τη βγάλουμε εμέις κουτσά-στραβά μεταθέτοντας την κόλαση για τους άλλους αργότερα.Ειναι κατα πόσο είμαστε σκλάβοι, δούλοι η ελεύθεροι.Ειναι κατα πόσο αναγνωρίζουμε σε κάποιους το δικαίωμα να μας σκοτώνουν ζητώντας μάλιστα να μη βγάλουμε άχνα.
Ειναι τέλος κατα πόσο ειμαστε αποφασισμένοι να δηλώσουμε παρόντες και να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας, κόβοντας το βήχα σε όλους αυτούς που "ευχαρίστως διατίθενται" να μας εκπροσωπήσουν, φυσικά καταστρέφοντάς μας.

yannidakis live ‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

yannidakis — Mon, 12 Jul 2010 14:07:07 +0000

‘καταχώρηση τσι μέρας’ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

από AGIOS GR

Ζούμε μια πλανητική κρίση παιδείας

Οι αποκλεισμοί στα προγράμματα της ανθρωπιστικής παιδείας και η συμφωνία της Μπολόνια για τον περιορισμό των γενικών γνώσεων. Άπληστες για οικονομική επιτυχία, οι χώρες και τα εκπαιδευτικά συστήματά τους εγκαταλείπουν με απερισκεψία κάποιες ειδικές γνώσεις απαραίτητες για την επιβίωση των δημοκρατιών.
Οι γενικές σπουδές και οι τέχνες συνεχώς χάνουν έδαφος, τόσο στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση όσο και στο πανεπιστήμιο, σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου.
Τα εργαστήρια πιο ελκυστικά από τις βιβλιοθήκες.
Εκπαίδευση «φαστ-φουντ»: κατάργηση γενικών σπουδών για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες της αγοράς εργασίας Αν υπερισχύσουν όλα τα παραπάνω, πολλές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο σύντομα θα παράγουν γενιές χρήσιμων μηχανών, υπάκουων και τεχνικά εξειδικευμένων, αντί για ολοκληρωμένους πολίτες, ικανούς να συλλογίζονται μόνοι τους, να αμφισβητούν τις παραδόσεις και να αντιλαμβάνονται την έννοια του κόπου και των επιτευγμάτων των άλλων.
Τον περασμένο Απρίλιο το Πανεπιστήμιο του Middlesex της Βρετανίας ανήγγειλε το κλείσιμο του Τμήματος της Φιλοσοφικής. Ευτυχώς η διεθνής κινητοποίηση εμπόδισε αυτό το σχέδιο καθώς αποφασίστηκε τελικά η μεταφορά του Τμήματος αυτού σ’ ένα άλλο ανώτατο ίδρυμα. Η προώθηση στα πανεπιστήμια αλλά και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση γνωστικών αντικειμένων που εξασφαλίζουν σε μαθητές και φοιτητές άμεση θέση στην αγορά εργασίας γίνεται σε βάρος κάποιων άλλων μαθημάτων και προς όφελος, βεβαίως, των αγορών. Η αρχή έγινε με την κατάργηση των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών σε πολλά ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και ακολούθησε ο περιορισμός και άλλων μαθημάτων, όπως της λογοτεχνίας, της ιστορίας, των τεχνών που προσέφεραν, πολλά χρόνια τώρα, γενικές γνώσεις απαραίτητες για τη διαμόρφωση του πνεύματος των νέων ανθρώπων, της καλλιέργειάς τους, της έκφρασης όλων των ικανοτήτων τους, αλλά και του μέλλοντος της δημοκρατίας γενικότερα.
Έτσι λοιπόν, εκτός από την οικονομική κρίση, αντιμετωπίζουμε σήμερα και την κρίση στα εκπαιδευτικά συστήματα σχεδόν όλων των ευρωπαϊκών χωρών, αφού η τάση αυτή για περιορισμό των γενικών γνώσεων έχει συμφωνηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο με τη Συμφωνία της Μπολόνιας το 1999 και από τις μετέπειτα αναθεωρήσεις της. Την προσοχή μας σε αυτό το θέμα εφιστά η Αμερικανίδα φιλόσοφος Martha Nussbaum στο νέο της βιβλίο «Not for profit: Why Democracy Needs the Humanities».
«Σήμερα βιώνουμε μια κρίση ευρέος φάσματος και διεθνούς κλίμακας», λέει σε κείμενό της σε αμερικανική εφημερίδα, το οποίο αναδημοσιεύει το περιοδικό «Κουριέ Ιντερνασιονάλ» σ’ ένα μεγάλο αφιέρωμά του: «Δεν μιλώ για την παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008. Μιλώ για μια κρίση που περνά απαρατήρητη, η οποία όμως μακροπρόθεσμα μπορεί να αποβεί πολύ πιο επικίνδυνη για το μέλλον της δημοκρατίας: μια πλανητική κρίση παιδείας.
Βαθιές ανατροπές συντελούνται σε όσα οι δημοκρατικές κοινωνίες διδάσκουν στους νέους και δεν έχουμε ακόμη αντιληφθεί το μέγεθός τους. Άπληστες για οικονομική επιτυχία, οι χώρες και τα εκπαιδευτικά συστήματά τους εγκαταλείπουν με απερισκεψία κάποιες ειδικές γνώσεις απαραίτητες για την επιβίωση των δημοκρατιών. Αν υπερισχύσει αυτή η τάση, πολλές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο σύντομα θα παράγουν γενιές χρήσιμων μηχανών, υπάκουων και τεχνικά εξειδικευμένων, αντί για ολοκληρωμένους πολίτες, ικανούς να συλλογίζονται μόνοι τους, να αμφισβητούν τις παραδόσεις και να αντιλαμβάνονται την έννοια του κόπου και των επιτευγμάτων των άλλων.
Σε ποιες ανατροπές αναφέρομαι; Οι γενικές σπουδές και οι τέχνες συνεχώς χάνουν έδαφος, τόσο στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση όσο και στο πανεπιστήμιο, σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου. Θεωρούμενες από τους πολιτικούς άχρηστα ενδιαφέροντα σε μια στιγμή που οι χώρες πρέπει να αποτινάξουν ό,τι περιττό, ώστε να παραμείνουν ανταγωνιστικές στην παγκόσμια αγορά, αυτά τα γνωστικά αντικείμενα εξαφανίζονται με μεγάλη ταχύτητα από τα εκπαιδευτικά προγράμματα αλλά και από το μυαλό και την καρδιά γονιών και μαθητών. Επίσης υποχωρούν και όλες οι ανθρωπιστικές και οι κοινωνικές επιστήμες, καθώς οι χώρες αναζητούν το βραχυπρόθεσμο κέρδος καλλιεργώντας χρήσιμες και εφαρμόσιμες ικανότητες προσαρμοσμένες σε αυτόν τον στόχο.
Αναζητούμε αγαθά που μας προστατεύουν, μας ικανοποιούν και μας ανακουφίζουν -αυτό που ο Ινδός συγγραφέας και φιλόσοφος Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ αποκαλούσε «το υλικό μας κάλυμμα»-, ωστόσο, φαίνεται πως λησμονούμε τις ικανότητες της σκέψης και της φαντασίας που μας κάνουν ανθρώπους, των συναισθηματικών μας σχέσεων και όχι μόνο των ωφελιμιστικών.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, εξαρτιόμαστε όλοι από πρόσωπα που δεν έχουμε συναντήσει ποτέ. Τα προβλήματα που έχουμε να επιλύσουμε -είτε είναι οικονομικά, είτε οικολογικά, είτε θρησκευτικά ή πολιτικά- είναι πλανητικής κλίμακας. Κανείς μας δεν ξεφεύγει από αυτή την παγκόσμια αλληλεξάρτηση. Επομένως, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια όλου του κόσμου έχουν ένα τεράστιο και επείγον έργο: να καλλιεργήσουν στους φοιτητές την ικανότητα να θεωρούν τον εαυτό τους μέλος ενός ετερογενούς κράτους (όλα τα σύγχρονα κράτη είναι ετερόκλητα) και ενός ακόμη πιο ετερογενούς κόσμου και να έχουν μια κάποια αντίληψη της Ιστορίας και του χαρακτήρα των διαφορετικών ομάδων που τον κατοικούν.
Αν η γνώση δεν αποτελεί εγγύηση καλής συμπεριφοράς, η άγνοια είναι σχεδόν σίγουρα εγγύηση κακής συμπεριφοράς

yannidakis live δευτέρας – ΠΟΣΟ ΔΥΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ ΠΟΥ ΦΥΣΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ;

yannidakis — Mon, 12 Jul 2010 10:00:24 +0000

Καληνωρίσματα. Σε μια εκ των μεγαλύτερων διοργανώσεων παγκοσμίως, αυτή του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου που για φέτος διεξήχθη στην Νότιο Αφρική, οι προβολείς έσβησαν. Λίγα ακόμα ρεπορτάζ των δημοσιογράφων που κάνουν τον απολογισμό και όλα θα είναι μερικά στατιστικά νούμερα που θα θυμηθούμε σε τέσσερα χρόνια από τώρα. Κάποιοι χάρηκαν, άλλοι στεναχωρήθηκαν, κάποιοι κέρδισαν φήμη ή χρήματα κι άλλοι έχασαν πολλά λεφτά στον τζόγο.

Και ίσως το ποδόσφαιρο να συνεχίζεται όπως η ζωή, όμως η Νότια Αφρική παραμένει εκεί. Μια χώρα σαράντα εννιά και πλέον εκατομμυρίων κατοίκων που μετά το απαρτχάιντ προσπάθησε να βρει ισορροπίες ανάμεσα στους φτωχούς μαύρους (79,5% του πληθυσμού) και τους πλούσιους λευκούς (9%) και μάλλον δεν τα κατάφερε. Η Νότια Αφρική στο κομμάτι που κατοικούν ή δραστηριοποιούνται οι λευκοί θυμίζει μια ευημερούσα δυτική χώρα, όμως τα άλλα κομμάτια όπου η μαύρη εξαθλίωση υφίσταται είναι εκεί και δεν μπορείς να τα αγνοήσεις. Το παγκόσμιο κύπελλο όπως πριν από λίγα χρόνια η αντίστοιχη διοργάνωση στο rugby αποτέλεσε μια εξαιρετική ευκαιρία αλλαγών. Ο τουρισμός για πάνω από ένα μήνα αυξήθηκε κατά πολύ. Η χώρα ήταν στο παγκόσμιο επίκεντρο, οι εγκαταστάσεις που δημιουργήθηκαν αποτελούν στολίδια για τις εκάστοτε πόλεις. Γήπεδα, πλατείες, δρόμοι, κτίρια, ήταν η αιτία για πτώση της ανεργίας και σε συνδυασμό με την εισροή κεφαλαίων από πολυεθνικές-χορηγούς της FIFA η οικονομική ανάπτυξη της Νοτίου Αφρικής άγγιξε και τα “μαύρα” νοικοκυριά.

Το νέο πρόβλημα της χώρας όμως έρχεται την επόμενη μέρα κι επειδή το’ χουμε ζήσει το παραμύθι εδώ στην Ελλάδα το 2004, προβληματιζόμαστε στο κατά πόσο ικανή θα είναι η Νότια Αφρική στο να εκμεταλλευτεί όλες αυτές τις υποδομές, την κληρονομιά της μεγάλης αυτής διοργάνωσης. Το παρελθόν (της) δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας αφού και στην μεγαλύτερη διάκριση της ενωμένης Νοτίου Αφρικής, την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου rugby, η χώρα δεν κατάφερε να κάνει βήματα προόδου.

Οι προβολείς, ναι, έσβησαν. Ποιός ξέρει αν θα σκουριάσουν; Ακόμα και με τον εκνευριστικό ήχο της βουβουζέλας η Αφρική έδειξε πιο ενωμένη από ποτέ αυτό το καλοκαίρι. Οι αφρικανοί μοιράστηκαν τον ενθουσιασμό τους με την Ευρώπη και τις άλλες Ηπείρους. Ήταν ένα θαυμάσιο επίτευγμα που πολλοί (όπως το 2004 σε εμάς) αμφισβήτησαν πως μπορούν να φέρουν σε πέρας. Τα κατάφεραν. Και εν καιρώ θα φάνει αν θα κερδίσουν από αυτό. Πολιτισμικά, οικονομικά, αναπτυξιακά.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ ΑΦΟΥ ΦΥΣΗΞΕΤΕ ΤΗ ΒΟΥΒΟΥΖΕΛΑ ΣΑΣ :[

Filed under: ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ